Metro in Beijing

1

(59) Metro in Beijing

Toen ik in 2005 voor het eerst voet op Chinese bodem zette, telde het metronetwerk in Beijing een schamele drie lijnen: lijn 1 die langs de Chang’an Avenue van west naar oost loopt, ‘loop line’ 2 die de tweede ringweg volgt en lijn 13, die het noorden van de stad met het centrum verbindt. Dat 13 niet logisch op 1 en 2 volgt was duidelijk, en ook dat dit netwerk grondig uitgebreid zou moeten worden als Beijing de moderne stad wilde worden die het toen al enigszins propageerde te zijn.

In de jaren ’50 van de vorige eeuw vond Mao dat er maar eens begonnen moest worden met de aanleg van een metronetwerk in Beijing. Dat kon dan mooi als schuilkelder dienen als de kernoorlog met de westerse imperialisten uit zou breken, wat ook het idee is achter de metro in Pyongyang. Omdat het China zelf aan de kennis voor de bouw hiervan ontbrak, werd er aanvankelijk geleerd van Oost-Duitse en Russische experts. Laat je daardoor niet afschrikken: China heeft de achterstand die de aanleg van de metro opliep toen de Chinees-Russische relaties in de jaren ’60 tot onder het nulpunt daalden en de verlegging van prioriteiten tijdens de Grote Sprong Voorwaarts (toen er miljarden mensen van de honger omkwamen) inmiddels ruimschoots ingehaald. Metrostations zijn schoon en ruim, overstapmogelijkheden zijn legio en worden duidelijk aangegeven. Daarnaast kun je in het hele metronetwerk én in de stadsbussen betalen met de Chinese OV-chipkaart: yīkǎtōng (letterlijk: één-kaart-pas). Die is niet gefaseerd en met veel problemen ingevoerd zoals dat in Nederland gaat. Van de één op de andere dag werd deze kaart integraal ingevoerd en omdat het vervoer met de metro toch al vrij nieuw was, werd deze nieuwe betaalmethode ook gemakkelijk door forenzen geaccepteerd. In China gaan dat soort dingen nu eenmaal wat voortvarender dan in het westen.

Wat hier ook voortvarender gaat, is de afweging tussen modernisering en erfgoed. Het grootste deel van de oude stadsomwalling in Beijing werd gesloopt om de aanleg van metrolijn 2 mogelijk te maken. Hoewel de bouw daarna lang stil lag en Beijing het jarenlang heeft moeten doen met de drie eerder genoemde lijnen, heeft het metronetwerk in de afgelopen paar jaar een uitbreiding ondergaan waar je duizelig van wordt. In 2001 kreeg China de Olympische Spelen van 2008 toegewezen, en besefte de overheid dat er vaart gemaakt moest worden met modernisering van het openbaar vervoer. De snelste uitbreiding van het metronetwerk dateert echter van na 2008: in 2010 zijn er maar liefst vier nieuwe lijnen geopend en het aantal groeit nog steeds gestaag. Tegenwoordig zijn we binnen anderhalf uur en met twee keer overstappen van ons huisje in het centrum bij Zhang Yang’s huis in het afgelegen Shāhé. Een reis die met de bus een stuk langer duurde en een stuk hobbeliger verliep.

Omdat een ritje met de metro ongeacht de afstand en het aantal keer overstappen slechts 2 yuán kost (ruim 20 Eurocent) en er steeds weer nieuwe lijnen bijkomen, is de metro in Beijing een enorm populair vervoermiddel. Eigenlijk té populair: onlangs werd bekend dat Beijing nummer één is op de wereldranglijst van drukste metronetwerken: met 10.27 miljoen passagiers op één dag heeft Beijing Moskou naar de tweede plaats verstoten. De drukte is het meest voelbaar op lijn 10, die door het Central Business District loopt. Daar kon men alle passagiers in januari dit naar niet aan. Mensen stonden tot buiten de ingang van de stations vast en de treinen konden tijdens het spitsuur op bepaalde stations niet stoppen omdat de stroom in- en uitstappende passagiers gewoonweg te groot was. En eerder deze week werd dit filmpje online een hit, dit is het metrostation waar we over moeten stappen als we naar Shahe gaan!

Hieruit blijkt dat Chinezen niet wars van nieuwerwetsigheden zijn, en dit nieuwe vervoermiddel enthousiast omarmen. Maar ook dat de metro in Beijing zich totaal anders heeft ontwikkeld dan Mao in de jaren ’50 voor ogen had.

One comment on “Metro in Beijing

  1. Lotje schreef:

    Heeft er even niks mee te maken maar ik ben de epiloog aan het lezen van Yu Hua’s boek Broers. Wat een super gaaf epos/boek is dat. Ga denk ik nog zo’n pil lezen. Fantastisch. Groetjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s