Het is donderdagavond en ik sta voor een warenhuis in Dōng​zhí​mén te wachten op Chen Xi, om samen te gaan eten. Omdat het ‘s avonds in de spits extreem druk is op de Beijingse wegen, is Chen Xi verlaat en sta ik op het plein voor het warenhuis te wachten. Een stukje verderop heeft een groep Chinese ouderen zich verzameld. Sommigen maken muziek, anderen dansen. Ik besluit dat kijken naar live muziek altijd gezelliger is dan wachten voor de ingang van een warenhuis en sluit me bij de omstanders aan. Het valt op dat één man een legerkostuum lijkt te dragen. Hij is vrolijk aan het dansen: compleet met commandantspet op maakt hij sierlijke pirouettes – of iets wat daarvoor door moet gaan. Dat zie je hier wel vaker: een über-vrolijke oudere die een beetje gek lijkt te zijn. Welke zichzelf respecterende vijftiger gaat er immers in zo’n kostuum rondjes staan draaien op een plein voor een warenhuis?

Lees verder →