Zoals jullie in de vorige post lazen, zat ik laast (voor het eerst in mijn leven!) in de kerkbanken tijdens een reguliere katholieke mis. In een kerk op het platteland van Shandong, waar een mis toch wel iets anders verloopt dan in Nederland. Hoe het eraan toegaat tijdens zo’n Chinese plattelandsmis kun je uitgebreid lezen in de vorige post.

Tijdens de mis van pastoor Wang zat ik samen met Zhang Yang, Wang Jiang en Zhang Li in de achterste kerkbank. Pastoor Wang is een goed spreker en hij betrok actualiteit in zijn preek, het was een toegankelijke mis. Halverwege zei hij ineens, uit het niets: “We hebben vandaag een bijzondere gast in ons midden, Zhūdí, een verre nazaat van pastoor Bó Yìsī (Jan Buis), een missionaris die in 1892 naar China kwam om het geloof te brengen.” Ik verstijfde op mijn bank want dat had ik niet aan zien komen. Het was de kerkgangers natuurlijk al opgevallen dat er een lǎowài aanwezig was, waar ze vriendelijk naar knikten maar verder niets over vroegen. Pastoor Wang gebaarde dat ik naar voren moest komen, alle aanwezigen draaiden zich naar mij om en ik kon niet anders dan naar het altaar lopen. Daar aangekomen deed pastoor Wang een stap naar achteren en gaf me zonder verdere inleiding de microfoon. Lees verder →

Afgelopen maand was het zo ver: ik ging voor een tweede bezoek naar het zuiden van Shandong, waar mijn oma’s grootvaders oom Jan Buis van 1892 tot 1935 als katholiek missionaris werkzaam was. Voor degenen die niet op de hoogte zijn van de voorgeschiedenis: deze is hier terug te lezen.

Eerst naar Daizhuang

Een jonge Jan Buis, de laatste op de onderste rij

Deze keer gingen we niet met de langeafstandsbus, maar maakten we er samen met Zhang Li en Wang Jiang een gezellige roadtrip van. Over de 570 kilometer die er tussen Beijing en het gebied waar Jan Buis werkzaam was ligt, deden we in rustig tempo acht uur. We komen net voor het avondeten aan in Dàizhuāng, waar één van de grotere kerken in Zuid-Shandong staat en waar Jan Buis in 1935 is begraven. Omdat zuster Liu (die ons tijdens het vorige bezoek begeleidde) naar een andere gemeenschap was overgeplaatst, hadden we van tevoren contact opgenomen met de pastoor in Daizhuang, pastoor Sun.

We ontmoetten hem rond etenstijd voor de ingang van de geestelijke inrichting die het kerkgebouw tegenwoordig aan het oog onttrekt, en eten samen bij een restaurant tegenover de inrichting. Pastoor Sun vindt het aangenaam toevallig dat wij vegetarisch eten: het is namelijk vrijdag en dan eten katholieken geen vlees. Als ik vertel dat Nederlandse katholieken vrijdag daarom visdag noemen moet hij lachen: je hóeft op vrijdag geen vis te eten! Lees verder →