Win een exemplaar van Vrijhaven Shanghai!

17

Wist je dat Shanghai tijdens de Tweede Wereldoorlog een toevluchtsoord was voor joodse vluchtelingen uit Europa? Europese landen namen in 1938 geen joden meer op, visumaanvragen waren kansloos. Joden die de vervolging wilden ontvluchten, moesten hun toevlucht daarom noodgedwongen in exotischere oorden zoeken.

Toen China-correspondente Joan Veldkamp zich met haar gezin in de Franse Concessie in Shanghai vestigde, verdiepte zij zich in de rijke geschiedenis van deze stadswijk. Daarbij stuitte zij op een bijzondere gebeurtenis: de vorming van een getto waarin bijna 18.000 Joden uit Duitsland en Oostenrijk terechtkwamen. Voor hen was Shanghai eind jaren ’30 de laatste hoop was op een veilig bestaan.

Veldkamp deed uitgebreid onderzoek in archieven, literatuur, artikelen en interviewde drie overlevenden uit het getto. Hun verhalen vormen de basis van het boek Vrijhaven Shanghai. Hoe duizenden joodse vluchtelingen aan de Holocaust ontkwamen. 

Hoewel de vluchtelingen hartelijk verwelkomd werden, was het leven in Shanghai niet eenvoudig. Aan buitenlandse inwoners was namelijk er geen gebrek in de stad. Zo leefden er ruim 25.000 Russen, die waren gevlucht na de revolutie in 1917. Het was lastig om een nieuw bestaan op te bouwen, ook door de taalbarrière.

Wekelijks arriveerden er nieuwe schepen in de stad, vol met berooide vluchtelingen. Naast huisvesting begon het tekort aan voedsel al snel een probleem te worden. Begin augustus 1939 telde Shanghai al 14.000 joodse inwoners. De situatie in het getto liep naarmate de oorlog vorderde steeds meer uit de hand, totdat de atoombom in de zomer van 1945 ook een einde aan de oorlog maakte in Azië.

Voor geïnteresseerden in dit bijzondere stukje geschiedenis heb ik goed nieuws: van Uitgeverij Balans mag ik een exemplaar van Vrijhaven Shanghai weggeven! Om hier kans op te maken beantwoord je de volgende vraag in een reactie onder deze post:

Hoewel de vrijhaven Shanghai geen visumplicht had, verstrekte de Chinese ambassadeur in Wenen toch visa voor Shanghai aan joden. Waarom kregen zij toch een visum?

Het antwoord dient correct te zijn en is te vinden in de recensie over het boek die onlangs op China2025.nl werd gepubliceerd. Klik hier om de recensie te lezen. Vergeet niet om bij je reactie een geldig e-mailadres achter te laten, zodat ik contact met je op kan nemen als je de gelukkige winnaar bent.

Deze actie loopt tot zaterdag 23 september 2017 23:59 (Chinese tijd) en is open voor alle lezers van dit blog met een (post)adres in Nederland. De winnaar wordt in het eerstvolgende blog bekend gemaakt.

China vs. Nederland: 6 verschillen in het huishouden

1

Als je met een Chinees samenwoont, kom je er al snel achter dat een aantal zaken die doodnormaal lijken vanuit een Nederlandse achtergrond, heel anders gedaan worden in China.

In dit blog noem ik zes verschillen in het huishouden. Als Nederlander denk je niet eens na bij hoe je deze dingen doet, totdat je in China woont en merkt dat het er hier heel anders aan toe gaat. Lees verder

De Chinese geschiedenis met water als leidraad

1

“God schiep de Aarde, maar de Nederlanders schiepen Nederland”, is een bekende uitspraak als het op Nederland en watermanagement aankomt. In zijn nieuwste boek laat Britse wetenschapsauteur Philip Ball echter zien dat water China net zozeer – of misschien nog wel meer – gevormd heeft als Nederland. In The Water Kingdom benadert Ball de Chinese geschiedenis met water als uitganspunt. Hiermee is het boek geen rechttoe-rechtaan verhandeling van de Chinese geschiedenis, de tijdslijn wijk af en toe iets af omdat water als breder thema boven tijd uitstijgt.

In dit uitstekende boek dat zeer prettig wegleest, beargumenteert Ball dat water in China “Een constante, alom aanwezige en doorslaggevende factor is in de geschiedenis, politiek, economie, filosofie en kunst”, en daarmee de ontwikkeling van de Chinese beschaving heeft bepaald. Lees verder

Wonen in China en de actualiteit: tweekindpolitiek

In de internationale media verschijnen zoveel artikelen over China dat het bijna niet bij te houden is. Veel van deze artikelen zijn goed geschreven en geven goed weer wat huidige ontwikkelingen in de Chinese maatschappij zijn. Wanneer je als buitenlander in China woont, maak je deze ontwikkelingen zelf direct mee. Het is interessant om wat je in de media tegenkomt dan af te zetten tegenover wat je zelf ervaart in het dagelijks leven.

Sinds 1 januari 2016 is de éénkindpolitiek versoepeld en is het Chinezen toegestaan om twee kinderen te krijgen. Een recht waar niet alle Chinese ouders direct gebruik van maken, tot ongenoegen van de CCP. Lees verder

Zhang Le, één van China’s weinige vrouwelijke tatoeëerders

3

Zhang Le (34) zette haar eerste tatoeage toen ze 25 was. Een kleine afbeelding die ze zelf ontwierp, en op haar eigen pols zette. “Eigenlijk durfde ik niet, maar ik zette toch door. Het is moeilijk en spannend om jezelf te tatoeëren. Je voelt de pijn van de naald direct, dat geeft een kick.” Zhang heeft inmiddels zeven tatoeages, waarvan alleen die op haar rechterarm door iemand anders is gezet, omdat ze daar zelf niet bij kan. Lees verder