‘Halfbloedje’: een gangbare term in China

Ik liep met mijn zoontje in de buggy op straat in een Nederlandse stad. Zoals vaak gebeurt bij kleine kinderen, keek een vrouw die toevallig naast ons liep naar hem en zwaaide hem schattig toe. Toen ze hem goed bekeken had vroeg ze me luid en duidelijk: “Het is zeker een halfbloedje hé?” Lees verder

6 dingen die Chinezen zeggen als ze denken dat je geen Chinees spreekt

2

Eerder kon je hier al een aantal keer lezen dat Chinezen nooit terughoudend zijn in het vragen van al dan niet persoonlijke dingen als ze me toevallig bij de bushalte zien staan, in de compound waar ik woon zie lopen of als ik een taxi neem. Nu ben ik daar inmiddels wel aan gewend, en heb ik wat standaard reacties klaar om deze gesprekjes snel af te ronden.

De meeste Chinezen gaan er echter vanuit dat ik, een lǎowài, geen Chinees spreek. Lees verder

Over de ingewikkeldheid van hongbao geven

2

Eerder kon je hier lezen dat het in China gebruikelijk is om elkaar tijdens bijzondere gelegenheden geen cadeaus te geven maar hóngbāo, rode enveloppen met geld. Deze worden gegeven bij een huwelijk maar ook bij een begrafenis. De gedachte daarachter is dat deze levensgebeurtenissen in één keer een grote klap geld kosten, die niet iedereen in één keer op kan hoesten. Door hóngbāo te geven en te ontvangen wordt deze last draaglijker. Er wordt daarin precies bijgehouden wie er bij welke gebeurtenis hoeveel geeft. In theorie kun je gegeven en ontvangen hóngbāo daarom tegen elkaar afstrepen, waardoor niemand uiteindelijk bij elkaar in het krijt komt te staan.

Ook tijdens Chinees Nieuwjaar worden altijd hóngbāo gegeven. Deze gaan tijdens Nieuwjaar in principe van de oudere naar de jongere generatie, en worden gegeven tijdens bezoek aan familie en bekenden. Lees verder

Wat te doen met je achternaam als je met een Chinees trouwt?

2

Als je hebt besloten om in het huwelijksbootje te stappen met een meneer Wang, Zhang of Li, is de grote vraag hoe je jezelf vanaf dat moment laat noemen. Dit is een belangrijke afweging, omdat de naamswijziging vergaande gevolgen kan hebben.

Allereerst is het in China absoluut niet gebruikelijk om je achternaam te wijzigen na een huwelijk. Een mevrouw Chen die met een meneer Huang trouwt, blijft ook na het huwelijk mevrouw Chen heten. In China is een huwelijk het groene licht voor het krijgen van nageslacht, om de familielijn voort te zetten. De mannelijke lijn, welteverstaan. Kinderen krijgen in China de achternaam van de vader, en ook als een echtpaar scheidt en de moeder voogdij krijgt, wordt de achternaam van het kind zelden gewijzigd naar die van de moeder. Een achternaam gaat in China over van vader op zoon of dochter, niet van man op vrouw. Lees verder

Wonen in China en de actualiteit: tweekindpolitiek

In de internationale media verschijnen zoveel artikelen over China dat het bijna niet bij te houden is. Veel van deze artikelen zijn goed geschreven en geven goed weer wat huidige ontwikkelingen in de Chinese maatschappij zijn. Wanneer je als buitenlander in China woont, maak je deze ontwikkelingen zelf direct mee. Het is interessant om wat je in de media tegenkomt dan af te zetten tegenover wat je zelf ervaart in het dagelijks leven.

Sinds 1 januari 2016 is de éénkindpolitiek versoepeld en is het Chinezen toegestaan om twee kinderen te krijgen. Een recht waar niet alle Chinese ouders direct gebruik van maken, tot ongenoegen van de CCP. Lees verder