Wat te doen met je achternaam als je met een Chinees trouwt?

2

Als je hebt besloten om in het huwelijksbootje te stappen met een meneer Wang, Zhang of Li, is de grote vraag hoe je jezelf vanaf dat moment laat noemen. Dit is een belangrijke afweging, omdat de naamswijziging vergaande gevolgen kan hebben.

Allereerst is het in China absoluut niet gebruikelijk om je achternaam te wijzigen na een huwelijk. Een mevrouw Chen die met een meneer Huang trouwt, blijft ook na het huwelijk mevrouw Chen heten. In China is een huwelijk het groene licht voor het krijgen van nageslacht, om de familielijn voort te zetten. De mannelijke lijn, welteverstaan. Kinderen krijgen in China de achternaam van de vader, en ook als een echtpaar scheidt en de moeder voogdij krijgt, wordt de achternaam van het kind zelden gewijzigd naar die van de moeder. Een achternaam gaat in China over van vader op zoon of dochter, niet van man op vrouw. Lees verder

Een stad vol bruiden

1

Onlangs was ik een weekend in Qingdao, een mooie stad aan de Noord-Chinese kust. Naast het mooiste strand van Noord-China, frisse zeelucht, Europese architectuur van begin 20e eeuw, de beroemde bierbrouwerij en seafood-restaurants, staat Qingdao vooral bekend als populaire locatie voor het maken van trouwfoto’s. Dat laatste moet je érg letterlijk nemen: in Qingdao struikel je om de paar honderd meter over een poserende bruid. Lees verder

Je Chinese huwelijksakte inschrijven in Nederland

7

(213) Chinese huwelijksakte

Als je trouwt in China, krijg je als bewijs van je huwelijk een mooi rood boekje. Aan dat boekje heb je buiten China echter niets; het wordt niet erkend door de Nederlandse overheid.

Om je huwelijk ook in Nederland in te schrijven dien je een aantal stappen te doorlopen. Stappen die niet altijd even logisch lijken als je niet bekend bent met internationale aken en daarbij horende zaken zoals apostille, notarisatie en legalisatie. Lees verder

Het leven van een jonge vrouw in China’s hoofdstad

(201) Nana in beeld

Nana Wang (33) studeerde IT in haar thuisprovincie Heilongjiang, en kon na afstuderen alleen een baan vinden waarmee ze slechts¥300 per maand verdiende. Omdat Nana daar geen toekomst in zag, besloot ze in 2002 om, samen met haar ouders, naar de hoofdstad Beijing te verhuizen. Lees vandaag hoe het Nana, één van de vele migranten in China’s hoofdstad, sindsdien is vergaan.

De verhuizing naar Beijing was volgens Nana een goede stap, alleen al omdat ze met haar eerste baan in de hoofdstad¥800 per maand verdiende. “Het was echter een hele zware baan in de onroerend goed sector, met lange dagen en collega’s die beter waren opgeleid dan ik. Het was een goede opstap, maar toch ben ik snel ander werk gaan zoeken”. Lees verder