Opvallende dingen in China (7)

1

In China kom je vaak vreemde dingen tegen. Dingen die mij zelfs na ruim tien jaar China-ervaring nog opvallen. Zo zijn de opvattingen over hoe je het huishouden het beste kunt doen in China wezenlijk anders dan in Nederland, hebben winkels hier vaak bijzondere namen en kwamen wij laatst terecht in de absurd strikte regels die tijdens het 19e partijcongres in Beijing waren ingevoerd.

Daarnaast kom ik regelmatig willekeurig de meest onverwachte vreemde dingen tegen, op de normaalste plaatsen. Daarvan zijn inmiddels alweer zes overzichten beschikbaar: (1), (2)(3), (4), (5), (6). Intussen ben ik weer zoveel nieuwe dingen tegengekomen dat het tijd is voor een update. Hierbij een greep uit wat ik afgelopen tijd zoal tegenkwam:

1) Chinezen gaan vroeg met pensioen: vrouwen op hun 55e en mannen op hun 60e. Dat betekent dat Chinese senioren veel tijd hebben. En wat doe je daarmee? Bijvoorbeeld op een mooie dag naar een park gaan, en samen met andere pensionado’s een wedstrijdje houden: wie het langst een lange stok verticaal in de lucht kan balanceren.

2) Een leuke manier om snel een extraatje te verdienen: je vangt een schildpad, en gaat buiten op een willekeurige plaats staan waar veel mensen langslopen, om de schildpad te verkopen. Niet als huisdier, maar voor in de soep. Dit heerschap prees onderstaande schildpad aan als ‘overheerlijk’ en verwachtte er 100-150 yuán voor te vangen. Niet onverdienstelijk dus.

3) Als ik mensen tegenkom in de lift die dit soort opschriften op hun kleding hebben staan, weet ik nooit zo goed wat ik moet doen. Ze wijzen op de betekenis? Of het maar zo laten, omdat de persoon in kwestie blijkbaar geen benul heeft?

4) Dat geldt natuurlijk ook als ik zoiets in de metro tegenkom. In deze twee gevallen heb ik er een foto van gemaakt om dit verschijnsel met jullie te delen. Maar wat vind jij dat ik een volgende keer het beste kan doen?

5) Volgens de encyclopedie betekent het Engelse woord goon: “an awkward stupid person” of “an aggressive and violent young criminal“. Prima naam dus voor een (overigens Japans) A-merk luiers.

6) Fotoshoots zijn belangrijk in China. Niet alleen als je gaat trouwen, maar ook als een baby 100 dagen oud is. Of zomaar, voor de lol. Je kunt vaak een eigen stijl kiezen. Dit jongetje heeft duidelijk voor ‘leger’ gekozen, en de fotograaf had aan een perkje met een paar struiken genoeg om hem als sluipschutter in de jungle te doen overkomen op de foto’s. Altijd leuk voor boven de schoorsteen.

7) Eerder werd ik bij Starbucks niet met mijn naam aangesproken, zoals alle andere klanten, maar met de term lǎowài, buitenlander. Bij een andere vestiging werd ik vriendelijker benaderd: op onderstaande beker word ik wàiguó péngyou, ‘buitenlandse vriend’ genoemd.

8) Qingdao staat binnen China bekend als dé stad waar men trouwfoto’s laat maken. Maar als dat te ver is vanuit Wuhan, kun je ook altijd aan de oever van de Yangtze terecht.

9) Love Zones op alle metrostations in Wuhan. Voor iedereen toegankelijk.

10) En als je geen liefde zoekt maar uit wilt rusten, neem je gewoon je eigen opklapstoel mee om het wachten comfortabeler te  maken.

Mysterieuze advertenties in de Beijing metro

1

(148) Mysterieuze advertenties

Het goede antwoord op de poll van vorige week is: ‘Er werd een bureau ingehuurd om westers-georiënteerde advertenties voor niet-bestaande producten te ontwerpen‘. Je verzint het zo gek niet of in Beijing gebeurt het.

Bij een gebrek aan adverteerders zou je verwachten dat de overheid bedrijven korting geeft om het zo langzaam aan te zwengelen, of de ruimte gebruikt om haar eigen campagnes te promoten. Niet in China, waar de overheid het blijkbaar logischer vindt om posters voor niet-bestaande producten te laten ontwerpen. Allemaal in westerse stijl: Lees verder

Wat deed de overheid aan het advertentieprobleem in metrolijn 6?

(147) Metrolijn 6

Het metronetwerk in Beijing is de afgelopen jaren flink gegroeid. En daar komen meer onverwachte zaken bij kijken dan alleen een campagne over hoe men zich in het openbaar vervoer dient te gedragen.

Toen metrolijn 6 werd geopend moesten mensen, zoals met alle nieuwe dingen, even aan deze nieuwe optie wennen voordat er veel gebruik van werd gemaakt. De eerste paar maanden was het dan ook nog niet zo loeidruk in metrolijn 6 als dat het in alle andere metrolijnen is. En daarom hadden adverteerders minder interesse om hun posters in de stations van lijn 6 op te hangen. Die gingen liever voor de superdrukke lijnen, waaronder 10, 1 en 2.

De stations van metrolijn 6 zagen er maar kaal uit, zo zonder posters op de daarvoor bestemde plaatsen. Wat doe je dan als lokale overheid om te ruimte toch wat aan te kleden?

Jullie zijn weer van harte uitgenodigd om met me mee te denken:

Met Chinees Nieuwjaar naar Beijing

5

(142) Beijing met Nieuwjaar

Voor de meeste Chinezen is Chūnjié (Chinees Nieuwjaar) de enige keer in het jaar dat ze hun familie een paar dagen kunnen bezoeken. Het is sterk af te raden in die periode binnen China te reizen, omdat 1.4 miljard mensen dan tegelijk onderweg zijn. Nu hadden wij het geluk dat we in Beijing woonden, de stad waar Zhang Yang vandaan komt, en was ‘naar huis gaan met Nieuwjaar’ een ritje van minder dan een uur met de metro. Nu we in Wuhan wonen moeten wij er helaas ook aan geloven. In het verleden heb ik wel gereisd tijdens Chinees Nieuwjaar (vakantie), en ik kan alleen maar beamen dat het geen pretje is om deel uit te maken van de grootste jaarlijkse volksverhuizing ter wereld. Lees verder

Het volk opvoeden in de metro in Beijing

(95) Het volk opvoeden in de metro

Dat ze in China niet wars zijn van politiek getinte campagnes heb ik hier al meerdere keren besproken (zie hier en hier). Maar wisten jullie dat de Chinese overheid haar burgers ook graag op meer algemene gebieden opvoedt? Dat doen ze op openbare plaatsen waar mensen uit alle lagen van de samenleving er niet omheen kunnen, bijvoorbeeld in de metro in Beijing.

Hoewel de eerste metro’s in Beijing al sinds 1969 rijden is het metronetwerk pas de afgelopen paar jaar aanzienlijk uitgebreid, waardoor de hele stad en een deel van de buitenwijken sinds kort per metro bereikbaar is. Voor het luttele bedrag van 2 yuán per ritje, ongeacht de afstand, hoeven ook de lagere klassen van de samenleving het niet te laten. Het is fantastisch dat snel, efficiënt en modern vervoer beschikbaar is voor alle inwoners van Beijing. Een nadeel is dat mensen die tot voor kort in aftandse bussen over landweggetjes reisden, zich nu aan moeten passen aan een moderne en schone manier van vervoer. Een aanpassing die er niet één-twee-drie is gemaakt.

In Shanghai heb ik eens een stel ouders gezien dat hun zoontje in de metro liet plassen. Lees verder