De 10 weken echo in China en in Nederland

6

De 10 weken echo in China

We trekken een nummertje bij de balie van de afdeling gynaecologie in het ziekenhuis. Met dat nummertje kunnen we naar de wachtruimte om te wachten op onze beurt voor de echo. Als ik aan de beurt ben moet Zhang Yang in die ruimte blijven wachten, hij mag niet mee naar binnen om bij de echo aanwezig te zijn. Als ik de ruimte binnenga, begrijp ik waarom.

Naast de gynaecoloog die de echo uitvoert, zijn er bij mijn binnenkomst nog drie vrouwen in de ruimte. Eén wacht voor mij op haar beurt, en begint zich net te ontkleden, terwijl de vrouw die haar echo net heeft gehad op dat moment opstaat van de stretcher waarop de echo’s worden uitgevoerd, en een derde vrouw die zich net weer heeft gefatsoeneerd na haar echo en de ruimte wil verlaten. De echo’s worden uitgevoerd met een transducer die in het lichaam wordt gebracht; deze wordt gehanteerd door een vrouwelijke gynaecoloog die een mondkapje draagt.

Als de vrouw voor mij net weer op wil staan nadat haar echo is afgerond, wordt mij al verzocht om me te ontkleden. Ik ga op de stretcher liggen terwijl zij amper is opgestaan, en haar kleren nog rechtstrijkt. Dan begint de gynaecoloog al met de echo. Door het gebruik van deze transducer is het enigszins onprettig, en de gynaecoloog kijkt me niet aan. Ze kijkt op een scherm naast zich, en als ik vraag of alles er goed uitziet is haar klinische en juridisch ongenaakbare antwoord: “Voor zover ik op dit moment kan zien zijn er geen onregelmatigheden”.

Terwijl ik opsta en mezelf wil fatsoeneren gaat de volgende vrouw alweer liggen. Bij het verlaten van de ruimte krijg ik van een verpleegster de resultaten mee. Dat luidt weer: “Voor zover kan worden geconstateerd zijn er geen noemenswaardige afwijkingen”. En daar moet je het dan maar mee doen.

De 10 weken echo in Nederland

We maken een afspraak bij een verloskundigenpraktijk en kunnen daar snel terecht. Bij binnenkomst valt het grote prikbord met daarop tientallen geboortekaartjes direct op. Een persoonlijke betrokkenheid, lijkt het.

Zhang Yang en ik worden samen ontvangen in het kantoor van één van de verloskundigen. Ze neemt de tijd om te bespreken hoe ik mezelf voel, hoe bekend we zijn met het Nederlandse verloskundigensysteem en of ik nog andere vragen heb. De echo wordt gedaan met het apparaat dat wij hier goed kennen, dat over de buik geschoven wordt.

Voor deze echo wordt de tijd genomen. Er wordt goed aangewezen waar de foetus zich bevindt, en we krijgen meer dan genoeg tijd om te kijken hoe deze koprollen in mijn buik maakt – zonder dat ik daar zelf nog iets van voel.

De verloskundige beantwoordt al onze vragen geduldig. Ze zegt een aantal keer dat alles er goed uitziet en we ons nergens zorgen over hoeven te maken. Omdat ze weet dat ook wij weten dat het een momentopname is, en we haar niet aan zullen klagen als later in de zwangerschap blijkt dat er wel onregelmatigheden zijn.

NB: Dit zijn beschrijvingen van mijn eigen ervaringen in een openbaar ziekenhuis in Wuhan en bij een verloskundigenpraktijk in Nederland.

De winnaar van de winactie van vorige week is Kristien! Zij heeft inmiddels bericht van me ontvangen.

6 voordelen van een intercultureel huwelijk

Het internet staat vol met blogs als “Surviving an interracial marriage” en “The thing I wish I knew before marrying into a Chinese family“. Dit soort dramatische verhalen doet het goed bij een online lezerspubliek en daar is op zich niets mis mee – misschien zijn sommigen nieuwsgierig naar dit soort verhalen, of benieuwd naar ervaringen van anderen.

Meestal is de insteek van dit soort verhalen negatief. Denk aan zaken als cultuurshock, tegenstand van de (schoon)familie, racisme. Dit soort dingen gebeurden inderdaad helaas, en daarom is het goed dat er openlijk over gesproken kan worden.

Zelf heb ik ook over een aantal van dat soort dingen geschreven. Bijvoorbeeld over bijgeloof, of hoe de noemer halfbloedje nog steeds wordt gebruikt om over kinderen met ouders van verschillende etnische achtergronden te spreken.

Maar ik belicht op dit blog ook graag de positieve kanten China, en de invloed van de Chinese cultuur op mijn leven. Daarom vandaag zes voordelen van een intercultureel huwelijk! Lees verder

6 leuke kinderboeken over China

1

Als je een kind met Chinese wortels hebt, of dat nu is omdat (één van de) ouders Chinees is of omdat je kind in China is geboren maar in Nederland (of België) opgroeit, dan is het leuk om wat van de Chinese achtergrond terug laten te komen in de opvoeding.

Een manier om dat te doen, is kinderboeken voorlezen die over China gaan, of iets over de Chinese cultuur vertellen. Hieronder noem ik zes boeken die ik zelf aan mijn zoontje voorlees. Allemaal hebben ze op ieder hun eigen manier betrekking op China. Lees verder

Wonen in China en de actualiteit: nationaliteit en half Chinese kinderen

4

In de internationale media verschijnen zoveel artikelen over China dat het bijna niet bij te houden is. Veel van deze artikelen zijn goed geschreven en geven goed weer wat huidige ontwikkelingen in de Chinese maatschappij zijn. Wanneer je als buitenlander een sterke band met China en de Chinezen hebt, maak je deze zaken zelf direct mee. Het is dan interessant om wat je in de media tegenkomt af te zetten tegenover je eigen ervaringen.

Recentelijk besteedden de Britse tabloids uitgebreid aandacht aan een verhaal dat waarschijnlijk de nachtmerrie is van iedere ouder die een kind opvoedt dat geboren is uit een relatie waarin de ouders verschillende nationaliteiten hebben. Lees verder

Wat te doen met je achternaam als je met een Chinees trouwt?

2

Als je hebt besloten om in het huwelijksbootje te stappen met een meneer Wang, Zhang of Li, is de grote vraag hoe je jezelf vanaf dat moment laat noemen. Dit is een belangrijke afweging, omdat de naamswijziging vergaande gevolgen kan hebben.

Allereerst is het in China absoluut niet gebruikelijk om je achternaam te wijzigen na een huwelijk. Een mevrouw Chen die met een meneer Huang trouwt, blijft ook na het huwelijk mevrouw Chen heten. In China is een huwelijk het groene licht voor het krijgen van nageslacht, om de familielijn voort te zetten. De mannelijke lijn, welteverstaan. Kinderen krijgen in China de achternaam van de vader, en ook als een echtpaar scheidt en de moeder voogdij krijgt, wordt de achternaam van het kind zelden gewijzigd naar die van de moeder. Een achternaam gaat in China over van vader op zoon of dochter, niet van man op vrouw. Lees verder