Zhang Le, één van China’s weinige vrouwelijke tatoeëerders

3

Zhang Le (34) zette haar eerste tatoeage toen ze 25 was. Een kleine afbeelding die ze zelf ontwierp, en op haar eigen pols zette. “Eigenlijk durfde ik niet, maar ik zette toch door. Het is moeilijk en spannend om jezelf te tatoeëren. Je voelt de pijn van de naald direct, dat geeft een kick.” Zhang heeft inmiddels zeven tatoeages, waarvan alleen die op haar rechterarm door iemand anders is gezet, omdat ze daar zelf niet bij kan. Lees verder

Op een zomerse dag in Wuhan

2

Op een zomerse dag drink ik een ijskoffie in een cafeetje aan Líhuángpí Road, een mooie gerenoveerde straat in het centrum van Hankou, waar je de rijke geschiedenis van dit stadsdeel van Wuhan nog goed voelt. De straat is een voetgangerszone met schaduwrijke bomen, en het is goed toeven op één van de vele terrasjes. Lees verder

Meneer Gao en Meneer Xia aan het werk

2

237-mr-gao-en-mr-xia

Toen we op een mooie zondag het Jiěfàng Park (Bevrijdingspark) in Wuhan bezochten, liepen we tegen een interessant project aan. Twee mannen waren stutpalen die bomen overeind moeten houden aan het bewerken, en dat op een heel bijzondere manier.

De bomen worden ondersteund met een stalen constructie, maar omdat dat er natuurlijk niet mooi uitziet wordt de constructie vermomd als boomstam. Daar waren de twee mannen mee bezig, en ze vertelden graag meer over hun werk. Lees verder

6 vragen die Chinese taxichauffeurs over mij stellen aan Zhang Yang, terwijl ik ernaast zit

3

229-6-vragen-die-taxichauffeurs-stellen

Eerder kon je hier al een aantal keer lezen dat Chinezen nooit terughoudend zijn in het vragen naar mijn afkomst of mijn Chinese taalvaardigheden als ze me toevallig bij de bushalte zien staan of in de compound waar ik woon zie lopen. Nu duren die gesprekjes meestal vrij kort, ook omdat je jezelf snel uit de voeten kunt maken als het te gortig wordt met de vragen.

Als ik echter een taxi neem ontkom ik er niet aan: vanaf het moment dat ik instap kan de chauffeur gedurende de rest van de rit alle vragen die hij maar wil op me afvuren. En als ik de taxi samen met Zhang Yang neem, praten de chauffeurs nooit direct met mij, maar richten hun vragen aan hem. Het zijn altijd dezelfde vragen: Lees verder

Rockmuziek in China: toen en nu

1

Zhang Yang (1981) is twintig jaar actief in de Chinese muziekscene. In die tijd heeft hij Chinese rockmuziek zich zien ontwikkelen van een ondergronds fenomeen waarin muzikanten uit idealisme speelden, tot een commerciële industrie waar het vooral om beroemdheid en geld draait. China2025.nl sprak hem over de veranderingen die Chinese muziekscene de afgelopen twee decennia heeft doorgemaakt.

“Toen ik elf jaar oud was liet een buurjongen me voor het eerst muziek van Cui Jian, China’s eerste echte rockmuzikant, horen op zijn walkman. Het klonk heel anders dan de muziek die ik tot dan toe kende en sprak me meteen aan. Een paar jaar later kwam ik voor het eerst in aanraking met westerse bands als Metallica en Nirvana.” Zhang kon de Engelse teksten niet verstaan, maar vertaalde deze met hulp van vrienden. “Ik was toen een jaar of vijftien en begon mezelf af te zetten tegen de gevestigde orde. De westerse muziek wakkerde mijn rebelsheid aan. Ik was meteen verkocht en wist dat ik zelf zulke muziek wilde maken.” Lees verder