Dat de vertaling van Chinese namen naar een Engelse variant die goed te onthouden en uitspreekbaar is voor westerlingen grappige resultaten op kan leveren, heb je hier al eens eerder kunnen lezen. Ik zie echter een specifieke – en in westerse ogen vrij absurde – trend in het bedenken van ‘westerse’ namen door Chinezen, die ik jullie niet wil onthouden. Lees verder
Het officiële Chinese woord voor buitenlander is wàiguórén, wat letterlijk ‘persoon uit het buitenland’ betekent. In de volksmond worden buitenlanders echter vrijwel altijd lǎowài genoemd. Lǎowài betekent letterlijk zoiets als ‘ouwe van buiten’ en hoewel dat in Westerse oren vrij respectloos klinkt, is het in China een normale manier van aanspreken. Het zou zelfs als geuzennaam kunnen worden gezien. Lǎo betekent namelijk ‘oud’, ouderen worden in China gerespecteerd en iemand met ‘lǎo’ voor de naam aanspreken geeft aanzien. Lees verder
Omdat je tijd, moeite en geld in het opbouwen van een goede reputatie investeert, is het belangrijk om een merk- of productnaam te kiezen die goed wordt ontvangen in alle landen waar je bedrijf actief is. Dit kan betekenen dat er verschillende merknamen voor verschillende landen moeten worden gecreërd, omdat bepaalde woorden of de uitspraak daarvan verschillende associaties op kunnen roepen in verschillende talen. Dit is met name belangrijk in China, omdat in het Chinees niet alleen de naam maar ook de klank en zelfs de vorm van de Chinese karakters die jouw naam vormen invloed kunnen hebben op de reputatie van je merk. Je zult niet het eerste westerse bedrijf zijn dat hier de mist mee ingaat. Lees verder
In China worden tegenwoordig meestal Arabische cijfers gebruikt om getallen weer te geven, maar daarnaast hebben Chinezen hun eigen karakters voor cijfers. Er bestaan twee soorten: de standaard karakters die gebruikt wordt om cijfers weer te geven in bijvoorbeeld correspondentie en artikelen, en een ingewikkeldere variant die wordt gebruikt op kwitanties, in contracten en dergelijke. Lees verder
Als je in Nederland een bekende tegenkomt is de kans groot dat deze je begroet met ‘Hoe gaat het’? Het is dan niet gebruikelijk om eerlijk te antwoorden dat het niet zo goed gaat omdat je vrouw je verlaten heeft voor je beste vriend en dat je aambeien de laatste tijd ook weer zo opspelen. Je hoort te zeggen: ‘Niet slecht’, of iets van die strekking. Dat is Nederlandse etiquette.
In China vraagt men niet hoe het gaat, maar zegt als begroeting ‘Nǐ chīle mǎ?’ wat letterlijk betekent ‘Heb je gegeten?’, maar in principe op hetzelfde neerkomt als het Nederlandse ‘Hoe gaat het ermee’. Deze standaard-begroeting benadrukt de centrale plaats die eten in de Chinese cultuur inneemt. Het is namelijk niet de bedoeling om bij zo’n begroeting – mocht je onverhoopt nog niet hebben gegeten – eerlijk met ‘nee’ te antwoorden. De begroeter zou zich dan nog wel eens geroepen kunnen voelen om je acuut mee naar een restaurant te nemen. Lees verder
Judith in China 