Rockmuziek in China: toen en nu

1

Zhang Yang (1981) is twintig jaar actief in de Chinese muziekscene. In die tijd heeft hij Chinese rockmuziek zich zien ontwikkelen van een ondergronds fenomeen waarin muzikanten uit idealisme speelden, tot een commerciële industrie waar het vooral om beroemdheid en geld draait. China2025.nl sprak hem over de veranderingen die Chinese muziekscene de afgelopen twee decennia heeft doorgemaakt.

“Toen ik elf jaar oud was liet een buurjongen me voor het eerst muziek van Cui Jian, China’s eerste echte rockmuzikant, horen op zijn walkman. Het klonk heel anders dan de muziek die ik tot dan toe kende en sprak me meteen aan. Een paar jaar later kwam ik voor het eerst in aanraking met westerse bands als Metallica en Nirvana.” Zhang kon de Engelse teksten niet verstaan, maar vertaalde deze met hulp van vrienden. “Ik was toen een jaar of vijftien en begon mezelf af te zetten tegen de gevestigde orde. De westerse muziek wakkerde mijn rebelsheid aan. Ik was meteen verkocht en wist dat ik zelf zulke muziek wilde maken.” Lees verder

Een hilarisch verschrikkelijke pro-Communistische China-rap

Chinese rapgroep CD Rev heeft een rap uitgebracht, This is China, waarin buitenlanders in het Engels ‘de waarheid’ over China even wordt uitgelegd. Sinds de jeugdafdeling van de CCP het nummer op haar WeChat plaatste is de video is viral gegaan. Niet alleen op Chinese sociale media maar ook ver daarbuiten, omdat deze rap geniaal is in zijn erbarmelijkheid. Lees verder

Muziekcultuur in China: toen en nu

1

Toen ik in 2005 voor het eerst in Beijing kwam, werd ik meteen gegrepen door de bruisende en opkomende muziekcultuur. In verschillende livehouses in de stad kon je vrijwel dagelijks concerten van bekende en minder bekende bands bijwonen. Een entreekaartje kostte toen rond de 2-3 Euro.

Ook al heb ik de allereerste golf van de opkomst van rockmuziek in China in de jaren ’80 gemist (lees daarover hier meer), midden jaren ’00 gebeurde er nog genoeg op dat gebied. Ik vond het fantastisch om mezelf in die wereld te begeven en de opkomst van onder andere muziekfestivals in China direct mee te maken.

Eén van de bands die me daarin het meest heeft gegrepen, is Second Hand Rose (Èrshǒu Méiguī). Lees verder

Naar bijbelstudiegroep in China

1

(209) Bijbelstudiegroep

Eerder schreef ik voor China2025.nl een blog over Han Yushu, een jonge Christelijke vrouw. Het was interessant om haar te spreken over hoe zij in China omgaat met haar geloof. Yushu is een bevlogen christen, en daarbij hoort natuurlijk een enthousiasme om niet-gelovigen te bekeren. Het duurde dan ook niet lang voordat ze me uitnodigde om haar wekelijkse bijbelstudiegroep bij te wonen.

Nu ben ik niet bijzonder geïnteresseerd in de Bijbel, en in China meer in katholieke plattelandskerken dan andere vormen het christendom, maar ik dacht ook dat als ik Yushu beter wilde leren begrijpen, ik maar gewoon mee moest gaan. Een goede kans om eens te zien hoe zoiets in China in zijn werk gaat. Lees verder

Als je iets te dik bent in China…

3

(208) Als je dik bent

Eerder kon je hier lezen dat een facelift in China als prima Moederdagcadeau wordt aangeprezen en dat plastische chirurgie als steeds normaler wordt gezien, met name de operatie om van een enkel ooglid een dubbel ooglid te maken.

Het valt me op dat er steeds meer reclame wordt gemaakt voor ‘cosmetische ziekenhuizen’. Ik kan niet van de begane grond naar de elfde verdieping van ons appartementencomplex gaan zonder er in de lift op gewezen te worden dat het ideale lichaam maakbaar is. Nu vind ik het overwaaien van de Koreaanse trend dat je jezelf niet met goed fatsoen met enkel ooglid op straat zou kunnen vertonen al verschrikkelijk, maar de laatste tijd lijkt het onderwerp van deze advertenties te verschuiven naar gewicht en afvallen.

Zie hier wat er momenteel bij ons in de lift hangt: Lees verder