Over hoe de éénkindpolitiek mijn familieleven beïnvloedt

Zhang Yang is geboren in de vroege jaren ’80 in Beijing. In die dagen was de éénkindpolitiek nieuw, en met name in de hoofdstad werd deze nieuwe regel streng geïmplementeerd.

Mijn schoonmoeder moest in die tijd aan haar dānwèi, haar werkeenheid, bewijzen dat ze niet zwanger was als het weer die tijd van de maand was. Maar zoals dat gaat in een mensenleven, wilde ze graag nog een kindje, en de natuur ging haar gang. Toen ze het bewijs van haar ongesteldheid niet kon leveren, werd ze voor een keuze gesteld: houd de baby en verlies je baan, of houd je baan en verlies de baby. Omdat ze mijn schoonvader op het werk had leren kennen, zou dit betekenen dat ze beiden in één klap werkloos zouden zijn, en ze niet financieel zorg konden dragen voor de gewenste familie van vier. De keuze werd dus snel maar met pijn gemaakt, en Zhang Yang bleef enig kind.

Nu, bijna vier decennia later, stuiten wij op één van de vele ongewenste bij-effecten van de éénkindpolitiek. Lees verder

Geesten als buren

1

We wonen in Nederland op amper 10 minuten loopafstand van een begraafplaats. Toen we daar voor het eerst langs liepen, op weg naar de supermarkt, wist Zhang Yang niet wat hem overkwam. Een begraafplaats, open en bloot, van de weg gescheiden door slechts een stalen hek. En wat hem nog het meest verbaasde: met aan weerszijden woonhuizen met tuinen, van de begraafplaats gescheiden door slechts een muurtje! Lees verder

‘Halfbloedje’: een gangbare term in China

Ik liep met mijn zoontje in de buggy op straat in een Nederlandse stad. Zoals vaak gebeurt bij kleine kinderen, keek een vrouw die toevallig naast ons liep naar hem en zwaaide hem schattig toe. Toen ze hem goed bekeken had vroeg ze me luid en duidelijk: “Het is zeker een halfbloedje hé?” Lees verder