Eind 2012 woonde ik mijn eerste Chinese bruiloft bij, van een nicht van Zhang Yang. Zhang Yang, zijn moeder en ik waren bij het feest voor de familie van de bruid aanwezig, de bruidegom vierde op dat moment het feest voor zijn eigen familie, die hebben we toen dus niet gezien. Chinese huwelijksvoltrekkingen bestaan meestal uit verschillende feesten, en niet iedereen hoeft bij allemaal aanwezig te zijn.

Onlangs, ruim twee jaar later, belde de moeder van deze nicht Zhang Yang’s moeder (haar zus) op. Om te vertellen dat de nicht een kind had gekregen, en haar uit te nodigen voor het 100-dagen feest: als een Chinese baby 100 dagen oud is wordt er traditioneel een feest gehouden waarbij familie en vrienden langskomen. En zoals bij alle Chinese aangelegenheden die betrekking hebben op de grotere zaken des levens (huwelijk, overlijden, geboorte), is het de gewoonte om tijdens zo’n bezoek een rode envelop met geld cadeau te geven: een hóng​bāo​.

De rest van het bericht luidde dat de nicht inmiddels gescheiden was van de echtgenoot die wij nooit ontmoet hadden, en dat de baby het product was van de nicht’s huwelijk met een nieuwe man. Lees verder →