Blogestafette

3

(126) Blogestafette

Vandaag een primeur: voor het eerst geef ik een tag door op mijn blog. Yvonne van GoYvon gaf de #blogestafette aan mij door. Nu ben ik in principe niet zo’n fan van tags en deel ik hier over het algemeen geen al te persoonlijke verhalen, maar omdat deze tag vrij ingevuld kan worden neem ik de uitnodiging deze keer aan. Het is de bedoeling dat ik ‘vijf dingen die je altijd wilde weten, maar nooit durfde te vragen‘ met jullie deel, en vervolgens drie andere bloggers nomineer om de estafette voort te zetten.

Vooruit dan, hier komt ‘ie: Lees verder

Waar we inmiddels niet meer van opkijken – China

3

(120) Waar we niet meer van opkijken - CH

Toen ik in 2005 voor het eerst voet op Chinese bodem zette waren er veel dingen die ik niet meteen begreep, waar ik me over verbaasde of waar ik gewoonweg om moest lachen. Bijna tien jaar China-ervaring hebben de meeste verbazing en onbegrip inmiddels wel weggenomen. Aan wat voor dingen wen je als je lang in China woont? Hierbij drie van mijn eigen ervaringen: Lees verder

Mijn ultieme Chinamoment!

1

De oplettende lezer weet dat twee dingen mij de afgelopen tijd bezig hebben gehouden: slapende Chinezen en ouderen die de ingang naar mijn woning iedere dag weer blokkeren. Nu overkwam mij laatst iets wat deze twee zaken onverwacht en ultiem combineert.

De hutong waar we wonen was de afgelopen maanden een bouwput, omdat de waterleidingen vervangen werden. Veel arbeiders hebben hier lang aan gewerkt; zware arbeid in de warme zomer. Dat ze na het middageten daarom een dutje doen zal niemand verbazen. Wat mij wel verbaasde was dat één arbeider een rustig plekje had gevonden in….

(119) Ultieme Chinamoment

… het steegje dat naar onze sìhéyuàn leidt!

Toen ik thuis kwam en mijn fiets nog geen tien centimeter naast zijn hoofd wilde parkeren schrok hij even wakker, keek verbaasd op, draaide zich vervolgens om en sliep lekker verder.

De Qīngniánhú waterwereld

8

(112) Qingnianhu

Als ik aan Zhang Yang vraag “Zullen we dit weekend naar het Qīngniánhú zwembad gaan?” kijkt hij me meestal verbaasd aan en zegt “Dat is toch geen zwembad, dat is een waterwereld!”. Laten we dus duidelijk zijn: in China is een zwembad (yóuyǒngguǎn) een gebouw waar je leert zwemmen of baantjes trekt. Als je in de zomer buiten verkoeling zoekt, van glijbanen houdt of met je kinderen naar een peuterbad wilt, ben je aanwezen op de zogeheten ‘waterwereld’ (shuǐshàng shìjiè).

De Qīngniánhú ‘waterwereld’ is een buitenzwembad, centraal gelegen in Beijing maar wonderbaarlijk genoeg niet bekend bij het grote publiek. Zhang Yang kent het omdat hij er vroeger om de hoek woonde. Volgens hem kennen mensen het zwembad alleen als ze zelf uit die wijk komen, of via-via. Je komt er dus niet veel Chinezen tegen die niet uit Beijing komen, en ook niet veel buitenlanders. Lees verder

Een dutje doen in China (2)

3

(109) Dutje in China-2

Als je eenmaal ergens mee begint dan komt er soms geen einde aan. Dat merkte ik na mijn eerste serie foto’s van slapende Chinezen (zie hier). In China struikel je – zeker in de zomer – op iedere straathoek wel over een slapend persoon, ongeacht het tijdstip van de dag en de locatie. Ik kon het niet laten om ze te blijven fotograferen.

In ca. 1800 schijnt Napoleon eens gezegd te hebben: “Laat China maar slapen, want als ze wakker wordt zal ze de wereld op haar grondvesten doen schudden”. Hoewel hij daarin gelijk lijkt te krijgen, moeten we niet vergeten dat hardwerkende mensen ook nadat ze wakker zijn geworden zo nu en dan weer eens een dutje nodig hebben. De rust en het aanpassingsvermogen van de mensen die China’s wederopstanding samen bewerkstelligen kunnen verbazingwekkend zijn.

Ondertussen heb ik weer een nieuwe serie bij elkaar gefotografeerd, die ik jullie absoluut niet wil onthouden. Klik hier om de foto’s te bekijken, en blijf jezelf verbazen! Lees verder