De wondere wereld die Google heet (4)

(215) De wondere wereld die Google heet-4

Ik houd mijn blog bij met WordPress, één van de grootste platforms waarmee je een weblog kunt beheren. Een handige functie die WordPress biedt, is bijhouden hoe bezoekers op je blog terecht komen. Dat is vaak via Google, en WordPress houdt de zoektermen die mensen gebruiken bij. Als het om mijn blog gaat zijn dat meestal logische termen, zoals ‘Chinees eten’, ‘Chinese gewoonten en gebruiken’of ‘wonen in Beijing’.

Soms zie ik echter de meest vreemde zaken in het overzicht staan. Dingen waarvan ik überhaupt niet begrijp waarom mensen ernaar zoeken, of waarom ze met die zoekterm juist op mijn blog terechtkomen. Eerder kon je hier al bloemlezingen uit de meest bijzondere zoektermen lezen (zie deel 1,  deel 2 en deel 3), inmiddels zijn er weer zoveel nieuwe bijgekomen dat het tijd is voor een update! Je zult zien dat JudithinChina onverwacht antwoord geeft op zeer uiteenlopende levensvragen. Lees verder

Leuk Chinees fruit: persimoen

4

(131) Leuk Chinees fruit persimoen

Ze zijn weer in het seizoen en hier dus overal verkrijgbaar: persimoen (shìzi). In Nederland heb ik ze volgens mij nog nooit in het fruitschap zien liggen, maar hier struikel je er overal over. Ik misschien wat meer dan anderen, want de buurman in Shahe heeft een grote persimoenboom in zijn courtyard staan. De helft van de oogst geeft hij aan Zhang Yang’s moeder, die ze zelf niet graag eet en alles daarom aan mij geeft.

De traditionele manier van persimoen eten is in China: de persimoen laten liggen totdat hij helemaal rijp en zacht van binnen is, het kroontje eraf trekken en de vrucht uitlepelen. Dit kan betekenen dat de persimoen een maand of twee (of langer!) ligt, want zo lang duur het voordat ze helemaal zacht zijn. En zo lang blijven ze ook goed, mits ze in een koele ruimte liggen. Lees verder

Leuk Chinees fruit: mangosteen

1

(115) Mangosteen

Ze zijn weer in het seizoen en hier dus overal verkrijgbaar: mangosteen, in het Nederlands ook wel bekend als mangistan en in het Chinees shānzhú. Volgens sommigen een zogeheten ‘superfood‘, maar zoals we allemaal weten kun je die term maar beter met een korreltje zout nemen. Mocht je wel een superfoodfan zijn: mangosteen zou goed zijn tegen buikloop, malaria, ontstekingen, huidaandoeningen, vermoeidheid en koorts. Dat is me wat. Lees verder

6 Chinese ‘superfoods’

3

(81) 6 Chinese superfoods

De laatste tijd staan de media er bol van: zogeheten ‘superfoods’: voedingsmiddelen die een bijzonder hoge voedingswaarde en allerlei gezondheidsbevorderende eigenschappen zouden hebben. Het is natuurlijk goed om te letten op de voedingswaarde van de dingen die je eet. Maar de term superfood wordt vooral als marketingtrucje ingezet door slimme verkopers, om goedgelovige mensen die in hun gezondheid willen investeren geld uit de zak te kloppen. Ze willen je laten geloven dat exotische dingen zoals macapoeder, incabessen, spirulina, chiazaad en quinoa onmisbaar zijn in een gezond eetpatroon.

In China zijn superfoods niet nieuw een ook geen hype. Verschillende voedingsmiddelen met bijzonder positieve effecten op de gezondheid en het lichaam zijn hier al eeuwenlang een vast onderdeel van de voedings- en gezondheidscultuur. Dit zijn veel dingen die in het westen niet als zodanig bekend zijn, waardoor je er lang niet zoveel voor betaalt als voor de geïmporteerde en over-gehypte superfoods in het westen. Onderstaande Chinese ‘superfoods’ kun je in Nederland in de meeste toko’s vinden, en dat ook nog eens voor een redelijke prijs: Lees verder

Wie na het eten honderd stappen zet…

2

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De omgeving van Beijing is erg geschikt om te hiken. Omdat ik in een polder opgegroeid ben hebben bergen me altijd gefascineerd; hoe kan zo’n ding ineens uit de grond verrijzen? De eerste paar keer dat ik een hike deed, merkte ik dat mijn lichaam daar absoluut niet aan gewend was. Fietsen op een eindeloze rechte polderweg is voor mij een natuurlijk iets, jezelf steeds maar weer omhoog bewegen, steeds weer je ene been hoger zetten dan het andere, daar raakte mijn lichaam snel moe van. Ik herrinner me nog goed dat ik een keer met twee vriendinnen ging hiken. We liepen met z’n drieën hijgend een berg op, het feit dat het die dag ruim 30 graden was deed onze conditie ook geen goed. We hebben een aantal keer een tussenstop gehouden, ieder van ons heeft er onderweg wel een keer over gedacht de hele missie halverwege op te geven en het gemiddelde tempo lag beschamend laag. Toen we uiteindelijk toch de top bereikten voelden we onszelf best stoer. Er was echter iets dat daar afbreuk aan deed. Lees verder