Liebster Award

4

(150) Liebster Award

De Liebster Award is een virtuele award die door bloggers wordt doorgegeven. Ik denk dat het idee bij onze Oosterburen vandaan komt, ‘Liebster’ klinkt namelijk wel erg Duits. Het doel van de award is om meer aandacht voor kleine blogs te genereren en bloggers hun netwerk uit te laten breiden. Natuurlijk is het ook een leuke opsteker als je wordt genomineerd! Ik kreeg de award van Cynthia van Chez Cynthia, die schrijft over reizen en de periode die ze op het Franse platteland woonde. Haar blog bosjenee, over taalverwarring, is werkelijk hilarisch.

Hoe werkt de Liebster Award? Het is de bedoeling dat ik elf vragen beantwoord en de award vervolgens doorgeef aan een aantal andere bloggers. Omdat Cynthia me geen specifieke vragen heeft gestuurd, ben ik zo vrij geweest om de vragen die in haar blog staan over te nemen. Lees verder

2015: Het jaar van de geit (+ recept!)

2

(141) 2015 Het jaar van de geit

Na het jaar van de draak (2012), de slang (2013) en het paard (2014) gaan we in de nacht van 18 op 19 februari in China het jaar van de geit in. Wat doen we met Chinees nieuwjaar? Op de trein naar Beijing stappen (door de verhuizing naar Wuhan zijn wij nu ook overgeleverd aan het reizen tijdens de grootste volksverhuizing aller tijden), en jiăozi eten! Lees verder

Chinese ‘hipster’snack: groene sojabonen (+ recept!)

1

(106) Hipstersnack groene sojabonen

Groene sojabonen (máodòu) mogen inmiddels een ‘hipster’- en superfood in Nederland zijn, in China zijn ze al eeuwenlang een traditionele snack. In Nederland zijn de boontjes onder andere bekend geworden omdat je ze kunt bestellen in de populaire Japanse sushi-restaurants, waar ze ‘edamame’ heten – de Japanse naam voor dit gerecht.

Het is geen wonder dat sojabonen steeds populairder worden in het westen: ze zijn caloriearm, eiwitrijk, gezond en passen daarmee perfect in de huidige gezonde-voedsel-hype. Maar allereerst zijn de boontjes eerlijk gezegd vooral erg lekker! Lees verder

Vlees noch vis

2

(41) Vlees noch vis

Toen ik een aantal jaar geleden een gastdocente uit China van Schiphol afhaalde en samen met haar naar Maastricht reisde, werden we in de trein aangesproken door een Nederlandse man die het machtig interessant vond om iemand uit zo’n ver en exotisch land tegen te komen. Eén van de eerste dingen die hij haar in steenkolenengels vroeg (of eerder: wat hij onomwonden stelde) was: “In China people eat cat!”. De gatdocente keek hem hierop vreemd aan. Hij zal een fijne eerste indruk van het Nederlandse volk op haar hebben achtergelaten.

Nu heb ik hier in China nog nooit kattenvlees op het menu zien staan. Een enkele keer wel hond, maar dat was meestal in Koreaanse restaurants. Lees verder