Wonen in China en de actualiteit: tweekindpolitiek

In de internationale media verschijnen zoveel artikelen over China dat het bijna niet bij te houden is. Veel van deze artikelen zijn goed geschreven en geven goed weer wat huidige ontwikkelingen in de Chinese maatschappij zijn. Wanneer je als buitenlander in China woont, maak je deze ontwikkelingen zelf direct mee. Het is interessant om wat je in de media tegenkomt dan af te zetten tegenover wat je zelf ervaart in het dagelijks leven.

Sinds 1 januari 2016 is de éénkindpolitiek versoepeld en is het Chinezen toegestaan om twee kinderen te krijgen. Een recht waar niet alle Chinese ouders direct gebruik van maken, tot ongenoegen van de CCP. Lees verder

6x baby’s en bijgeloof in China

4

Eerder is Chinees bijgeloof hier aan bod gekomen, op verschillende gebieden. Onder andere bij een huwelijk, tijdens Chinees Nieuwjaar en in het algemeen.

Ook kon je hier lezen dat Chinezen er hele andere gewoonten op na houden tijdens een zwangerschap en vlak na de geboorte. Maar een aantal zaken waar ik in die periode tegenaan liep, gaan veel verder dan verschillende culturele opvattingen, en zijn regelrecht bijgeloof.

Hier ter lering ende vermaeck een greep uit het bijgeloof rondom de zorg voor baby’s die ik de afgelopen periode voorbij heb zien en horen komen. Lees verder

Op een zomerse dag in Wuhan

2

Op een zomerse dag drink ik een ijskoffie in een cafeetje aan Líhuángpí Road, een mooie gerenoveerde straat in het centrum van Hankou, waar je de rijke geschiedenis van dit stadsdeel van Wuhan nog goed voelt. De straat is een voetgangerszone met schaduwrijke bomen, en het is goed toeven op één van de vele terrasjes. Lees verder

“Westerse grootouders geven niets om hun kleinkinderen”

Als het op kinderen opvoeden in China aankomt kan ik accepteren dat bepaalde zaken hier anders gaan dan in het westen. Er is echter één vooroordeel dat Chinezen hebben dat totaal niet klopt, maar wat aan mij verteld wordt alsof het de waarheid is. En daar kan ik me nogal kwaad over maken. Lees verder

Chinezen en bijnamen

1

Het zoontje van vrienden van ons heeft een mooie Italiaanse en een mooie Chinese naam, maar wordt door zijn familie steevast húlu genoemd; kalebas. Het ventje heeft nogal wat babyvet, waardoor hij op een kalebas zou lijken.

Zhang Yang’s ouders hebben zijn naam gekozen door het woordenboek op een willekeurige pagina open te slaan en daar het karakter dat hen het meeste aansprak uit te kiezen. Toch heb ik zijn moeder hem nooit Yang horen noemen, ze spreekt hem altijd aan met érzi; zoon. Lees verder