In China worden tegenwoordig meestal Arabische cijfers gebruikt om getallen weer te geven, maar daarnaast hebben Chinezen hun eigen karakters voor cijfers. Er bestaan twee soorten: de standaard karakters die gebruikt wordt om cijfers weer te geven in bijvoorbeeld correspondentie en artikelen, en een ingewikkeldere variant die wordt gebruikt op kwitanties, in contracten en dergelijke. Lees verder
Als je in Nederland een bekende tegenkomt is de kans groot dat deze je begroet met ‘Hoe gaat het’? Het is dan niet gebruikelijk om eerlijk te antwoorden dat het niet zo goed gaat omdat je vrouw je verlaten heeft voor je beste vriend en dat je aambeien de laatste tijd ook weer zo opspelen. Je hoort te zeggen: ‘Niet slecht’, of iets van die strekking. Dat is Nederlandse etiquette.
In China vraagt men niet hoe het gaat, maar zegt als begroeting ‘Nǐ chīle mǎ?’ wat letterlijk betekent ‘Heb je gegeten?’, maar in principe op hetzelfde neerkomt als het Nederlandse ‘Hoe gaat het ermee’. Deze standaard-begroeting benadrukt de centrale plaats die eten in de Chinese cultuur inneemt. Het is namelijk niet de bedoeling om bij zo’n begroeting – mocht je onverhoopt nog niet hebben gegeten – eerlijk met ‘nee’ te antwoorden. De begroeter zou zich dan nog wel eens geroepen kunnen voelen om je acuut mee naar een restaurant te nemen. Lees verder
Ik houd mijn blog bij met WordPress, één van de grootste platforms waarmee je een weblog kunt beheren. Een handige functie die WordPress biedt, is het bijhouden hoe bezoekers op je blog terecht komen. Dat is vaak via Google, en WordPress houdt de zoektermen die mensen gebruiken bij. Als het om mijn blog gaat zijn dat meestal logische termen, zoals “Chinees eten”, “gewoonten en gebruiken in China” of “Is in een hutong wonen leuk?” Soms zie ik echter de meest vreemde zaken in het overzicht staan. Dingen waarvan ik überhaupt niet begrijp waarom mensen ernaar zoeken, of waarom ze met die zoekterm juist op mijn site terechtkomen. De meest bijzondere wil ik jullie niet onthouden. Je zult zien dat judithinchina onverwacht antwoord geeft op zeer uiteenlopende levensvragen! Lees verder
De schoonmaakster in kantoor spreken we aan met Āyí. De kaartjesverkoopster in de bus noem ik Āyí. Onze huisbaas noemen we Āyí. De vrouw die ik op straat de weg vraag spreek ik aan met Āyí, zo ook de buurvrouw. Zhang Yangs moeder noem ik Āyí. En al haar vriendinnen ook. Lees verder
Chinglish is het gebruik van Engels in China of door Chinezen, wat sterk beïnvloed is door het Chinees. Meestal gaat het om Engels waar geen touw aan vast te knopen valt omdat de grammatica is weggelaten, woorden verkeerd worden vertaald of vol met spelfouten staan.
Dat er dingen mis gaan bij vertalingen van het Chinees naar het Engels is begrijpelijk. Zo kent het Chinees geen lidwoorden, geen vervoegingen, kunnen karakters vaak zowel als zelfstandig naamwoord en als werkwoord worden gebruikt, kunnen karakters op verschillende manieren worden vertaald (afhankelijk van de context) en kent het Chinees geen gebruik van spaties. Lees verder
Judith in China 