In Beijing gelden er binnen de vijfde ringweg duidelijke regels. Alleen een auto als je een geregistreerd kenteken hebt weten te bemachtigen, alleen vuurwerk op de eerste en laatste dag van het Nieuwjaar en geen honden hoger dan 35 centimeter. Buiten de vijfde ring gaan die dingen allemaal wat makkelijker. Lees verder
Toen ik in 2005 voor het eerst voet op Chinese bodem zette, telde het metronetwerk in Beijing een schamele drie lijnen: lijn 1 die langs de Chang’an Avenue van west naar oost loopt, ‘loop line’ 2 die de tweede ringweg volgt en lijn 13, die het noorden van de stad met het centrum verbindt. Dat 13 niet logisch op 1 en 2 volgt was duidelijk, en ook dat dit netwerk grondig uitgebreid zou moeten worden als Beijing de moderne stad wilde worden die het toen al enigszins propageerde te zijn.
In de jaren ’50 van de vorige eeuw vond Mao dat er maar eens begonnen moest worden met de aanleg van een metronetwerk in Beijing. Dat kon dan mooi als schuilkelder dienen als de kernoorlog met de westerse imperialisten uit zou breken, wat ook het idee is achter de metro in Pyongyang. Lees verder
Een Nederlandse ondernemer die ik een aantal jaar geleden beroepsmatig tegenkwam, is een klassiek voorbeeld van hoe het mis kan gaan als iemand te gretig in de mogelijkheden die de Chinese markt biedt stapt. Deze ondernemer ging destijds enthousiast in op een zakenvoorstel van een Chinees bedrijf. Direct bij het eerste contact gaf dit bedrijf aan een grote order te willen plaatsen, met daarna regelmatige afname in het vooruitzicht als de kwaliteit zou bevallen. Om deze nieuwe relatie te bekrachtigen, werd de Nederlandse ondernemer uitgenodigd om naar China te komen om het contract te ondertekenen. Lees verder
Als buitenlander in China kun je niet heen om de bureaucratie die hoort bij het aanvragen van een verblijfsvergunning en alle administratieve onbenulligheden die daar mee samengaan. Werden verblijfsvergunningen een aantal jaar geleden nog min of meer weggegeven aan iedere buitenlander die ook maar in China wilde werken, de regels zijn sindsdien flink aangescherpt en worden steeds beter nageleefd.
De strengere regelgeving komt bovenop iets wat legaal in China verblijven überhaupt al niet leuker maakt: de schijnbaar onuitputtelijke bureaucratie en de doorgaans onvriendelijke houding van alle instanties waar je mee te maken krijgt. Lees verder
China maakt al jarenlang grote moderniseringen door en is goed op weg van Made in China naar Invented in China. Goedkope kopieën van westerse merken raken uit de gratie, Chinezen willen authentieke producten en werken hard aan hun eigen ontwerpen. Dat neemt niet weg dat de markt voor goedkope namaak in China nog steeds booming is. Zo niet onder Chinezen dan wel onder westerse toeristen, die al decennia lang graag naar de Xiùshuǐjiē oftewel de Zijdemarkt in Beijing komen om voor minder dan een fractie van de originele prijs namaak Louis Vuitton tassen en Ray Ban zonnebrillen in te slaan. Niemand is verbaasd als DVD’s voor een habbekrats op straat worden verkocht, vaak zelfs voordat de bewuste film in de bioscoop heeft gedraaid. Nu ik er over nadenk zou zelfs niet weten waar je in China überhaupt originele DVD’s kunt kopen.
In China wordt de term copyright dan ook wel gekscherend als ‘the right to copy’ vertaald. Lees verder
Judith in China 