6 voordelen van een intercultureel huwelijk

Het internet staat vol met blogs als “Surviving an interracial marriage” en “The thing I wish I knew before marrying into a Chinese family“. Dit soort dramatische verhalen doet het goed bij een online lezerspubliek en daar is op zich niets mis mee – misschien zijn sommigen nieuwsgierig naar dit soort verhalen, of benieuwd naar ervaringen van anderen.

Meestal is de insteek van dit soort verhalen negatief. Denk aan zaken als cultuurshock, tegenstand van de (schoon)familie, racisme. Dit soort dingen gebeurden inderdaad helaas, en daarom is het goed dat er openlijk over gesproken kan worden.

Zelf heb ik ook over een aantal van dat soort dingen geschreven. Bijvoorbeeld over bijgeloof, of hoe de noemer halfbloedje nog steeds wordt gebruikt om over kinderen met ouders van verschillende etnische achtergronden te spreken.

Maar ik belicht op dit blog ook graag de positieve kanten China, en de invloed van de Chinese cultuur op mijn leven. Daarom vandaag zes voordelen van een intercultureel huwelijk! Lees verder

Over hoe de éénkindpolitiek mijn familieleven beïnvloedt

Zhang Yang is geboren in de vroege jaren ’80 in Beijing. In die dagen was de éénkindpolitiek nieuw, en met name in de hoofdstad werd deze nieuwe regel streng geïmplementeerd.

Mijn schoonmoeder moest in die tijd aan haar dānwèi, haar werkeenheid, bewijzen dat ze niet zwanger was als het weer die tijd van de maand was. Maar zoals dat gaat in een mensenleven, wilde ze graag nog een kindje, en de natuur ging haar gang. Toen ze het bewijs van haar ongesteldheid niet kon leveren, werd ze voor een keuze gesteld: houd de baby en verlies je baan, of houd je baan en verlies de baby. Omdat ze mijn schoonvader op het werk had leren kennen, zou dit betekenen dat ze beiden in één klap werkloos zouden zijn, en ze niet financieel zorg konden dragen voor de gewenste familie van vier. De keuze werd dus snel maar met pijn gemaakt, en Zhang Yang bleef enig kind.

Nu, bijna vier decennia later, stuiten wij op één van de vele ongewenste bij-effecten van de éénkindpolitiek. Lees verder

‘Halfbloedje’: een gangbare term in China

Ik liep met mijn zoontje in de buggy op straat in een Nederlandse stad. Zoals vaak gebeurt bij kleine kinderen, keek een vrouw die toevallig naast ons liep naar hem en zwaaide hem schattig toe. Toen ze hem goed bekeken had vroeg ze me luid en duidelijk: “Het is zeker een halfbloedje hé?” Lees verder

6 dingen die Chinezen zeggen als ze denken dat je geen Chinees spreekt

6

Eerder kon je hier al een aantal keer lezen dat Chinezen nooit terughoudend zijn in het vragen van al dan niet persoonlijke dingen als ze me toevallig bij de bushalte zien staan, in de compound waar ik woon zie lopen of als ik een taxi neem. Nu ben ik daar inmiddels wel aan gewend, en heb ik wat standaard reacties klaar om deze gesprekjes snel af te ronden.

De meeste Chinezen gaan er echter vanuit dat ik, een lǎowài, geen Chinees spreek. Lees verder