“Westerse grootouders geven niets om hun kleinkinderen”

Als het op kinderen opvoeden in China aankomt kan ik accepteren dat bepaalde zaken hier anders gaan dan in het westen. Er is echter één vooroordeel dat Chinezen hebben dat totaal niet klopt, maar wat aan mij verteld wordt alsof het de waarheid is. En daar kan ik me nogal kwaad over maken. Lees verder

6 Chinese eigenaardigheden verklaard

Chinezen houden er een aantal vreemde gewoonten en gebruiken op na, in westerse ogen althans. Want voor alle Chinese gewoonten die wij als eigenaardigheden bestempelen, is een logische verklaring.

Hier zes veelvoorkomende Chinese gebruiken verklaard, die in westerse ogen absurd zijn, maar waarvoor ze in China zo hun redenen hebben. Lees verder

Meneer Gao en Meneer Xia aan het werk

2

237-mr-gao-en-mr-xia

Toen we op een mooie zondag het Jiěfàng Park (Bevrijdingspark) in Wuhan bezochten, liepen we tegen een interessant project aan. Twee mannen waren stutpalen die bomen overeind moeten houden aan het bewerken, en dat op een heel bijzondere manier.

De bomen worden ondersteund met een stalen constructie, maar omdat dat er natuurlijk niet mooi uitziet wordt de constructie vermomd als boomstam. Daar waren de twee mannen mee bezig, en ze vertelden graag meer over hun werk. Lees verder

Buurtgevoel

1

(196) Buurtgevoel

Hoewel ik de gemakken die ons appartement in Wuhan biedt prettig vind, mis ik soms het buurtgevoel van wonen in een hutong in Beijing. Hoewel je ook in een enorm gebouw na een tijdje medebewoners begint te herkennen (en zij jou), krijg je nooit dezelfde sociale structuur als wanneer je een courtyard deelt.

In iedere courtyard waar verschillende woningen op uitkomen, is er één bewoner die de taak op zich neemt de boel een beetje in de gaten te houden. Lees verder

Spreek jij Chinees?

4

 

(159) Spreek jij Chinees

Iedere avond speelt er een groep van ongeveer tien kinderen buiten de ingang van het appartementencomplex waar we wonen. Vaak gaan ze op in hun spel, soms valt het ze op dat er een lǎowài naar binnen loopt en dat laten ze dan niet ongemerkt voorbij gaan. “Kijk, een lǎowài!” Roept iemand dan, waarna de rest aan komt lopen en alle kinderen vervolgens samen in koor hello! naar me te roepen. Als ik daarop nǐhǎo terug roep herhalen ze dat meestal ook in koor. Erg gezellig allemaal.

Toen dit laatst weer zo het geval was, liep ik daarna toevallig tegelijk met een andere bewoonster onze flat in. We wachtten samen op de lift en ze knoopte een gesprekje aan, dat als volgt verliep. Lees verder