Je kunt het zo gek niet bedenken of in China kan het een trend worden. Twee weken geleden was ik in Beijing en liep vrijwel iedereen in en rondom de Nánluógǔxiàng ermee rond, inmiddels kun je er in het hele land niet meer omheen: een jonge kiem die uit de kruin van het hoofd lijkt te groeien: Lees verder
Eind 2012 woonde ik mijn eerste Chinese bruiloft bij, van een nicht van Zhang Yang. Zhang Yang, zijn moeder en ik waren bij het feest voor de familie van de bruid aanwezig, de bruidegom vierde op dat moment het feest voor zijn eigen familie, die hebben we toen dus niet gezien. Chinese huwelijksvoltrekkingen bestaan meestal uit verschillende feesten, en niet iedereen hoeft bij allemaal aanwezig te zijn.
Onlangs, ruim twee jaar later, belde de moeder van deze nicht Zhang Yang’s moeder (haar zus) op. Om te vertellen dat de nicht een kind had gekregen, en haar uit te nodigen voor het 100-dagen feest: als een Chinese baby 100 dagen oud is wordt er traditioneel een feest gehouden waarbij familie en vrienden langskomen. En zoals bij alle Chinese aangelegenheden die betrekking hebben op de grotere zaken des levens (huwelijk, overlijden, geboorte), is het de gewoonte om tijdens zo’n bezoek een rode envelop met geld cadeau te geven: een hóngbāo.
De rest van het bericht luidde dat de nicht inmiddels gescheiden was van de echtgenoot die wij nooit ontmoet hadden, en dat de baby het product was van de nicht’s huwelijk met een nieuwe man. Lees verder
Deze winactie is inmiddels gesloten.
Voor degenen die het boek Dochters van Mulan mis zijn gelopen bij de vorige winactie: niet getreurd, vandaag maak je een kans op een prijs in (min of meer) dezelfde categorie!
Seksuele diversiteit mag in China dan nog wel een taboe-onderwerp zijn, in het westen komt er steeds meer aandacht voor dit gebied binnen de Chinese samenleving. Zo steunt de Nederlandse ambassade in Beijing al jaren allerlei initiatieven die de rechten van LBTG’s in China op de kaart zetten, en nu besteedt ook het Tropenmuseum in Amsterdam aandacht aan deze ontwikkelingen. Lees verder
Deze winactie is inmiddels gesloten.
Een groot verschil tussen de Nederlandse en Chinese maatschappij is dat we in Nederland heel vrij zijn in hoe we ons leven als individu inrichten. Daarmee doel ik op met wie je wilt samenleven en of je wilt trouwen en kinderen krijgen.
In China zijn die zaken allemaal vanzelfsprekend: trouwen doe je als man voor je 30e en als vrouw voor je 25e, snel na een huwelijk volgt een zwangerschap. Vrouwen die op hun 25e nog niet zijn getrouwd worden ‘etensrestjes’ genoemd, en de kans dat zij nog een leuke man vinden wordt met het jaar kleiner. Wanneer je als vrouw ruim een jaar na een huwelijk nog niet zwanger bent, krijg je herhaaldelijk de vraag wanneer de gezinsuitbreiding verwacht kan worden. Dit wordt niet als inbreuk op privacy gezien: de productie van nageslacht is in China een plicht aan de voorouders, dat heeft niets met vrije wil of privacy te maken. Lees verder
Han Yushu (1992) is een jonge Chinese die één ding zeker weet: binnen de harde Chinese maatschappij gaat ze haar eigen weg en overwint ze langzaam haar angsten, samen met God. “Mijn connectie met God voel ik van binnenuit. Hij is almachtig en ik ben weliswaar klein, maar voel de Heilige Geest overal.”
Toen Yushu op de middelbare school zat bekeerde haar moeder zich tot het protestantisme. Daar wilde Yushu in eerste instantie niets van weten. “Ik ben opgevoed in een bekrompen samenleving en stond niet open voor nieuwe ideeën. Ik vond het maar niets dat mijn moeder fanatiek naar de kerk ging, en negeerde het als ze me erbij probeerde te betrekken.” Dat veranderde toen Yushu op haar 19e naar de universiteit ging. Ze maakte nieuwe vrienden, waarvan een aantal ook christelijk was. “Eén van mijn studievriendinnen nodigde me uit voor een Bijbelstudiegroep. Ik was alleen in Beijing en dacht: waarom ook niet. Lees verder
Judith in China 