Drakenbootraces en zòngzi

1

(210) Drakenbootraces

Vandaag is het de vijfde dag van de vijfde maand in de maankalender en viert China Duānwǔ Jié, het drakenbootfestival. In het hele land houdt men drakenbootraces en eet zòngzi; pakketjes van kleefrijst verpakt in bamboeblad.

Duānwǔ Jié is een Chinese feestdag die voor mij niet bijzonder belangrijk is. Het is geen dag waarop een familie traditioneel gezien samenkomt zoals Chinees Nieuwjaar of het midherfstfestival, ook betoon je geen eer aan je voorouders zoals tijdens het voorouderfestival. Het is een vrije dag waarop je zòngzi eet en een drakenbootrace bijwoont, of er aan een deelneemt als dat zo uitkomt. Tot nu toe kwam dat er voor mij nooit van, en van zòngzi houd ik ook niet zo. Gewoon een extra vrije dag, dus.

Totdat we dit jaar door CECP werden uitgenodigd om het Drakenbootfestival eens in stijl te vieren. Lees verder

Een kerk met oog voor detail…

(198) Kerk

Een paar jaar geleden was er grote ophef in het Oostenrijkse Hallstatt: in China hadden ze het hele stadje gekopieërd! Hallstatt in de provincie Guangdong is inmiddels een feit, maar het is de vraag of of het wel zo’n goed idee is om een eeuwenoud Europees stadje precies te kopiëren in een compleet andere omgeving (zie hier foto’s).

In Wuhan hebben we een winkelgebied in ‘Europese stijl’; je vindt er een Spaanse, Duitse en Franse straat. Het spreekt voor zich dat het kopiëren van slechts een stijl niet het gevoel van echt in Europa rondlopen kan doen opwekken, veel Chinezen lijken deze straten echter geweldig te vinden; je struikelt er over de jongeren die voor gebouwen en de fontein poseren met hun selfiestick. Lees verder

Erfgoedbehoud in China: Yang Fan en CECP

2

Yang Fan en CECP

Yang Fan (38) komt uit Wuhan en zit daar niet stil. Zo is hij medeoprichter van Wuhan Time, het eerste online forum gericht op buitenlandse inwoners van Wuhan en oprichter van CECP – China Endangered Culture Protector, één van de weinige NGOs in China die zich zonder commercieel belang voor erfgoedbehoud inzet. Daarnaast is hij al zeven jaar bezig om zijn PhD af te ronden, iets waar zijn andere bezigheden tot nu toe bij in de weg liepen. Hoe is erfgoed zo in de weg gekomen van Yang’s aanvankelijke carrièrepad?

Yangs verhaal begint toen hij na afronding van zijn Bachelor in 2003 een jaar door China ging backpacken. “Ik wilde mijn land beter leren kennen”, geeft hij daarvoor als reden. “Al reizende merkte ik dat ik mezelf het prettigst voel op het platteland.” Door kleine plaatsen te bezoeken besefte Yang, die in een grote stad is opgegroeid, dat hij de cultuur en gebruiken van zijn land niet goed kende. “Door het reizen leerde ik tradities kennen, en door het grote contrast met het stadsleven zag ik China pas echt”. Lees verder

Zhaojiatai, een verlaten dorp buiten Beijing

1

(182) Verlaten dorp

Zhàojiātái is een dorp in Méntóugōu, een buitendistrict van Beijing. De naam betekent letterlijk: “Platform van de familie Zhao”. Een duidelijke naam, omdat het dorp op een bergplateau ligt en de eerste inwoners de achternaam Zhào hadden.

Omdat aardverschuivingen in het regenseizoen het te gevaarlijk zouden maken om in Zhaojiatai te blijven wonen, is in 1996 begonnen met de relocatie van alle inwoners. Dit duurde in totaal acht jaar. Inmiddels is het dorp volledig verlaten. Slechts twee woningen zijn nog bewoond, door mensen die door de overheid zijn aangesteld om een oogje in het zeil te houden. Ze hebben het erg rustig, want het dorp is verder uitgestorven.

Dat maakt het niet oninteressant om een bezoekje aan Zhaojiatai te brengen, integendeel! Lees verder