Je kind tweetalig opvoeden

2

Er zijn veel tips over het succesvol opvoeden van een tweetalig kind. Want als papa en mama verschillende talen spreken, pikt niet ieder kind die automatisch allebei even snel op. Wat ik zelf veel zag (en nog steeds zie) in mijn omgeving, is dat kinderen van ouders die verschillende talen spreken, sterk zijn in één van die twee talen. De tweede taal begrijpen ze doorgaans goed, maar spreken ze zelf niet pro-actief.

Nu ik zelf een gezin heb waarin twee talen gesproken worden, kan ik eigen ervaringen delen.

Eerst wat zaken die je in alle lijstjes voor het succesvol opvoeden van een meertalig kind terug ziet komen:

  • Eén ouder één taal – wees duidelijk in welke ouder welke taal met het kind spreekt, en wijk daar niet vanaf
  • Spreek alleen een taal die je écht goed beheerst met je kind
  • Zorg dat het kind beide talen even vaak hoort
  • Praat veel en let op correct taalgebruik (zinsopbouw, grammatica, intonatie)
  • Gebruik taalspelletjes, tekenfilmpjes, voorlezen etc. om taalverwerving leuk te houden

Omdat Zhang Yang de eerste periode nadat we terug naar Nederland waren gekeerd, steeds drie maanden af en aan in Nederland en China was, sprak ons zoontje aanvankelijk alleen Nederlands. Het Chinees kwam niet vanzelf, dat heeft wat tijd gekost. Steeds als ik merkte dat ons zoontje Chinees beter begon te begrijpen, waren de drie maanden voorbij en ging Zhang Yang weer voor drie maanden weg. Dat is natuurlijk niet opbouwend.

Sinds Zhang Yang volledig in Nederland woont, is het Chinees van ons zoontje echter met sprongen vooruit gegaan. Ik herinner me nog goed de eerste keer dat hij bewust iets in het Chinees tegen Zhang Yang wilde zeggen. Het was ’s ochtends vroeg in een weekend, we zaten samen te ontbijten en Zhang Yang was nog niet opgestaan. Het begon buiten heel hard te regenen, en daar was ons zoontje als klein kind van onder de indruk. Hij zei tegen mij: “Het regent, in het Chinees is dat xiàyǔ!” Ik zei dat dat klopte, waarop hij zei: “Ik ga naar papa toe en zeggen, bàba, xiàyǔ le!” Waarop hij daad bij het woord voegde.

Inmiddels spreken vader en zoon volledig Chinees met elkaar, waarbij alleen de grammatica van ons zoontje nog wat verbetering behoeft. Maar dat geldt ook voor kinderen van nog geen vier die alleen Nederlands spreken – ook taalvaardigheid wordt langzaam volwassen.

Ik denk dat het bij ons zo soepel gaat omdat de verdeling van taalgebruik heel duidelijk is:

  • Ik spreek Nederlands met ons zoontje, Zhang Yang spreekt Chinees met hem
  • Buiten (met familie/vrienden, op het kinderdagverblijf) is de hoofdtaal Nederlands
  • Thuis is de hoofdtaal Chinees, omdat Zhang Yang en ik Chinees met elkaar spreken
  • Ook thuis spreek ik altijd Nederlands met ons zoontje

Nu is dat in het ene gezin makkelijker dan in het andere. In veel tweetalige gezinnen die ik ken, is de voertaal tussen beide ouders niet de moedertaal van één van de twee, maar Engels. Beide ouders spreken hun eigen moedertaal met hun kinderen, maar daarnaast is de voertaal thuis Engels. Zo’n extra taal – ook nog eens niet de moedertaal van de gezinsleden – maakt het lastiger.

Bij gezinnen waarbij een extra cultuur komt kijken (denk bijvoorbeeld aan een Nederlandse ouder die een Indische of Surinaamse achtergrond heeft), wordt het nog lastiger. Ons zoontje spreekt met mijn familie en vrienden Nederlands, maar als de voornaamste voertaal daar Marokkaans of Papiaments zou zijn, was het taalgebruik en daarmee de taalverwerving al veel minder eenduidig.

Mijn tips zijn daarom, naast wat je in alle standaard lijstjes al vindt: beperk jezelf tot twee of hooguit drie talen, en wees daar consequent in. En als het lastig blijkt omdat jouw gezinssituatie dat niet makkelijk toelaat, maak er dan geen halszaak van. Wanneer je té hard hamert op taalverwerving is het niet leuk meer, en dat werkt alleen maar averechts.

 

De winnaar van de winactie uit het vorige blog is Lydia! Zij heeft inmiddels bericht ontvangen van Drukwerknodig.

Maak kans op een fotoposter op textiel!

8

Deze winactie is inmiddels gesloten.

Door de jaren heen heb ik een aardige collectie China foto’s opgebouwd. Onder andere van de prachtige Bashang-hoogvlakte even buiten Beijing, dagjes in Wuhan en Hong Kong, en mijn interessantste Chinglish foto’s. Deze foto’s heb ik natuurlijk goed opgeslagen en kun je digitaal op een openbare Flickr pagina zien, maar het kan ook leuk zijn om mooie foto’s op een bijzondere manier tastbaar te maken.

Gelukkig zijn er tegenwoordig meer dan genoeg opties om digitale foto’s tastbaar te maken. Een online platform waar je je foto’s op allerlei manieren kunt laten afdrukken is Drukwerknodig. Lees verder

Is het een jongen of een meisje?

Als je hier al een tijdje meeleest, weet je dat bijgeloof in China in veel gevallen als waarheid kan gelden. En dat dit sterker geldt als het op zwangerschap en kinderen aankomt. Eerder schreef ik over hier wijdverbreid bijgeloof tijdens de zwangerschap in China. Als je daarbij weet dat het geslacht van een foetus in een Chinees ziekenhuis niet met de ouders gedeeld mag worden, is één plus één twee. Er zijn een heel aantal manieren waarop Chinezen denken te kunnen opmaken wat het geslacht van je ongeboren baby is – zonder echo.

Hieronder een aantal van de meestvoorkomende die ik tijdens mijn twee zwangerschappen tot nu toe heb gehoord. Ik kan je uit ervaring (jongen/meisje) vertellen, dat het niets zegt over het geslacht van de baby – wel is het interessant. Lees verder

Bamboe eten (+ recept!)

2

Als je in Nederland denkt aan bamboescheuten, dan zijn dat vaak de kleine blikjes met rechthoekige stukjes bamboe, die je in iedere Nederlandse supermarkt kunt krijgen. In China wordt bamboe echter anders gegeten. Namelijk de hele scheut, het deel van de jonge bamboe dat net boven de grond uitkomt.

In Nederlandse toko’s heb ik nog nooit verse bamboe gezien, je kunt bamboe hier doorgaans ingeblikt en ingemaakt in plastic krijgen. Zie hier meer informatie.

Bamboe is een verfrissende groente die je op veel manieren kunt bereiden. Lees verder

6x baby in de baarmoeder vs. daarbuiten in China

Hoe Chinezen omgaan met kleine kinderen kan wezenlijk verschillen van hoe we hier in Nederland doorgaans mee omgaan. Dat komt deels voort uit de omgeving waarin kinderen opgroeien, en uit de beschermende houding die men in China doorgaans heeft om het kostbare, enig kind veilig op te laten groeien. De weg oversteken in China gaat anders dan in Nederland, de openbare ruimte is er minder schoon, en daar ga je als ouders verschillend mee om.

Doorgaans zijn Chinezen veel beschermender over hun kinderen dan wij in Nederland. Dat merk je al tijdens de zwangerschap; eerder schreef ik uitgebreid over hoe ver dat kan gaan, en hoe ik daar zelf mee omging. Ook vlak na de bevalling gelden er strenge gebruiken, en in de eerste, jonge levensfase. Zodra een kind die eerste fase na de geboorte voorbij is, lijkt de houding echter te veranderen.

Vandaag een aantal opvallende zaken die in Nederland absoluut ondenkbaar – en in bepaalde gevallen bij wet verboden – zijn, die in China de normaalste zaak van de wereld zijn als het om kinderopvoeding gaat. Lees verder