6x baby’s en bijgeloof in China

4

Eerder is Chinees bijgeloof hier aan bod gekomen, op verschillende gebieden. Onder andere bij een huwelijk, tijdens Chinees Nieuwjaar en in het algemeen.

Ook kon je hier lezen dat Chinezen er hele andere gewoonten op na houden tijdens een zwangerschap en vlak na de geboorte. Maar een aantal zaken waar ik in die periode tegenaan liep, gaan veel verder dan verschillende culturele opvattingen, en zijn regelrecht bijgeloof.

Hier ter lering ende vermaeck een greep uit het bijgeloof rondom de zorg voor baby’s die ik de afgelopen periode voorbij heb zien en horen komen.

1) Het neusbeen optrekken

Chinezen vinden een hoog (westers) neusbeen mooier dan een laag (Aziatisch) neusbeen. En geloven dat het neusbeen van hun baby hoger zal worden als je het tijdens de eerste maanden na de geboorte omhoog trekt. Bijvoorbeeld met eetstokjes…

2) Er moet ‘iets’ uit… maar wat dan?

Er zou ‘iets’ in de tepels van baby’tjes zitten dat ‘eruit’ moet. En daarom trekt men in China wel aan de tepeltjes van een baby. Niet met stokjes, gewoon met de hand. Wat dat ‘iets’ dan wel niet zou zijn, heeft niemand mij nog uit kunnen leggen.

3) Nooit een blote navel

De navel van een baby mag nooit onbedekt zijn. De babynavel zou namelijk niet helemaal dicht zijn (ook niet na máánden), en als de onbedekte navel ‘wind vangt’, zal dit tot buikkramp leiden.

Mijn reactie toen ik dit voor het eerst hoorde was ‘Laten we eens een eetstokje in de navel duwen om te zien hoe ver we deze naar binnen krijgen’, maar dit gevoel voor humor werd niet op prijs gesteld.

4) Bang voor het donker

In China wordt het donker als onzuiver en eng gezien. Zeker op afgelegen plaatsen, zoals het platteland, gelooft men dat er allemaal ‘onzuivere’ dingen ronddolen: geesten en dergelijke. Een baby heeft nog een jonge ziel en is daarom extra gevoelig voor dat soort onzuiverheden. Een baby kun je daarom maar beter niet mee naar buiten nemen na zonsondergang, of ’s nachts naar buiten laten kijken. Enge plaatsen zoals kerken, kerkhoven, tempels en dergelijke moet je ’s nachts al helemaal vermijden met een baby, zelfs als je er alleen maar langs loopt.

Gelukkig is men ook heel praktisch: als je ervoor zorgt dat de baby het donker niet inkijkt (door de gordijnen dicht te doen) en buiten bedekt is (door een dekentje over de kinderwagen heen te gooien bijvoorbeeld), heeft het donker geen invloed op de baby.

5) Scheefgroeiende benen

Om te voorkomen dat de beentjes van de baby scheef groeien en deze later O- of X-benen krijgt, worden de beentjes tijdens de eerste maanden strak bij elkaar geboden met repen doek. Er is hier zelfs een term voor in het Chinees: bǎngtuǐ.

6) Nieuw haar

Wanneer een baby één maand oud is (mǎnyuè), wordt het hoofd kaalgeschoren. Dit omdat men gelooft dat de lanugo (het haar dat een baby bij de geboorte al heeft) volledig afgeschoren moet worden voordat er nieuw, volwaardig haar aan kan groeien. Ook is het gebruikelijk om het haar van jonge kinderen er ’s zomers af te scheren, dat zou verkoelend werken.

Ter lering ende vermaeck, maar zoals je ziet zijn een aantal van deze zaken helemaal niet grappig!

Nu heb ik goed kunnen beargumenteren waarom mijn baby’s haar niet afgeschoren hoeft te worden, en dat zijn beentjes prima groeien als hij deze vrij kan bewegen. Met mijn westerse, nooit afgeschoren haar is het immers ook goed gekomen, en mijn benen zijn on-samengebonden ook niet twee totaal verschillende kanten opgegroeid. Maar veel Chinese baby’s ontkomen niet aan bovenstaande zaken.

Waarom bestaat dit soort onzinnig bijgeloof anno 2017 nog steeds?

Omdat een groot deel van de huidige generatie Chinese ouders de zorg voor hun kind door slecht geregeld zwangerschapsverlof en kinderopvang, noodgedwongen bij hun ouders neerlegt. En deze hebben op hun beurt om dezelfde redenen de zorg voor hun kinderen niet op zich kunnen nemen, en bij hun ouders neergelegd. Dat betekent dat de dagelijkse zorg voor de huidige generatie Chinese baby’s, grotendeels wordt gedaan door mensen die daarover nog ideeën hebben van twee generaties terug. In die tijd was China nog onontwikkeld, men wist gewoon niet beter.

In het westen hadden wij zestig jaar geleden ook hele andere ideeën over de zorg voor jonge baby’s, maar omdat de meeste Nederlanders hun eigen kinderen opvoeden, zijn die ideeën daarover met de tijd meegegaan. Doordat opvoeding in China in principe twee generaties over heeft geslagen, blijven dit soort praktijken hier nog voortbestaan.

De wondere wereld die Google heet (5)

1

Mijn blog houd ik bij met WordPress, één van de grootste platforms waarmee je een weblog kunt beheren. Een handige functie die WordPress biedt, is bijhouden hoe bezoekers op je blog terecht komen. Dat is vaak via Google, en WordPress houdt de zoektermen die mensen gebruiken bij. Als het om mijn blog gaat zijn dat meestal logische termen, zoals ‘trouwen in China’, ‘gebruiken in China’ of ‘wonen in China’.

Soms zie ik echter de meest vreemde zaken in het overzicht staan. Dingen waarvan ik überhaupt niet begrijp waarom mensen ernaar zoeken, of waarom ze met die zoekterm juist op mijn blog terechtkomen. Eerder vond je hier al bloemlezingen uit de meest bijzondere zoektermen (zie deel 1,  deel 2deel 3 en deel 4), inmiddels zijn er weer zoveel nieuwe bijgekomen dat het tijd is voor een update! Je zult zien dat JudithinChina onverwacht antwoord geeft op zeer uiteenlopende levensvragen. Lees verder

2017: Het jaar van de Haan

3

245-2017-het-jaar-van-de-haan

Eerder kon je hier lezen over de tekens van de Chinese dierenriem en de term běnmìngnián, het ‘levensloopjaar’ dat samenhangt met deze tekens binnen de Chinese astrologie.

Nu worden sterrenbeelden in Nederland als bijgeloof afgedaan; een gek die daar serieus in gelooft. Zo niet in China, waar běnmìngnián serieus big business is. Niet alleen omdat je rond Chinees Nieuwjaar om de oren geslagen wordt met allerlei producten die je zou moeten kopen voor geluk in het nieuwe jaar zoals rode sokken en ondergoed, Nieuwjaarsspreuken om op de deur te plakken en dergelijke, maar omdat bijgeloof rondom je běnmìngnián hier niet als bijgeloof wordt gezien maar mensen er serieus rekening mee houden. Lees verder

Zwanger zijn in China

5

(225) Zwanger zijn in China

In China wordt van oudsher bijzonder veel waarde gehecht aan familie en kinderen. De rol van de vrouw was daarin duidelijk: zoveel mogelijk kinderen baren, het liefst jongens, want die zetten de familielijn voort. In de moderne tijd heeft de éénkindpolitiek er vervolgens voor gezorgd dat het overgrote deel van de Chinese vrouwen maar één keer in hun leven zwanger mocht worden.

Die twee zaken samen hebben geleid tot een vrij rigide houding tegenover zwangerschap: de (tot voor kort) ene kans op nageslacht mocht niet misgaan! Om de risico’s te verminderen, worden Chinese vrouwen geacht hun leven bijkans stop te zetten zodra ze zwanger zijn. Lees verder