Verdwijnend Beijing

4

De laatste keer dat ik in China was, sprak ik af met een vriendin in Café de la Poste. Een Franse bar waar je goede wijn kunt drinken en echte Franse kaas kunt eten. Het zat al jàren op dezelfde plek, in een onooglijk pandje aan de Yonghegong Dajie, in een erg Chinese omgeving – aan dezelfde straat als de beroemde Lama Temple.

We dronken een glas wijn en hadden het over de jaren die we in Beijing hebben doorgebracht, en hoe stad in de tijd is veranderd. Zo kwam ik erop dat, sinds ik Beijing in 2005 voor het eerst bezocht, en het moment dat we het daar begin 2019 over hadden, nog maar een handvol locaties bestonden die er in 2005 ook al waren: Lees verder

Wonen in China en de actualiteit: evacuatie in noodgevallen

2

In de internationale media verschijnen zoveel artikelen over China dat het bijna niet bij te houden is. Veel van deze artikelen zijn goed geschreven en geven goed weer wat huidige ontwikkelingen in de Chinese maatschappij zijn. Wanneer je als buitenlander een sterke band met China en de Chinezen hebt, maak je deze zaken zelf direct mee. Het is dan interessant om wat je in de media tegenkomt af te zetten tegenover je eigen ervaringen.

Ik heb in deze rubriek eerder geschreven over het krijgen van een half-Chinees kind, en dat kinderen die in China worden geboren uit één niet-Chinese ouder, door de Chinese overheid als Chinees worden gezien. Ik blijf erop hameren op dat als je wilt dat jouw kind als volledig Nederlands burger wordt gezien, je afstand moet doen van de Chinese nationaliteit. De uitbraak van het corona-virus maakt duidelijk waarom dat (onverwacht) heel belangrijk kan zijn. Lees verder

Wonen in China en de actualiteit: Wuhan coronavirus

In de internationale media verschijnen zoveel artikelen over China dat het bijna niet bij te houden is. Veel van deze artikelen zijn goed geschreven en geven goed weer wat huidige ontwikkelingen in de Chinese maatschappij zijn. Wanneer je als buitenlander een sterke band met China en de Chinezen hebt, maak je deze zaken zelf direct mee. Het is dan interessant om wat je in de media tegenkomt af te zetten tegenover je eigen ervaringen.

Ik heb in Wuhan drie jaar hard gewerkt aan het op de kaart zetten van deze stad in Nederland. En dat is me nooit helemaal gelukt. Als ik vertelde waar ik woonde en werkte, keken mensen me wazig aan: Wu-watte?

Dat is de afgelopen weken in één klap veranderd. Niemand ter wereld heeft niet van Wuhan gehoord, de hele wereld kijkt nauw toe hoe de uitbraak van het Wuhan corona-virus zich ontwikkelt. En niet zonder reden, als je onderstaande artikelen leest. Lees verder

Vooroordelen & aannames

1

1) Ik kom met een collega (man, blank, nog geen jaar ouder dan ik) terug in Beijing na een zakenreis binnen China. Nadat onze vlucht is geland en we onze bagage hebben opgehaald, wachten we in de rij op een taxi. We krijgen allebei een taxi toegewezen, nemen voor het instappen afscheid waarna ik in de ene taxi stap en hij in de andere. Als ik de chauffeur vertel waar ik heen wil, roept hij uit: “Waarom stapt je man in een andere taxi?” Als ik uitleg dat we collega’s zijn roep hij weer: “Maar ik dacht dat jullie een stel waren! Jullie stonden de hele rij naast elkaar!” Als ik weer rustig uitleg dat we collega’s zijn, en dat ik naar mijn huis ga en hij naar het zijne, blijft de chauffeur herhalen dat hij er vanuit ging dat we een stel waren. Ik besluit het er maar bij te laten. Lees verder

Vloeiend Chinees spreken

1

Ik heb vier jaar Chinees en Internationale Communicatie gestudeerd in Nederland en vervolgens een jaar Chinese taal in Beijing. Daarna ben ik die taalkennis direct actief toe gaan passen in mijn werkende leven, waarvan ik zes jaar in China heb gewerkt. Wat ook helpt, is dat de voertaal bij ons thuis Chinees is. Ik heb een solide basis van de Chinese taalkennis gelegd, en heb ik die gedegen toegepast in alle aspecten van mijn leven. Dat is nodig om de taal goed te beheersen, alleen studie voldoet niet.

Toch zal ik niet zeggen dat ik vloeiend Chinees spreek. Lees verder