Smaken verschillen

1

Toen Zhang Yang & band in Duitsland optraden, was het de eerste keer voor drie van de vier bandleden dat ze een westers ontbijt aten. Ze bestelden enthousiast koffie omdat dat één van de weinige engelse woorden die ze kenden was en liepen blij naar het buffet toe, waar ze hun borden vollaadden met alles wat er werd aangeboden. Toen ze met volle borden aan de ontbijttafel zaten werden de broodjes belegd. Bij allemaal ging het ongeveer als volgt: broodje opensnijden, de onderste helft beleggen met boter en pindakaas, daarop een plak ham, een plak salami, plakjes komkommer en tomaat, een plak kaas, peper en zout, de bovenste helft besmeren met chocopasta en ketchup, deze bovenop de belegde onderste helft leggen en zo opeten. Toen ik verbaasd opmerkte dat westerlingen dat niet op die manier doen, kauwden ze vrolijk verder met de opmerking dat het hen op die manier het best smaakte. Lees verder

Unicum: een vriendelijk Public Security Bureau!

1

(53) Unicum een vriendelijk PSB

Als buitenlander in China kun je niet heen om de bureaucratie die hoort bij het aanvragen van een verblijfsvergunning en alle administratieve onbenulligheden die daar mee samengaan. Werden verblijfsvergunningen een aantal jaar geleden nog min of meer weggegeven aan iedere buitenlander die ook maar in China wilde werken, de regels zijn sindsdien flink aangescherpt en worden steeds beter nageleefd.

De strengere regelgeving komt bovenop iets wat legaal in China verblijven überhaupt al niet leuker maakt: de schijnbaar onuitputtelijke bureaucratie en de doorgaans onvriendelijke houding van alle instanties waar je mee te maken krijgt. Lees verder

Op de rotonde

9

(43) Op de rotonde

Het is donderdagavond, ik fiets van mijn werk naar huis en passeer daarbij de grote rotonde bij Dōng​zhí​mén​. Het is spitsuur en nog drukker op de weg dan normaalgesproken. Ik navigeer voorzichtig door het verkeer heen, dat voorrang neemt in plaats van krijgt, en stoplichten consequent negeert. Auto’s rijden op de fietsbaan, waardoor ik als fietser extra op moet letten. De taxi die voor mij rijdt moet onverwacht stoppen voor een bus die gevaarlijk uitwijkt en het onvermijdelijke gebeurt: ik rijd vol op de taxi in. Lees verder

Dingen regelen

2

(42) Dingen regelen

Als je denkt dat je in China dingen ‘eventjes’ kunt regelen dan heb je het mis. In bepaalde winkels wordt de omvang van de bureaucratie al duidelijk, zelfs als je zoiets simpels als een schrift wilt kopen. Je kunt dan niet gewoon naar de kassa lopen en betalen; er gaat een heuse procedure aan vooraf. Eerst ga je met het schrift van je gading naar de servicebalie, waar bediende 1 een bonnetje uitschrijft waarop het product en de prijs staan. Vervolgens ga je naar de kassa, waar bediende 2 je geld in ontvangst neemt en een bewijs van betaling uitschrijft. Met dan bewijs kun je vervolgens terug naar bediende 1, die dat bewijs controleert en het schrift aan bediende 3 geeft, die het voor je inpakt. Pas dan is de transactie voltooid en kunnen jij en je nieuwe aanwinst de winkel verlaten. Dit gaat niet overal zo (het werkt superkapitalisme immers tegen) maar gebeurt nog steeds.

Als het kopen van een schrift al zo ingewikkeld is, zul je begrijpen dat gecomliceerdere zaken hier helse procedures zijn. Lees verder

Twee werelden, één stad

3

(38) Twee werelden, één stad

Wonen in een hutong betekent wonen tussen de lokale bevolking, tussen wat men in China de lǎo​bǎi​xìng​ noemt. Letterlijk betekent dat ‘de oude honderd namen’ (in China zijn er niet veel achternamen), maar beter naar het Nederlands vertaald is het ‘de gewone man’. In Beijing woont de gewone man niet in een vinex-woning met een modaal salaris naar Nederlandse maatstaven, hij woont in een hutongwoning (píngfáng) of een gedateerd appartement, heeft exact 1 kind en werkt minstens 6 dagen per week met 6 vakantiedagen per jaar voor een salaris van zo’n 2000 Yuán per maand (ruim 200 Euro). Lees verder