Mijn favoriete Chinese karakters

Als in Nederland blijkt dat ik Chinees spreek, zijn de reacties meestal pure bewondering. “Wow, dat jij dat kan, Chinees is toch hartstikke moeilijk!”. De algemene perceptie is dat Chinees een moeilijke taal is, en in principe is dat ook zo. Hoewel de grammatica van het Mandarijn vrij simpel is – zeker in vergelijking met Nederlandse grammatica – is het niet eenvoudig om uitspraak van de vier tonen accentloos te leren beheersen.

Sommige mensen zeggen dat Chinees leren een makkie is, maar deze mensen hebben meestal een verborgen motief, bijvoorbeeld het verkopen van een ‘revolutionaire’ methode die je voorhoudt dat je in een paar weken tijd aardig uit de voeten zult kunnen met al die ingewikkelde karakters.

Want dat is de grootste uitdaging in het leren van Chinees: het schrift. Ook na de vereenvoudiging van de karakters in 1949, is het leren daarvan geen sinecure. Nu zijn er genoeg mensen die alleen Chinees verstaan en spreken, en dat moeilijke schrift laten voor wat het is. Zij gebruiken alleen Hànyǔ pīnyīn; het transscriptiesysteem om Chinese karakters in westers schrift weer te geven. Maar mensen die geen Chinees kunnen lezen en schrijven, kennen in mijn optiek geen Chinees.

Om de krant enigszins te kunnen lezen moet je toch wel zo’n twee- tot drieduizend karakters kunnen herkennen, en dat kan alleen door ouderwets stampwerk. Wat zal ik een uren hebben besteed aan het schrijven van de karakters, alle strepen in de juiste volgorde, steeds maar weer opnieuw totdat het een automatisme werd.

In de huidige digitale samenleving schrijf je echter bijna niet meer. Niet in het Nederlands en ook niet in het Chinees. Daarom is mijn schrijfvaardigheid weggezakt, ik typ nu vrijwel alles en dan kun je gemakkelijk het juiste karakter kiezen op basis van het pīnyīn (lees daarover meer in dit blog). Wel jammer, want ik vind karakters prachtig en het schrijven daarvan mooi om te doen.

Daarom vandaag een overzicht van mijn favoriete Chinese karakters. Deze verschillen in complexiteit, maar ik vind ze allemaal even bijzonder.

Laten we beginnen met het aller-moeilijkste karakter dat er nog gebruikt wordt in het hedendaagse Chinees:

齉 nàng

Dit betekent “nasaal praten omdat de neus verstopt zit”.

NB: Je zult vaak vinden dat een karakter dat uitgesproken wordt als biáng het aller-moeilijkste karakter is. Ik neem biáng bewust niet op in dit lijstje om drie redenen: het karakter lijkt alleen bedacht te zijn om maar zo moeilijk mogelijk te zijn en heeft geen betekenis die daadwerkelijk wordt gebruikt in het Chinees, het karakter wordt zo weinig gebruikt dat je het niet niet kunt typen, en het karakter wordt niet gebruikt in het vereenvoudigd Chinees. Meer achtergrondinfo over biáng vind je hier.

Ook leuk zijn de karakters die die uit drie keer hetzelfde radicaal bestaan. Eén daarvan vormt de eerste helft van de Chinese naam van mijn zoon, maar er zijn er veel meer:

龘 dá

鑫 xīn

麤 cū

犇 bēn

羴 shān

鱻 xiān

毳 cuì

猋 biāo

掱 pá

舙 huà

惢 suǒ

瞐 mò

赑 bì

畾 léi

垚 yáo

孨 zhuǎn

Dan zijn er nog karakters die er voor een ongetraind oog precies hetzelfde uitzien, maar toch wezenlijk anders zijn in uitspraak en betekenis. Kun je het verschil zien?

入 rù​

人 rén​

八 bā​

土 tǔ​

士 shì​

己 jǐ

已 yǐ

巳 sì

衣 yī

农 nóng

干 gān

千 qiān

于 yú

Er is een karakter waarvoor geen specifieke uitspraak is. Het staat bekend als ‘dubbel geluk’, omdat het uit twee keer het karakter voor geluk (喜) bestaat, en wordt ook zo benoemd in het Chinees: shuāng​xǐ.

Dubbel geluk is een huwelijk, dit karakter is dan ook vast onderdeel van versieringen tijdens een Chinese bruiloft. Dit karakter kan niet worden getypt, daarom voeg ik het in als afbeelding:

Wat is jouw favoriete Chinese karakter?

De wondere wereld die Google heet (6)

1

Mijn blog houd ik bij met WordPress, één van de grootste platforms waarmee je een weblog kunt beheren. Een handige functie die WordPress biedt, is bijhouden hoe bezoekers op je blog terecht komen. Dat is vaak via Google, en WordPress houdt de zoektermen die mensen gebruiken bij. Als het om mijn blog gaat zijn dat meestal logische termen, zoals ‘boeken over China’, ‘vreemde Chinese gewoontes’ of ‘Chinese taal’.

Soms zie ik echter de meest vreemde zaken in het overzicht staan. Dingen waarvan ik überhaupt niet begrijp waarom mensen ernaar zoeken, of waarom ze met die zoekterm juist op mijn blog terechtkomen. Eerder vond je hier al bloemlezingen uit de meest bijzondere zoektermen (zie deel 1,  deel 2deel 3 en deel 4, deel 5). Inmiddels zijn er weer zoveel nieuwe bijgekomen, dat het tijd is voor een update! Je zult zien dat JudithinChina onverwacht antwoord geeft op zeer uiteenlopende levensvragen. Lees verder

Drie onbekende tempels in Beijing

1

Beijing heeft een geschiedenis van drieduizend jaar, en is voor het grootste deel van de afgelopen 800 jaar China’s hoofdstad geweest. Een groot deel van China’s belangrijkste en meest indrukwekkende culturele en historische erfgoed bevindt zich in de hoofdstad. Denk daarbij aan de Verboden Stad, de Temple of Heaven, Beihai Park en natuurlijk Chinese Muur (die in China overigens Lange Muur genoemd wordt).

Voor mij zijn dit niet de meest bijzondere plaatsen in de stad. Beijing stroomt over van de kleine, verstopte stukje geschiedenis. Lees verder

Chinees typen

Een vraag die mij met enige regelmaat gesteld wordt, is hoe je al die Chinese karakters toch kunt typen. De laptop’s en smartphones die je in China koopt zijn immers dezelfde als in het westen, dus hoe gaat dat dan?

Chinees typen is niet moeilijk en kan op ieder apparaat. Op een Windows computer kies je bij ‘Regio en taal’ voor het installeren van het taalpakket Chinees (vereenvoudigd), en dan kun je direct aan de slag.

Laten we als voorbeeld de zin “Ik woon in Beijing” (wǒ zhùzài Běijīng) nemen. Als je dit intypt, zie je het volgende: Lees verder