Vlees noch vis

2

(41) Vlees noch vis

Toen ik een aantal jaar geleden een gastdocente uit China van Schiphol afhaalde en samen met haar naar Maastricht reisde, werden we in de trein aangesproken door een Nederlandse man die het machtig interessant vond om iemand uit zo’n ver en exotisch land tegen te komen. Eén van de eerste dingen die hij haar in steenkolenengels vroeg (of eerder: wat hij onomwonden stelde) was: “In China people eat cat!”. De gatdocente keek hem hierop vreemd aan. Hij zal een fijne eerste indruk van het Nederlandse volk op haar hebben achtergelaten.

Nu heb ik hier in China nog nooit kattenvlees op het menu zien staan. Een enkele keer wel hond, maar dat was meestal in Koreaanse restaurants. Zaken als slang, rat, apenhersenen schorpioen worden soms aangeboden, maar voornamelijk in gebieden waar veel toeristen komen. Sommige mensen vinden het nu eenmaal stoer om na hun vakantie te kunnen zeggen dat ze zoiets hebben gegeten, en versterken zo het beeld dat Chinezen alles met en zonder staart eten. Vroeger was dat zeker zo, simpelweg omdat China eeuwenlang arm was en mensen het zich niet konden veroorloven om wilde katten zomaar te laten lopen: het was eten of verhongeren. Sommige vleessoorten die aanvankelijk uit noodzaak werden gegeten zijn verworden tot verfijnde gerechten die op het menu staan in beroemde restaurants. Zo schijnt slangenvlees heerlijk mals te zijn zijn apenhersenen niet alleen in Indiana Jones films, maar ook in Zuid-China een delicatesse.

Dat betekent echter niet dat alle Chinezen dit soort dingen regelmatig eten, integendeel zelfs. Met de toenemde welvaart is de interesse in vreemd vlees afgenomen.  Een broodje ezelvlees is het enige in onze ogen ‘vreemde’ vleesgerecht dat je in Noord-China regelmatig op het menu ziet staan. Wel is het zo dat Chinezen in het algemeen erg van vlees houden; een resultaat van het jarenlange tekort aan voldoende voedzaam voedsel. Als ik tegen een Chinees zeg dat ik vegetariër ben, is de reactie vaak een uitdrukkingsloze blik. Vooral mannen begrijpen het meestal niet, als je geen vlees en vis eet heeft het leven toch geen smaak meer!

In China wordt vegetarisme voornamelijk geassocieerd met het boeddhisisme. Chinese en Tibetaanse boeddhistische monniken leven volgens een strikt vegetarisch dieet, waarin ze naast vlees en vis ook geen knoflook, uien en gember eten omdat deze lustopwekkend zouden werken. Hun voedsel is echter zeer bijzonder en allerminst smakeloos, omdat men door de eeuwen heen de techniek van het ‘namaken’ van vlees verfijnd heeft tot bijkans perfectie. Van tofu, bepaalde graansoorten en soja wordt de structuur van vlees zo gekopieërd en met kruiden wordt de smaak zozeer benaderd dat je het verschil niet ziet en niet proeft als je niet zou weten wat je eet. Kijk zelf maar:

Dit is geen Peking eend

Dit is geen gebakken varkensvlees

Voor de vegetarische lezers die toch eens Peking eend willen proberen: in Beijing kan dat onder andere hier en hier.

2 comments on “Vlees noch vis

  1. John schreef:

    Als niet vegetariër zijnde, was ik toch zeer onder de indruk van de gerechten die gegeten hebben in Pure Lotus in Beijing.

  2. Els schreef:

    Dat ziet er lekker uit, deze vegetarische uitvoering.
    En wat een genoegen om weer “een stukje China” voorgeschoteld te krijgen ….keep going….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s