Over hoe de éénkindpolitiek mijn familieleven beïnvloedt

Zhang Yang is geboren in de vroege jaren ’80 in Beijing. In die dagen was de éénkindpolitiek nieuw, en met name in de hoofdstad werd deze nieuwe regel streng geïmplementeerd.

Mijn schoonmoeder moest in die tijd aan haar dānwèi, haar werkeenheid, bewijzen dat ze niet zwanger was als het weer die tijd van de maand was. Maar zoals dat gaat in een mensenleven, wilde ze graag nog een kindje, en de natuur ging haar gang. Toen ze het bewijs van haar ongesteldheid niet kon leveren, werd ze voor een keuze gesteld: houd de baby en verlies je baan, of houd je baan en verlies de baby. Omdat ze mijn schoonvader op het werk had leren kennen, zou dit betekenen dat ze beiden in één klap werkloos zouden zijn, en ze niet financieel zorg konden dragen voor de gewenste familie van vier. De keuze werd dus snel maar met pijn gemaakt, en Zhang Yang bleef enig kind.

Nu, bijna vier decennia later, stuiten wij op één van de vele ongewenste bij-effecten van de éénkindpolitiek. Lees verder

‘Halfbloedje’: een gangbare term in China

Ik liep met mijn zoontje in de buggy op straat in een Nederlandse stad. Zoals vaak gebeurt bij kleine kinderen, keek een vrouw die toevallig naast ons liep naar hem en zwaaide hem schattig toe. Toen ze hem goed bekeken had vroeg ze me luid en duidelijk: “Het is zeker een halfbloedje hé?” Lees verder

6 dingen die Chinezen zeggen als ze denken dat je geen Chinees spreekt

2

Eerder kon je hier al een aantal keer lezen dat Chinezen nooit terughoudend zijn in het vragen van al dan niet persoonlijke dingen als ze me toevallig bij de bushalte zien staan, in de compound waar ik woon zie lopen of als ik een taxi neem. Nu ben ik daar inmiddels wel aan gewend, en heb ik wat standaard reacties klaar om deze gesprekjes snel af te ronden.

De meeste Chinezen gaan er echter vanuit dat ik, een lǎowài, geen Chinees spreek. Lees verder

Het is gelukt! Over de kracht van WeChat en AMWF

Eerder noemde ik kort dat er een heuse gemeenschap bestaat rondom AMWF; westerse vrouwen die een relatie met een Aziatische man hebben. Anno 2018 is dit vooral een online gemeenschap, en in China betekent online WeChat. Al sinds een paar jaar ben in lid van een WeChat groep die bestaat uit westerse vrouwen met een Chinese partner. En hoewel ik de laatste zal zijn die haar relatie in een hokje wil plaatsen op basis van ras, moet ik bekennen dat westerse vrouwen met een Chinese partner tegen veel dezelfde zaken aanlopen, en dat we door onze relaties iets gemeen hebben. Lees verder

Wat te doen met je achternaam als je met een Chinees trouwt?

2

Als je hebt besloten om in het huwelijksbootje te stappen met een meneer Wang, Zhang of Li, is de grote vraag hoe je jezelf vanaf dat moment laat noemen. Dit is een belangrijke afweging, omdat de naamswijziging vergaande gevolgen kan hebben.

Allereerst is het in China absoluut niet gebruikelijk om je achternaam te wijzigen na een huwelijk. Een mevrouw Chen die met een meneer Huang trouwt, blijft ook na het huwelijk mevrouw Chen heten. In China is een huwelijk het groene licht voor het krijgen van nageslacht, om de familielijn voort te zetten. De mannelijke lijn, welteverstaan. Kinderen krijgen in China de achternaam van de vader, en ook als een echtpaar scheidt en de moeder voogdij krijgt, wordt de achternaam van het kind zelden gewijzigd naar die van de moeder. Een achternaam gaat in China over van vader op zoon of dochter, niet van man op vrouw. Lees verder