Een nieuwe uitdaging (2)

11

Na zes jaar in China gewoond te hebben, waarvan drie jaar in de hoofdstad Beijing en drie jaar in second-tier stad Wuhan, was het voor ons tijd om China te verlaten.

Laat ik vooropstellen dat ik enorm dankbaar ben dat ik de afgelopen zes jaar in China heb mogen wonen en werken, waar mijn leven zich alleen maar in positieve zin heeft ontwikkeld. China heeft mij niet alleen een man en een zoon gegeven, maar ook veel vrienden, een omgeving die zich continu ontwikkelt wat mij goede carrièremogelijkheden bood, prachtige reisbestemmingen en ontelbare ervaringen en ontmoetingen met mensen uit alle lagen van de samenleving. Al met al heb ik in China veel meer positieve dan negatieve ervaringen opgedaan.

Maar zoals met alles blijft niets hetzelfde, en het China dat ik in 2005 voor het eerst bezocht en waar ik in 2012 kwam wonen en werken, is niet het China van nu. Een aantal essentiële zaken zijn in China de afgelopen paar jaar radicaal veranderd. Sluipend, maar radicaal. En dat waren voor mij, naast persoonlijke motieven, redenen om naar Nederland terug te willen keren.

Gezinsleven & kinderen

Wuhan vond ik een fantastische stad om te werken, maar er wonen is een heel ander verhaal wanneer je een gezin met een klein kind hebt. Door de doorlopende moderniseringen is de stad continu een enorme bouwput, stoffig en vervuild, wat geen goede omgeving is voor een kind om op te groeien. Ook is buitenspelen in China niet zo vanzelfsprekend als dat het in Nederland is. Allereerst is de omgeving er niet voor geschikt, maar het is ook niet veilig. Verhalen over kinderen die in China kwijtraken en nooit meer door de ouders worden teruggevonden, doen me de rillingen over de rug lopen.

Ook is scholing in China een probleem. Het Chinese onderwijssysteem is gericht op dingen onthouden en herhalen, niet op zelfstandig leren nadenken. Ook wordt overheidspropaganda steeds prominenter onderdeel van het basisonderwijs, wat wij in het westen indoctrinatie zouden noemen. Er zijn internationale scholen, maar het schoolgeld daarvoor is torenhoog.

Tot slot vind ik het beangstigend om in een land te leven waar ik, als Nederlandse, toestemming van de Chinese overheid nodig heb in de vorm van een “Entry-exit permit”, om mijn Nederlandse zoon mee naar Nederland te nemen. Daarover schreef ik al eens uitgebreid in dit blog.

Leefomgeving & politiek

Naast gezinsleven, is de leefomgeving in Chinese steden een factor. De foto boven dit blog nam ik in Wuhan. Het viel me op dat er erg veel mensen stilstonden om een foto te nemen, en toen ik keek wat er dan wel niet zo bijzonder was, bleek het bovenstaande zonsondergang te zijn. Deze zouden we qua mooiheid middelmatig noemen in Nederland, maar in Chinese steden zit de zon meestal verscholen achter een laag smog. Deze enigszins goed zichtbare roodachtige zon was zo bijzonder, dat horden mensen hun telefoon uit hun zak haalden om het moment te vereeuwigen.

Daarnaast is politiek een belangrijke factor. Onder president Xi Jinping zijn er veel dingen veranderd, en niet ten goede, met name in Beijing. Zo vind ik het verschrikkelijk hoe het leven van politiek dissident Liu Xiaobo heeft moeten eindigen, en hoe Beijing omgaat met haar arbeidsmigranten. Ook is het beangstigend om te beseffen hoe snel de CCP de teugels aan kan halen als zij dat nodig vindt. Er gaan al lange tijd geruchten dat het gebruik van VPN software, waarmee je de Great Chinese Firewall kunt omzeilen, strafbaar gesteld gaat worden in 2018. Als dat daadwerkelijk gaat gebeuren, heb je in China echt geen toegang meer tot westerse media en onafhankelijke informatie. Dit is een reden voor veel buitenlanders die in China wonen, om te heroverwegen of ze wel in een totalitaire staat willen blijven wonen.

De algehele controle die de CCP op het land heeft, merk je het sterkst in de hoofdstad Beijing. Om de bevolkingsgroei in de stad te beperken, zijn er de afgelopen jaren een aantal maatregelen ingevoerd die de sfeer in de hoofdstad er niet prettiger op hebben gemaakt. In 2005 kwam ik aan in een stad waar de muziekscene zich snel ontwikkelde en waar jonge, nieuwe initiatieven snel konden groeien omdat de sfeer in de stad erg open was. Anno 2018 worden alle bottom-up initiatieven en vernieuwende bedrijfjes nauwlettend in de gaten gehouden, en de bewoners naar de buitenwijken van de stad verdreven. Dit omdat de CCP het centrum van de hoofdstad tot een commercieel en ‘cultureel’ gebied wil maken, zonder al teveel inwoners, en zeker zonder arbeidsmigranten. Dit resulteert in een karakterloos aftreksel van wat ooit een bruisend stadscentrum was.

Nogmaals, ik ben dankbaar dat ik de snelle ontwikkelingen die China doormaakt, van binnen uit mee heb mogen maken. Maar na zes jaar was het tijd om terug naar huis te keren.

Ik besef mezelf heel goed dat ik in de luxe positie verkeer dat ik kan kiezen waar ik wil wonen, iets dat niet geldt voor het overgrote deel van de ruim 1.4 miljard Chinezen.

En nu?

Wees gerust, ik blijf hier berichten over de bijzondere, dagelijkse China-dingen in mijn leven. Maar dan vanuit een nieuwe invalshoek: hoe zal het Zhang  Yang in Nederland vergaan, hoe ervaart een Chinees de Nederlandse cultuur van binnenuit? Wij hebben ongetwijfeld net zoveel gewoonten die vreemd zijn in de ogen van de Chinezen, als dat er Chinese gewoonten zijn die wij eigenaardig vinden. Met daartussen af en toe nog een verhaal over of uit China, want mijn banden met het Rijk van het Midden zijn niet zomaar over na deze verhuizing. Ook staan er nog een paar blogs over bijzondere bezienswaardigheden in Beijing, en een aantal zaken die ik tijdens mijn laatste dagen in Wuhan tegenkwam in de steigers.

Ik dank alle lezers die hier de afgelopen jaren hebben meegelezen en gereageerd. Zonder jullie zou dit blog niet zijn wat het nu is! Je bent meer dan welkom om mee te blijven lezen; ik verwacht dat er genoeg blijft om over te schrijven nu we als half Chinees gezin in Nederland wonen.

11 comments on “Een nieuwe uitdaging (2)

  1. Emma Lai schreef:

    Heel veel succes! Ben zelf al 44 getrouwd met een Chinees, 3 zoons waarvan 2 getrouwd zijn met nederlandse meisjes en 1 met een meisje uit Hong Kong. In augustus verwachten wij ons 6e kleinkind! Ik denk (en hoop) dat jullie en de kinderen zeer gelukkig zullen zijn in NL!

  2. fiktieverhalen schreef:

    Zo heb ik China nog nooit bekeken. Goed dat je erover blogt! En wat een moed heb jij! Eerst de verhuizing naar China en vervolgens het besluit weer terug te keren. Ik wens je heel veel geluk in Nederland en blijf je blog zeker volgen.

  3. Machteld schreef:

    Zo begrijpelijk. Heerlijk land maar ook een land dat je heel vaak een dubbel gevoel geeft. Onze zoon is ook slachtoffer van zo’n ‘vermissing’. Gelukkig zijn moeder en broertje teruggevonden, maar wat een ellende en verdriet al die jaren voor hen. Terecht dat je op je hoede bent. Heb een mooi leven samen in Nederland. Er wordt hier vaak gemopperd, maar dat mag dan ook gewoon hardop.

  4. John. schreef:

    Erg genoten en veel opgestoken van je verhalen van de afgelopen jaren. Altijd leuk om een blog van je te ontvangen en te lezen wat voor bijzonderheden je weer had ervaren in dat verre land. Jammer dat deze veranderingen gaande zijn in China, en dat de Chinezen dit totalitaire gebeuren over zich heen krijgen. We zijn benieuwd hoe dit zich in de komende jaren zal ontwikkelen. Maar natuurlijk is het fijn dat we jullie nu dichtbij hebben en we hopen dat dit voor Zhang Yang ook allemaal gaat lukken.
    Mooi dat er nog het een en ander in de steiger staat.
    Daar kunnen we dan nog weer naar uitkijken.

    Mam en pap.

  5. Winnie schreef:

    Zo jammer, maar ook zo herkenbaar. Heel veel succes met weer settelen in NL met man en kind. Ik en mijn 3 Chinese adoptie kinderen zullen je inkijkjes gaan missen.

  6. Anton Lustig schreef:

    De somber-makende én de inspirerende kanten van China mooi opgesomd en inderdaad fijn dat jullie tenminste keuzemogenlijkheid hebben. China vind ik niet bepaald geschikt voor kinderen – een groot onderwerp helaas – en zeker ook niet voor kinderen met zo’n ‘ingewikkelde’ achtergrond als die van jullie. 
Zhang Yang ook veel succes! Binnenkort: een Nieuw soort Nederlands 😉 !

  7. Linda schreef:

    Welkom terug! 🙂

  8. Willem Van der Voort schreef:

    Knap, jij bent nu in Nederland en ik zit nu in Wuhan, Wel niet in het zelfde stadsdeel, jij verbleef in Hankou, en ik zit in Wuchang aan de andere kant van de rivier,

    Groetjes vanuit China
    Willem

  9. vegakookdagboek schreef:

    Veel geluk terug in Nederland! Ben heel benieuwd naar Zhang Yang’s invalshoeken! Gaat hij ook in het Chinees daarover schrijven?

  10. Afra schreef:

    Inderdaad; Geweldig, die nicht in het verre China, maar ook fijn om je weer “in de buurt” te hebben. En in de toekomst Nederlands te kunnen spreken met Zhang Yang!

  11. Hans en Simone schreef:

    Inderdaad zijn wij heel benieuwd naar de ervaringen van Zhang Yang over het leven in Nederland.
    Maar bovenal welkom terug in Nederland! 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.