Mijn favoriete Chinese karakters

Als in Nederland blijkt dat ik Chinees spreek, zijn de reacties meestal pure bewondering. “Wow, dat jij dat kan, Chinees is toch hartstikke moeilijk!”. De algemene perceptie is dat Chinees een moeilijke taal is, en in principe is dat ook zo. Hoewel de grammatica van het Mandarijn vrij simpel is – zeker in vergelijking met Nederlandse grammatica – is het niet eenvoudig om uitspraak van de vier tonen accentloos te leren beheersen.

Sommige mensen zeggen dat Chinees leren een makkie is, maar deze mensen hebben meestal een verborgen motief, bijvoorbeeld het verkopen van een ‘revolutionaire’ methode die je voorhoudt dat je in een paar weken tijd aardig uit de voeten zult kunnen met al die ingewikkelde karakters.

Want dat is de grootste uitdaging in het leren van Chinees: het schrift. Ook na de vereenvoudiging van de karakters in 1949, is het leren daarvan geen sinecure. Nu zijn er genoeg mensen die alleen Chinees verstaan en spreken, en dat moeilijke schrift laten voor wat het is. Zij gebruiken alleen Hànyǔ pīnyīn; het transscriptiesysteem om Chinese karakters in westers schrift weer te geven. Maar mensen die geen Chinees kunnen lezen en schrijven, kennen in mijn optiek geen Chinees.

Om de krant enigszins te kunnen lezen moet je toch wel zo’n twee- tot drieduizend karakters kunnen herkennen, en dat kan alleen door ouderwets stampwerk. Wat zal ik een uren hebben besteed aan het schrijven van de karakters, alle strepen in de juiste volgorde, steeds maar weer opnieuw totdat het een automatisme werd.

In de huidige digitale samenleving schrijf je echter bijna niet meer. Niet in het Nederlands en ook niet in het Chinees. Daarom is mijn schrijfvaardigheid weggezakt, ik typ nu vrijwel alles en dan kun je gemakkelijk het juiste karakter kiezen op basis van het pīnyīn (lees daarover meer in dit blog). Wel jammer, want ik vind karakters prachtig en het schrijven daarvan mooi om te doen.

Daarom vandaag een overzicht van mijn favoriete Chinese karakters. Deze verschillen in complexiteit, maar ik vind ze allemaal even bijzonder.

Laten we beginnen met het aller-moeilijkste karakter dat er nog gebruikt wordt in het hedendaagse Chinees:

齉 nàng

Dit betekent “nasaal praten omdat de neus verstopt zit”.

NB: Je zult vaak vinden dat een karakter dat uitgesproken wordt als biáng het aller-moeilijkste karakter is. Ik neem biáng bewust niet op in dit lijstje om drie redenen: het karakter lijkt alleen bedacht te zijn om maar zo moeilijk mogelijk te zijn en heeft geen betekenis die daadwerkelijk wordt gebruikt in het Chinees, het karakter wordt zo weinig gebruikt dat je het niet niet kunt typen, en het karakter wordt niet gebruikt in het vereenvoudigd Chinees. Meer achtergrondinfo over biáng vind je hier.

Ook leuk zijn de karakters die die uit drie keer hetzelfde radicaal bestaan. Eén daarvan vormt de eerste helft van de Chinese naam van mijn zoon, maar er zijn er veel meer:

龘 dá

鑫 xīn

麤 cū

犇 bēn

羴 shān

鱻 xiān

毳 cuì

猋 biāo

掱 pá

舙 huà

惢 suǒ

瞐 mò

赑 bì

畾 léi

垚 yáo

孨 zhuǎn

Dan zijn er nog karakters die er voor een ongetraind oog precies hetzelfde uitzien, maar toch wezenlijk anders zijn in uitspraak en betekenis. Kun je het verschil zien?

入 rù​

人 rén​

八 bā​

土 tǔ​

士 shì​

己 jǐ

已 yǐ

巳 sì

衣 yī

农 nóng

干 gān

千 qiān

于 yú

Er is een karakter waarvoor geen specifieke uitspraak is. Het staat bekend als ‘dubbel geluk’, omdat het uit twee keer het karakter voor geluk (喜) bestaat, en wordt ook zo benoemd in het Chinees: shuāng​xǐ.

Dubbel geluk is een huwelijk, dit karakter is dan ook vast onderdeel van versieringen tijdens een Chinese bruiloft. Dit karakter kan niet worden getypt, daarom voeg ik het in als afbeelding:

Wat is jouw favoriete Chinese karakter?

Opvallende dingen in China (8)

1

In China kom je vaak vreemde dingen tegen. Dingen die mij zelfs na ruim tien jaar China-ervaring nog opvallen. Zo is het in China, in tegenstelling tot Nederland, niet gebruikelijk om de achternaam van je echtgenoot te gebruiken na een huwelijk, worden de straten hier overspoeld met publieke fietsen en sprak ik onlangs met één van de weinige vrouwelijke tatoeëerders in China.

Daarnaast kom ik regelmatig willekeurig de meest onverwachte vreemde dingen tegen, op de normaalste plaatsen. Daarvan zijn inmiddels alweer zeven overzichten beschikbaar: (1), (2)(3), (4), (5), (6), (7). Intussen ben ik weer zoveel nieuwe dingen tegengekomen dat het tijd is voor een update. Hierbij een greep uit wat ik afgelopen tijd zoal tegenkwam.

1) De vreemdste Apple-kopie die ik tot nu toe heb gezien: als doorspoelknop op het toilet in het zwembad in Wuhan (waar anders).

Lees verder

Wat doen deze mannen?

1

De openbare ruimte wordt in China vaak gebruikt voor zaken die we in Nederland binnenshuis zouden doen. Kaarten, de was te drogen hangen, tweedehands spullen verkopen, je kind een plasje laten plegen, je haren laten knippen: je kunt het zo gek niet bedenken of het is in China niet meer dan normaal om het op straat te doen, in de openbare ruimte.

In zeker zin is dat handig, want in China is het op straat altijd druk, waardoor je een groot potentieel geïnteresseerd publiek kunt bereiken. En je drukt de kosten, want op straat zitten is natuurlijk gratis.

Laatst liep ik langs iets waarvan niet in één oogopslag duidelijk is wat er gebeurt, maar het is wel iets wat je overal in China op straat tegen kunt komen.

Jullie mogen dus weer met mij meedenken:

Het goede antwoord wordt met de eerstvolgende post bekend gemaakt.