De omgeving van Beijing is erg geschikt om te hiken. Omdat ik in een polder opgegroeid ben hebben bergen me altijd gefascineerd; hoe kan zo’n ding ineens uit de grond verrijzen? De eerste paar keer dat ik een hike deed, merkte ik dat mijn lichaam daar absoluut niet aan gewend was. Fietsen op een eindeloze rechte polderweg is voor mij een natuurlijk iets, jezelf steeds maar weer omhoog bewegen, steeds weer je ene been hoger zetten dan het andere, daar raakte mijn lichaam snel moe van. Ik herrinner me nog goed dat ik een keer met twee vriendinnen ging hiken. We liepen met z’n drieën hijgend een berg op, het feit dat het die dag ruim 30 graden was deed onze conditie ook geen goed. We hebben een aantal keer een tussenstop gehouden, ieder van ons heeft er onderweg wel een keer over gedacht de hele missie halverwege op te geven en het gemiddelde tempo lag beschamend laag. Toen we uiteindelijk toch de top bereikten voelden we onszelf best stoer. Er was echter iets dat daar afbreuk aan deed. Lees verder →