Net zoals Mao in de Yangtze zwemmen

4

(165) Net zoals Mao zwemmen

In 1956 zwom Mao Zedong voor het eerst in de Yangtze rivier in Wuhan. Hij schreef daarover het gedicht Yǒu​yòng​ (‘zwemmen’), wat het gebeuren tot een memorabele prestatie verhief: “Laat de wind waaien en de golven slaan, veel beter dan een nietszeggend wandelingetje op de binnenplaats“.

Tien jaar later stond China aan het begin van de Culturele Revolutie, en had Mao iets te bewijzen. Hij werd oud en wilde de wereld laten weten dat hij het leiden van de Volksrepubliek China nog prima aankon. Om aan te tonen dat hij de daadkrachtige leider was die het volk nodig had, besloot de toen 72-jarige Grote Roerganger om de wind en de golven in Wuhan nogmaals te trotseren. Op 16 juli 1966 nam hij opnieuw een duik in de Yangtze, deze keer tijdens een zwemfestival dat ter ere van zijn zwemtocht in 1956 werd georganiseerd.

Hoewel het niet voor de hand liggend lijkt om politiek leiderschap te bewijzen door in een rivier te gaan zwemmen, was het in 1966 voor Mao geen onlogische gedachte. Lees verder

Over hoe ik aan drie mondmaskers kwam

6

(113) Mondmaskers

Het mag duidelijk zijn dan een groot nadeel aan wonen in China de luchtvervuiling is. Net zoals de overbevolking en de waterkwaliteit vond ik altijd dat dit iets is wat je maar voor lief moet nemen: als buitenlander kom je hier immers vrijwillig wonen, dan moet je ook de nadelen accepteren. Toen ik in 2005 voor het eerst in Beijing kwam was wel bekend dat het slecht gesteld is met de luchtkwaliteit, maar erg dramatisch deed men daar niet over. In een grote, ontwikkelde stad met veel industrie is er nu eenmaal vervuiling. Soit.

Maar anno 2014 kun je niet meer om de nadelen heen. Of het nu komt omdat de vervuiling in de afgelopen tien jaar echt zo is toegenomen of dat mensen zich nu meer bewust zijn van de gevolgen weet ik niet zeker, maar de onderwerpen ‘gezondheid’ en ‘luchtvervuiling’ zijn momenteel hot & happening in China. Lees verder

6 Chinese ‘superfoods’

3

(81) 6 Chinese superfoods

De laatste tijd staan de media er bol van: zogeheten ‘superfoods’: voedingsmiddelen die een bijzonder hoge voedingswaarde en allerlei gezondheidsbevorderende eigenschappen zouden hebben. Het is natuurlijk goed om te letten op de voedingswaarde van de dingen die je eet. Maar de term superfood wordt vooral als marketingtrucje ingezet door slimme verkopers, om goedgelovige mensen die in hun gezondheid willen investeren geld uit de zak te kloppen. Ze willen je laten geloven dat exotische dingen zoals macapoeder, incabessen, spirulina, chiazaad en quinoa onmisbaar zijn in een gezond eetpatroon.

In China zijn superfoods niet nieuw een ook geen hype. Verschillende voedingsmiddelen met bijzonder positieve effecten op de gezondheid en het lichaam zijn hier al eeuwenlang een vast onderdeel van de voedings- en gezondheidscultuur. Dit zijn veel dingen die in het westen niet als zodanig bekend zijn, waardoor je er lang niet zoveel voor betaalt als voor de geïmporteerde en over-gehypte superfoods in het westen. Onderstaande Chinese ‘superfoods’ kun je in Nederland in de meeste toko’s vinden, en dat ook nog eens voor een redelijke prijs: Lees verder

Er zijn van die dagen…

3

(66) Van die dagen

Eerder berichtte ik hier over hoe de lucht in Beijing ineens dagenlang staalblauw kan zijn als er een buitenlandse delegatie die de luchtkwaliteit onderzoekt langskomt. En over dat de luchtkwaliteit één van de belangrijke nadelen is aan het (verder overigens fantastische) wonen in China. En dat veel buitenlanders zich teveel richten op de luchtkwaliteitsmetingen van de Amerikaanse ambassade, die tegenwoordig altijd en overal op te vragen zijn.

Het is zo dat de lucht hier de ene dag staalblauw en prachtig kan zijn en dat het vervuilingniveau nog geen twee dagen later zó opgelopen is dat de meters alleen ‘onmeetbaar’ uitslaan. Voor mij is de beste graadmeter het uitzicht dat ik vanachter mijn bureau op kantoor heb. Lees verder