Een plattelandskerk in Hebei

3

(122) Plattelandskerk Hebei

Laatst maakten Zhang Yang en ik samen met vrienden een roadtrip naar de boeddhistische grotten en het hangende klooster bij Datong. Het mooie aan een roadtrip is dat je onderweg onverwachte dingen tegen kunt komen, en dat was ook deze keer het geval.

Er is een mooie nieuwe snelweg aangelegd die Beijing en de provincie Hebei verbindt met de achterliggende gebieden. De snelweg is het enige moderne aan Hebei; een provincie die uit landbouwgrond en kleine dorpjes bestaat en waar geen noemenswaardige stad te vinden is. Wij reden over de snelweg door de middle of nowhere, en ineens staat daar vlak naast de weg een enorme kerk. Zo een met twee markante torens met kruizen erop en al. Trouwe lezers weten dat ik ‘iets heb’ met katholieke kerken op het Chinese platteland, dus reden we prompt de snelweg af om uit te zoeken waar die kerk zo ineens vandaan kwam. Lees verder

Waarom de roovers mij met rust laten

1

(107) Waarom de roovers mij met rust laten

Deze keer een prachtig verhaal dat geschreven is door Jan Buis en in april 1924 werd gepubliceerd in ‘Katholieke Missiën’, een maandblad dat werd uitgegeven door de Missionarissen van Steyl: het missiehuis dat Jan Buis als missionaris naar Shandong zond.

De herfst is de oogsttijd, niet alleen van bruine boonen en boerenkool, maar ook van onsterfelijke zielen – ten minste hier in China. In den zomer is het te warm om veel te reizen en in de winter vaak te koud, maar in den herfst jagen we als het waren van de eene plaats naar de andere om missies te geven en catechismus-onderricht; om kinderen te koopen, nieuwe leerlingen voor het catechumenaat aan te winnen enz. enz.

Op het ogenblik zit ik weer midden in die zielenjacht of liever: zat ik; want plotseling hebben de roovers er een stokje voor gestoken, en vind ik nu dus tijd om jullie dat eventjes te vertellen. Lees verder

Een bijzondere mis van pastoor Wang

7

(94) De mis van pastoor Wang

Zoals jullie in de vorige post lazen, zat ik laast (voor het eerst in mijn leven!) in de kerkbanken tijdens een reguliere katholieke mis. In een kerk op het platteland van Shandong, waar een mis toch wel iets anders verloopt dan in Nederland. Hoe het eraan toegaat tijdens zo’n Chinese plattelandsmis kun je uitgebreid lezen in de vorige post.

Tijdens de mis van pastoor Wang zat ik samen met Zhang Yang, Wang Jiang en Zhang Li in de achterste kerkbank. Pastoor Wang is een goed spreker en hij betrok actualiteit in zijn preek, het was een toegankelijke mis. Halverwege zei hij ineens, uit het niets: “We hebben vandaag een bijzondere gast in ons midden, Zhūdí, een verre nazaat van pastoor Bó Yìsī (Jan Buis), een missionaris die in 1892 naar China kwam om het geloof te brengen.” Ik verstijfde op mijn bank want dat had ik niet aan zien komen. Het was de kerkgangers natuurlijk al opgevallen dat er een lǎowài aanwezig was, waar ze vriendelijk naar knikten maar verder niets over vroegen. Pastoor Wang gebaarde dat ik naar voren moest komen, alle aanwezigen draaiden zich naar mij om en ik kon niet anders dan naar het altaar lopen. Daar aangekomen deed pastoor Wang een stap naar achteren en gaf me zonder verdere inleiding de microfoon. Lees verder

Twee katholieke missen in Shandong

5

(94) Twee katholieke missen in Shandong

Naar een mis van pastoor Sun

Pastoor Sun is een lange, dunne man van in de veertig met een bril. Hij woont bij een kleine kerk die 20 jaar geleden is gebouwd, een betonnen gebouw aan een binnenplaats zonder enige charme. Pastoor Sun bewoont hier een enkele kamer, sparaans ingericht met een metalen bed, een salontafel, een houten bank, een kast een een bureautje. Aan de muur hangen een poster van Jezus en een cruxifix.

We gaan naar de zaterdagsmis om zes uur ’s ochtends, en dit is voor Zhang Yang, Zhang Li en Wang Jiang de eerste keer dat ze een Christelijke mis bij zullen wonen. Als de mis begint zit het kerkje halfvol, met in totaal circa 30 mensen. De aanwezigen zijn – met uitzondering van één non – stuk voor stuk hoogbejaard, maar maken bij binnenkomst allemaal probleemloos een bijzonder diepe knieval voor het altaar. Op 3 mannen na zijn alle aanwezigen vrouw: Chinese omaatjes met gewatteerde jassen en gebreide mutsjes. Om zes uur stipt begint de mis. We hebben de eer om een mis van bisschop Lv bij te wonen, die toevallig deze dag de kerk bezoekt. Lees verder

Terug naar Shandong

4

(93) Terug naar Shandong

Afgelopen maand was het zo ver: ik ging voor een tweede bezoek naar het zuiden van Shandong, waar mijn oma’s grootvaders oom Jan Buis van 1892 tot 1935 als katholiek missionaris werkzaam was. Voor degenen die niet op de hoogte zijn van de voorgeschiedenis: deze is hier terug te lezen.

Eerst naar Daizhuang

Een jonge Jan Buis, de laatste op de onderste rij

Een jonge Jan Buis, de laatste op de onderste rij

Deze keer gingen we niet met de langeafstandsbus, maar maakten we er samen met Zhang Li en Wang Jiang een gezellige roadtrip van. Over de 570 kilometer die er tussen Beijing en het gebied waar Jan Buis werkzaam was ligt, deden we in rustig tempo acht uur. We komen net voor het avondeten aan in Dàizhuāng, waar één van de grotere kerken in Zuid-Shandong staat en waar Jan Buis in 1935 is begraven. Omdat zuster Liu (die ons tijdens het vorige bezoek begeleidde) naar een andere gemeenschap was overgeplaatst, hadden we van tevoren contact opgenomen met de pastoor in Daizhuang, pastoor Sun.

We ontmoetten hem rond etenstijd voor de ingang van de geestelijke inrichting die het kerkgebouw tegenwoordig aan het oog onttrekt, en eten samen bij een restaurant tegenover de inrichting. Pastoor Sun vindt het aangenaam toevallig dat wij vegetarisch eten: het is namelijk vrijdag en dan eten katholieken geen vlees. Als ik vertel dat Nederlandse katholieken vrijdag daarom visdag noemen moet hij lachen: je hóeft op vrijdag geen vis te eten! Lees verder