De raarste Engelse namen die ik in China ben tegengekomen op een rijtje

3

Veel Chinezen nemen ergens in de loop van hun leven een westerse naam aan. Dat kan zijn omdat ze veel met westerlingen omgaan en het makkelijker is om zich met ‘Jack’ aan te laten spreken dan met het voor niet-Chinezen onuitspreekbare ‘Junhui’, maar ook omdat het hip is om een westerse naam te hebben.

Vaak wordt er in deze gekozen voor een standaard Engelse naam die voor iedereen goed herkenbaar en gemakkelijk uitspreekbaar is, zoals John, David, Joy of Wendy. Ook wordt er vaak een naam gekozen die qua uitspraak dichtbij de Chinese naam ligt. Zo komt de Wuhannese tennisster Li Na heel goed weg met haar naam zowel in China als daarbuiten.

Maar het komt ook heel vaak voor dat iemand een bijzondere naam wil. Er lopen immers al genoeg Ivy’s en Tom’s op de wereld rond, ieder mens is uniek, en daarbij past een unieke naam. Nu gaat dit vaak goed, maar ook heel vaak niet. Lees verder

Wat doen deze mannen?

1

De openbare ruimte wordt in China vaak gebruikt voor zaken die we in Nederland binnenshuis zouden doen. Kaarten, de was te drogen hangen, tweedehands spullen verkopen, je kind een plasje laten plegen, je haren laten knippen: je kunt het zo gek niet bedenken of het is in China niet meer dan normaal om het op straat te doen, in de openbare ruimte.

In zeker zin is dat handig, want in China is het op straat altijd druk, waardoor je een groot potentieel geïnteresseerd publiek kunt bereiken. En je drukt de kosten, want op straat zitten is natuurlijk gratis.

Laatst liep ik langs iets waarvan niet in één oogopslag duidelijk is wat er gebeurt, maar het is wel iets wat je overal in China op straat tegen kunt komen.

Jullie mogen dus weer met mij meedenken:

Het goede antwoord wordt met de eerstvolgende post bekend gemaakt.

Red de Snowland Art School in Labrang

3

Het westen van China is een bijzondere regio, die ik amper heb mogen bezoeken (op het meest oostelijke puntje na ben ik er niet geweest), maar die bovenaan mijn bucket list staat. Reizen naar Tibet is tegenwoordig lastig, maar er zijn grote delen van het oorspronkelijke Tibet die technisch gezien niet onder Tibet vallen, omdat ze tot de provincies Gansu en Qinghai behoren. Het is eenvoudiger om naar deze gebieden te reizen en er te wonen, al blijft het gevoelig. Ook zijn deze gebieden veel armer en minder ontwikkeld dan de Chinese oostkust.

Kristel Ouwehand is een Nederlands-Canadese die na een lange wereldreis, waarvan elf jaar doorgebracht in India, in deze regio van China is geland. Ze is getrouwd met een Tibetaanse man, en woont in Labrang, de Tibetaanse naam voor Xiahe, in de provincie Gansu. Lees verder

Bijzondere kerstcadeaus uit China

Ook in China verkeren we in kerstsferen. Al ver voor Sinterklaas werden alle warenhuizen versierd met kerstbomen en glitterballen, en ook bij Starbucks staat de kerst-playlist al wéken op repeat. Als het op bijzondere kerstcadeautjes aankomt, is het in China echter lastiger. De warenhuizen doen wel hun best om het winkelpubliek in kerststemming te brengen, maar omdat Kerstmis geen traditionele Chinese feestdag is, is er geen nieuw of speciaal aanbod van kerstcadeaus.

En daar biedt Judithinchina.com vandaag uitkomst: ik geef vijf suggesties voor bijzondere, unieke kerstcadeaus. Allemaal made in China, maar met aandacht voor detail en handgemaakt. En beschikbaar waar je ook bent, want al deze zaken kunnen eenvoudig online worden besteld. Lees verder

Zhang Le, één van China’s weinige vrouwelijke tatoeëerders

3

Zhang Le (34) zette haar eerste tatoeage toen ze 25 was. Een kleine afbeelding die ze zelf ontwierp, en op haar eigen pols zette. “Eigenlijk durfde ik niet, maar ik zette toch door. Het is moeilijk en spannend om jezelf te tatoeëren. Je voelt de pijn van de naald direct, dat geeft een kick.” Zhang heeft inmiddels zeven tatoeages, waarvan alleen die op haar rechterarm door iemand anders is gezet, omdat ze daar zelf niet bij kan. Lees verder