Het leven van een jonge vrouw in China’s hoofdstad

(201) Nana in beeld

Nana Wang (33) studeerde IT in haar thuisprovincie Heilongjiang, en kon na afstuderen alleen een baan vinden waarmee ze slechts¥300 per maand verdiende. Omdat Nana daar geen toekomst in zag, besloot ze in 2002 om, samen met haar ouders, naar de hoofdstad Beijing te verhuizen. Lees vandaag hoe het Nana, één van de vele migranten in China’s hoofdstad, sindsdien is vergaan.

De verhuizing naar Beijing was volgens Nana een goede stap, alleen al omdat ze met haar eerste baan in de hoofdstad¥800 per maand verdiende. “Het was echter een hele zware baan in de onroerend goed sector, met lange dagen en collega’s die beter waren opgeleid dan ik. Het was een goede opstap, maar toch ben ik snel ander werk gaan zoeken”. Lees verder

Winactie: Koop de hemel voor mij

13

(195) Winactie Xinran

Deze winactie is inmiddels gesloten.

Zhang Yang vind het niet eerlijk: vlak voor zijn geboorte werd de eenkindpolitiek in China ingesteld en nu, ruim dertig jaar later, is het beleid weer afgeschaft. Wat heeft zoiets voor zin als het maar één generatie duurt, denkt Zhang Yang? Hij is door dit beleid gedwongen enig kind, terwijl zijn ouders best een tweede hadden willen krijgen en hij zelf ook graag een broer of zus zou hebben. Nu zit hij met een grote last; Lees verder

Winactie: Twee boeken van Mo Yan!

11

(189) Winactie Mo Yan

Deze winactie is inmiddels gesloten.

Bij Uitgeverij de Geus zijn onlangs twee Nederlandse vertalingen van Nobelprijswinnaar Mo Yan verschenen, De sandelhoutstraf en Het rode korenveld.

Mo Yan is één van mijn favoriete Chinese auteurs. Het is echter geen toegankelijke schrijver. Zijn romans zijn meestal vuistdik, surrealistisch en staan vol met zwarte humor. Ook kan hij ruwe taferelen extreem realistisch en expliciet beschrijven. Lees verder

Erfgoedbehoud in China: Yang Fan en CECP

2

Yang Fan en CECP

Yang Fan (38) komt uit Wuhan en zit daar niet stil. Zo is hij medeoprichter van Wuhan Time, het eerste online forum gericht op buitenlandse inwoners van Wuhan en oprichter van CECP – China Endangered Culture Protector, één van de weinige NGOs in China die zich zonder commercieel belang voor erfgoedbehoud inzet. Daarnaast is hij al zeven jaar bezig om zijn PhD af te ronden, iets waar zijn andere bezigheden tot nu toe bij in de weg liepen. Hoe is erfgoed zo in de weg gekomen van Yang’s aanvankelijke carrièrepad?

Yangs verhaal begint toen hij na afronding van zijn Bachelor in 2003 een jaar door China ging backpacken. “Ik wilde mijn land beter leren kennen”, geeft hij daarvoor als reden. “Al reizende merkte ik dat ik mezelf het prettigst voel op het platteland.” Door kleine plaatsen te bezoeken besefte Yang, die in een grote stad is opgegroeid, dat hij de cultuur en gebruiken van zijn land niet goed kende. “Door het reizen leerde ik tradities kennen, en door het grote contrast met het stadsleven zag ik China pas echt”. Lees verder

Winactie: Dochters van Mulan

11

(155) Winactie: Dochters van Mulan

Deze winactie is inmiddels gesloten.

Een groot verschil tussen de Nederlandse en Chinese maatschappij is dat we in Nederland heel vrij zijn in hoe we ons leven als individu inrichten. Daarmee doel ik op met wie je wilt samenleven en of je wilt trouwen en kinderen krijgen.

In China zijn die zaken allemaal vanzelfsprekend: trouwen doe je als man voor je 30e en als vrouw voor je 25e, snel na een huwelijk volgt een zwangerschap. Vrouwen die op hun 25e nog niet zijn getrouwd worden ‘etensrestjes’ genoemd, en de kans dat zij nog een leuke man vinden wordt met het jaar kleiner. Wanneer je als vrouw ruim een jaar na een huwelijk nog niet zwanger bent, krijg je herhaaldelijk de vraag wanneer de gezinsuitbreiding verwacht kan worden. Dit wordt niet als inbreuk op privacy gezien: de productie van nageslacht is in China een plicht aan de voorouders, dat heeft niets met vrije wil of privacy te maken. Lees verder