Wonen in China en de actualiteit: tweekindpolitiek

In de internationale media verschijnen zoveel artikelen over China dat het bijna niet bij te houden is. Veel van deze artikelen zijn goed geschreven en geven goed weer wat huidige ontwikkelingen in de Chinese maatschappij zijn. Wanneer je als buitenlander in China woont, maak je deze ontwikkelingen zelf direct mee. Het is interessant om wat je in de media tegenkomt dan af te zetten tegenover wat je zelf ervaart in het dagelijks leven.

Sinds 1 januari 2016 is de éénkindpolitiek versoepeld en is het Chinezen toegestaan om twee kinderen te krijgen. Een recht waar niet alle Chinese ouders direct gebruik van maken, tot ongenoegen van de CCP. Lees verder

Zhang Le, één van China’s weinige vrouwelijke tatoeëerders

3

Zhang Le (34) zette haar eerste tatoeage toen ze 25 was. Een kleine afbeelding die ze zelf ontwierp, en op haar eigen pols zette. “Eigenlijk durfde ik niet, maar ik zette toch door. Het is moeilijk en spannend om jezelf te tatoeëren. Je voelt de pijn van de naald direct, dat geeft een kick.” Zhang heeft inmiddels zeven tatoeages, waarvan alleen die op haar rechterarm door iemand anders is gezet, omdat ze daar zelf niet bij kan. Lees verder

6x baby’s en bijgeloof in China

4

Eerder is Chinees bijgeloof hier aan bod gekomen, op verschillende gebieden. Onder andere bij een huwelijk, tijdens Chinees Nieuwjaar en in het algemeen.

Ook kon je hier lezen dat Chinezen er hele andere gewoonten op na houden tijdens een zwangerschap en vlak na de geboorte. Maar een aantal zaken waar ik in die periode tegenaan liep, gaan veel verder dan verschillende culturele opvattingen, en zijn regelrecht bijgeloof.

Hier ter lering ende vermaeck een greep uit het bijgeloof rondom de zorg voor baby’s die ik de afgelopen periode voorbij heb zien en horen komen. Lees verder

Brief van een missionaris in Shandong

2

Vandaag een prachtige brief, geschreven door Jan Buis op 9 mei 1929. Jan Buis is een verre voorvader van mij, die van 1892 tot 1935 werkzaam was als katholiek missionaris in de provincie Shandong. Eerdere blogs over zijn bijzondere leven vind je hier.

Beste Vrienden,

Gij zult na mij zo’n lange brief te hebben geschreven, wel spoedig een antwoordje verwachten, maar dat gaat dikwijls zoo spoedig toch niet, om andere zaken die noodzakelijker zijn en voorgaan. Afijn, aufgeschoben ist nicht aufgehoben, en zoo wil ik nu aan Uw verwachtingen voldoen en wel eerst Uw vragen gaan beantwoorden. Misschien hou ik noch een blaadje vrij U ’t een en ander te verhalen, wanneer ge mij maar kunt verstaan, want wanneer men al geen 36 jaar de moedertaal gesproken heeft en met de ouderdom de gedachten veel op een rotte aardappel gaan gelijken, vind ik soms de juiste woorden niet meer. Lees verder