Deze winactie is inmiddels gesloten.
Bij Uitgeverij de Geus zijn onlangs twee Nederlandse vertalingen van Nobelprijswinnaar Mo Yan verschenen, De sandelhoutstraf en Het rode korenveld.
Mo Yan is één van mijn favoriete Chinese auteurs. Het is echter geen toegankelijke schrijver. Zijn romans zijn meestal vuistdik, surrealistisch en staan vol met zwarte humor. Ook kan hij ruwe taferelen extreem realistisch en expliciet beschrijven. Lees verder
Ik was op zoek naar een zwembad in Wuhan. Een schoon zwembad, dichtbij huis. Nu staan we in dit digitale tijdperk voor niets: een lijst met zwembaden in verschillende wijken van de stad was online snel gevonden, en ik stapte op de fiets om de dichtstbijzijnde eens te bekijken.
Bij het adres waar het zwembad zou moeten zijn trof ik echter het volgende aan: Lees verder
Het goede antwoord op de poll van vorige week is C: “Ja, want een online encyclopedie en brood zijn twee totaal verschillende dingen”. Hoe zit dat precies met het kopiëren van merknamen in China? Daar gaan we vandaag wat uitgebreider op in!
De Chinese wetgeving op het gebied van intellectueel eigendom zit vreemder in elkaar dan je zou denken. Zo werkt China met een uitgebreid systeem van categorieën waarbinnen een merk geregistreerd kan worden. Alleen als jouw merknaam overeen komt met die van een product in dezelfde categorie, is er sprake van schending van het merkenrecht. Omdat brood en een online encyclopedie in de verste verte niets met elkaar te maken hebben, mag “Beijing Wekipedia Foods” legaal onder deze naam opereren in China. Geen haan die daar naar kraait. De echte Wikipedia lijkt dat juist grappig te vinden. Lees verder
Deze winactie is inmiddels gesloten.
Als je houdt van reizen naar verre landen of graag bestemmingen bezoekt die ‘off the beaten track’ zijn, kun je in situaties terecht komen waarin je met handen en voeten nog niet uit kunt leggen wat je bedoelt.
Zo heb ik tijdens mijn eerste reis naar China, toen ik nog niet veel Chinees sprak, bijna iedere dag gebakken ei & tomaat gegeten, omdat dit het enige vegetarische gerecht was dat ik in het Chinees kende. Na een paar dagen kwam het me de neus uit. Ook kreeg ik eens in een middelgrote stad een winkelmedewerker met een sterk lokaal accent maar niet aan het verstand gebracht dat ik een mobiele opwaardeerkaart wilde kopen. Erg frustrerend.
Gelukkig is er de point it® – Traveller’s language kit – picture dictionary, waarmee de communicatie in dit soort situaties een stuk gemakkelijker wordt gemaakt. Lees verder
Ik houd mijn blog bij met WordPress, één van de grootste platforms waarmee je een weblog kunt beheren. Een handige functie die WordPress biedt, is het bijhouden hoe bezoekers op je blog terecht komen. Dat is vaak via Google, en WordPress houdt de zoektermen die mensen gebruiken bij. Als het om mijn blog gaat zijn dat meestal logische termen, zoals ‘Beijing’, ‘Chinese gewoonten en gebruiken’ of ‘wonen in een hutong’.
Soms zie ik echter de meest vreemde zaken in het overzicht staan. Dingen waarvan ik überhaupt niet begrijp waarom mensen ernaar zoeken, of waarom ze met die zoekterm juist op mijn blog terechtkomen. Eerder kon je hier al een bloemlezing uit de meest bijzondere zoektermen lezen, en inmiddels zijn er weer zoveel nieuwe bijgekomen dat het tijd is voor een update! Je zult zien dat JudithinChina onverwacht antwoord geeft op zeer uiteenlopende levensvragen. Lees verder
Judith in China 