Muziekcultuur in China: toen en nu

1

Toen ik in 2005 voor het eerst in Beijing kwam, werd ik meteen gegrepen door de bruisende en opkomende muziekcultuur. In verschillende livehouses in de stad kon je vrijwel dagelijks concerten van bekende en minder bekende bands bijwonen. Een entreekaartje kostte toen rond de 2-3 Euro.

Ook al heb ik de allereerste golf van de opkomst van rockmuziek in China in de jaren ’80 gemist (lees daarover hier meer), midden jaren ’00 gebeurde er nog genoeg op dat gebied. Ik vond het fantastisch om mezelf in die wereld te begeven en de opkomst van onder andere muziekfestivals in China direct mee te maken.

Eén van de bands die me daarin het meest heeft gegrepen, is Second Hand Rose (Èrshǒu Méiguī). Lees verder

Het fenomeen karaoke

7

(172) Het fenomeen karaoke

Als je in China woont dan ontkom je er niet aan: je zult eens of vaker terechtkomen in de KTV: de karaokebar.

Chinezen houden van zingen en hebben de karaokecultuur gretig overgenomen van de Japanners, waar het woord karaoke vandaan komt (in het Chinees: kǎlā OK). En dat in een brede maatschappelijke context: een bezoekje aan de KTV is niet alleen iets wat je in het weekend met vrienden doet, het is een vast onderdeel van het opbouwen van zakelijke relaties. In de Chinese zakencultuur is het namelijk belangrijk om elkaar ook persoonlijk beter te leren kennen, zodat je weet met wie je in zee gaat. Naast samen eten, foto’s van je kinderen laten zien, veel drinken (zodat je ziet of iemand een kwade dronk heeft, handtastelijk wordt of juist vrolijk), hoort daar ook het tonen van je zangkunsten bij.

Of je nu met Chinezen bevriend bent of ermee samenwerkt; het komt regelmatig voor dat men na een etentje direct doorgaat naar de KTV of nog efficiënter – dat er in de aparte ruimte van het restaurant waar je als gezelschap eet, een ingebouwd karaokesysteem aanwezig is. En als je niet van karaoke houdt en het na het etentje eigenlijk wel voor gezien wilt houden, kom je er al snel achter dat er geen ontkomen aan is. Het gaat meestal als volgt: Lees verder

Blogestafette

3

(126) Blogestafette

Vandaag een primeur: voor het eerst geef ik een tag door op mijn blog. Yvonne van GoYvon gaf de #blogestafette aan mij door. Nu ben ik in principe niet zo’n fan van tags en deel ik hier over het algemeen geen al te persoonlijke verhalen, maar omdat deze tag vrij ingevuld kan worden neem ik de uitnodiging deze keer aan. Het is de bedoeling dat ik ‘vijf dingen die je altijd wilde weten, maar nooit durfde te vragen‘ met jullie deel, en vervolgens drie andere bloggers nomineer om de estafette voort te zetten.

Vooruit dan, hier komt ‘ie: Lees verder

Over de opkomst van het festival in China

1

(99) De opkomst van het festival

In 2007 ging ik voor het eerst naar een muziekfestival in China. De festivalcultuur bloeide toen net op, alles was nieuw en enerverend en ik vond het geweldig om daar bij te zijn. Sinds toen heb ik ieder jaar (als ik in het land was) een festival bezocht tijdens de mei en oktobervakanties, wanneer deze jaarlijks worden gehouden.

In 2007 werd het Midi Festival alleen in Beijing gehouden, in het Haidian park dat naast de vierde ringweg ligt en goed bereikbaar is. Het was toen het enige festival van formaat in het hele land. Toegangskaartjes kostten 50 yuán (ruim 5 Euro) per dag, een driedaagse pas kostte 120 yuán. Een halve liter bier kostte 5 yuán (60 Eurocent) en op een vrijmarkt naast de ingang van het terrein verkochten creatieve Chinezen zelfgemaakte kleding en accessoires, buttons, cd’s en dergelijke. Een bijzonder groot deel van de bezoekers was buitenlander, maar er waren ook veel Chinese alternatieve jongeren onder de bezoekers. Verschillende bands speelden op 3 podia met ieder een eigen genre. De enige sponsor van het festival in 2007 was Greenpeace.

Die goede oude tijd is voorbij. Lees verder

De Silver Pagodas

(78) Silver Pagodas

In de bergen in Beijing’s Changping district ligt op zo’n 50 kilometer buiten het centrum op de Yín Shān (de ‘Zilveren Berg’), het Silver Mountain Pagoda Forest, kortweg de Silver Pagodas. De berg staat al sinds de Míng-dynastie (1368-1644) bekend als één van de mooiste plaatsen in Beijing, en ontleent haar naam aan de zilveren kleur die de berg in de winter heeft, als ze met sneeuw is bedekt.

Het Silver Mountain Pagoda Forest is een heilige Boeddhistische plaats. In een vallei werd er in de Táng-dynastie (618-907) begonnen met de bouw van een enorm tempelcomplex met meer dan 70 kamers. Lees verder