China
Iedere Chinees weet wat zijn běnmìngnián is. Letterlijk betekent het zoiets als ‘levensloopjaar’. Je běnmìngnián is het jaar waarin je geboren bent en het daarmee samenhangende teken van de Chinese dierenriem. Dit bepaalt iemands karakter en levensloop. Iedereen die in 1929, 1941, 1953, 1965, 1977, 1989 of 2001 geboren is of in 2013* geboren wordt, heeft Slang als běnmìngnián. Lees verder
Niet onder een ladder doorlopen, bang zijn voor het getal dertien en zoeken naar klavertjes vier vallen onder de noemer bijgeloof in Nederland. Nu ken ik persoonlijk niemand die zich echt een ongeluk schrikt (al dan niet letterlijk) als er een zwarte kat voorbij komt wandelen. Men weet in Nederland wel wat bijgeloof is, maar gelooft er over het algemeen niet zwaar in en leeft er niet echt naar. In China ligt dat anders, daar zijn zaken die wij als bijgeloof zien een logisch onderdeel van het dagelijks leven. En het zijn compleet andere zaken dan wij in het westen kennen. Lees verder
Ik houd het Nederlandse nieuws hier in China vrij goed bij, en mij wordt vooral duidelijk dat het in Nederland momenteel op drie gebieden niet meezit: sport, politiek en het weer. Hoewel Chinese sporters nog even goed gedrild zijn als altijd en dat voor de politieke situatie hier eveneens geldt: voor wat betreft het weer staan wij er hier net zo voor als Nederland. Het mag in Beijing nu dan wel nog een keer zo warm zijn als in Nederland, het heeft hier nog nooit een zomer lang zó erg geregend als dit jaar.
Hier loopt men echter niet continu te klagen over dat dit zo vervelend is of dat de vakantie erdoor vergald wordt (Chinezen nemen in de regel vakantie rond Chinees Nieuwjaar), want in China zag men al lang aankomen dat het deze zomer niets zou worden met het weer. Ik zal uitleggen waarom. Dat komt omdat dit het jaar van de Draak is. Lees verder
In de Chinese cultuur is het vereren van voorouders een belangrijke traditie. Zoals ik eerder al aangaf worden overleden dierbaren in China drie keer per jaar voorzien van voedsel en een financiële bijdrage, om zich mee te redden in het hiernamaals. De enige dag in het jaar waarop daarbij het graf wordt bezocht, is Qīngmíng Jié. Deze dag valt op de honderdvijfde dag na de winterzonnewende, wat omstreeks Pasen is. Qingming Jie valt meestal op 4 of 5 april, maar omdat het die dagen enorm druk is op de begraafplaatsen, is het in Beijing gebruikelijk om een paar dagen eerder te gaan. En zo togen wij (Zhang Yang, zijn moeder en ik) afgelopen weekend naar de begraafplaats van Shahe, om de vader van Zhang Yang de jaarlijkse eer te bewijzen. Lees verder
Toen Deng Xiaoping in 1979 tijdens een staatsbezoek aan de V.S. een fabriek in Texas bezocht, kreeg hij van lokale zakenlieden een groene hoed aangeboden. Deng nam de hoed ietwat onwillig aan: in het Chinees betekent “Een groene hoed dragen” (dài lǜ màozi) namelijk dat iemand een overspelige vrouw heeft. Lees verder
Judith in China 