In Chinese parken

In China is een park zoveel meer dan alleen een mooi ontworpen buitenplaats. Mensen gaan in China niet alleen naar het park om een wandelingetje te maken, om van netjes aangelegde grasvelden, bloemperken en bomen te genieten of om op een bankje in de zon te zitten. Natuurlijk kun je al die zaken prima doen in een Chinees park. Maar waar het in Chinese parken eigenlijk om draait, is het sociale aspect. Lees verder

Rockmuziek in China: toen en nu

1

Zhang Yang (1981) is twintig jaar actief in de Chinese muziekscene. In die tijd heeft hij Chinese rockmuziek zich zien ontwikkelen van een ondergronds fenomeen waarin muzikanten uit idealisme speelden, tot een commerciële industrie waar het vooral om beroemdheid en geld draait. China2025.nl sprak hem over de veranderingen die Chinese muziekscene de afgelopen twee decennia heeft doorgemaakt.

“Toen ik elf jaar oud was liet een buurjongen me voor het eerst muziek van Cui Jian, China’s eerste echte rockmuzikant, horen op zijn walkman. Het klonk heel anders dan de muziek die ik tot dan toe kende en sprak me meteen aan. Een paar jaar later kwam ik voor het eerst in aanraking met westerse bands als Metallica en Nirvana.” Zhang kon de Engelse teksten niet verstaan, maar vertaalde deze met hulp van vrienden. “Ik was toen een jaar of vijftien en begon mezelf af te zetten tegen de gevestigde orde. De westerse muziek wakkerde mijn rebelsheid aan. Ik was meteen verkocht en wist dat ik zelf zulke muziek wilde maken.” Lees verder

Een hilarisch verschrikkelijke pro-Communistische China-rap

Chinese rapgroep CD Rev heeft een rap uitgebracht, This is China, waarin buitenlanders in het Engels ‘de waarheid’ over China even wordt uitgelegd. Sinds de jeugdafdeling van de CCP het nummer op haar WeChat plaatste is de video is viral gegaan. Niet alleen op Chinese sociale media maar ook ver daarbuiten, omdat deze rap geniaal is in zijn erbarmelijkheid. Lees verder

Muziekcultuur in China: toen en nu

1

Toen ik in 2005 voor het eerst in Beijing kwam, werd ik meteen gegrepen door de bruisende en opkomende muziekcultuur. In verschillende livehouses in de stad kon je vrijwel dagelijks concerten van bekende en minder bekende bands bijwonen. Een entreekaartje kostte toen rond de 2-3 Euro.

Ook al heb ik de allereerste golf van de opkomst van rockmuziek in China in de jaren ’80 gemist (lees daarover hier meer), midden jaren ’00 gebeurde er nog genoeg op dat gebied. Ik vond het fantastisch om mezelf in die wereld te begeven en de opkomst van onder andere muziekfestivals in China direct mee te maken.

Eén van de bands die me daarin het meest heeft gegrepen, is Second Hand Rose (Èrshǒu Méiguī). Lees verder