Verdwijnend Beijing

4

De laatste keer dat ik in China was, sprak ik af met een vriendin in Café de la Poste. Een Franse bar waar je goede wijn kunt drinken en echte Franse kaas kunt eten. Het zat al jàren op dezelfde plek, in een onooglijk pandje aan de Yonghegong Dajie, in een erg Chinese omgeving – aan dezelfde straat als de beroemde Lama Temple.

We dronken een glas wijn en hadden het over de jaren die we in Beijing hebben doorgebracht, en hoe stad in de tijd is veranderd. Zo kwam ik erop dat, sinds ik Beijing in 2005 voor het eerst bezocht, en het moment dat we het daar begin 2019 over hadden, nog maar een handvol locaties bestonden die er in 2005 ook al waren: Lees verder

Beijing’s moslimbuurt

De grootste moslimgemeenschap van China vind je in het verre Xinjiang, maar de Islam is al zo lang in China aanwezig, dat er ook in de hoofdstad een aanzienlijke moslimgemeenschap woont. De meesten daarvan wonen in het westen van de stad, in het gebied rondom Niú Jiē (Ossenstraat). Dit is al eeuwenlang een moslimwijk, de buurt stond in de 17e eeuw al bekend om de goede kwaliteit halal vlees die er verkocht werd. Anno 2018 wonen er hier nog steeds zo’n tienduizend moslims, waardoor de wijk on-Chinees aanvoelt. Niú Jiē is daarom het bezoeken meer dan waard. Lees verder

Drie onbekende tempels in Beijing

1

Beijing heeft een geschiedenis van drieduizend jaar, en is voor het grootste deel van de afgelopen 800 jaar China’s hoofdstad geweest. Een groot deel van China’s belangrijkste en meest indrukwekkende culturele en historische erfgoed bevindt zich in de hoofdstad. Denk daarbij aan de Verboden Stad, de Temple of Heaven, Beihai Park en natuurlijk Chinese Muur (die in China overigens Lange Muur genoemd wordt).

Voor mij zijn dit niet de meest bijzondere plaatsen in de stad. Beijing stroomt over van de kleine, verstopte stukje geschiedenis. Lees verder

De verbazingwekkende terugkeer van religie in China

Het Chinese maanjaar begint zonder maan. Op de eerste dag van het Chinees Nieuwjaar ligt de maan nog verscholen achter de aardbol. De maan staat pas op de vijftiende dag van het nieuwe jaar, in China bekend als yuánxiāo, in volle glorie aan de hemel.

Na deze dag ontvouwt het Chinese jaar zich aan de hand van een aantal vaste evenementen, waaronder het ontwaken van de insecten in de lente, de oogst in de nazomer en de winterzonnewende. Aan de hand van deze eeuwenoude Chinese manier om de tijd te meten, neemt Ian Johnson ons mee op zijn zoektocht naar religie in het hedendaagse China. Lees verder