Het gebeurt zeer regelmatig dat Chinese vrienden en bekenden er van uitgaan dat slinkse Chinezen hier continu een slaatje uit mij willen slaan en dat ik zonder hun advies in China dagelijks zou worden besodemieterd. Ik hoor dat altijd beleefd aan, maar merk ook altijd op dat ik al langer in China ben en dat ik mezelf hier goed kan redden. Die opmerking kan altijd rekenen op een meewarige blik die zegt: “Je doet nu wel heel stoer, maar zonder mijn advies zou je hier als buitenlander echt worden besodemieterd waar je bij staat”. Lees verder →
Op vrijwel alle openbare plaatsen in China plakken mensen lukraak advertenties aan. Dat gaat van ‘kamer te huur’ advertenties tot mensen die aanbieden om een waterput in je achtertuin te komen slaan, en alles wat daar tussen zit. Je zou de openbare ruimte in China kunnen vergelijken met de aanprikborden die bij de ingang van Nederlandse supermarkten hangen.
De meeste advertenties spreken voor zich. Laatst liep ik echter tegen een advertentie aan waarvan ik maar niet weet wat ik er nou van moet denken. Zie hier een foto met vertaling:
Oprecht verzoek om hulp
Ik, Zhu Li, 30 jaar, 1.70 lang, ben getrouwd met een man uit een rijke familie. Mijn man is onvruchtbaar, en dit is een goede troef voor zijn familie om ons geen erfenis toe te kennen. Om geschillen te voorkomen ben ik op zoek naar een gezonde man met een goed karakter om mij te bevruchten. De details kunnen we per telefoon bespreken. U dient mij te bezoeken en ik zal u ¥500.000 betalen als bewijs van integriteit. Als ik daadwerkelijk zwanger ben betaal ik u ¥1.500.000 ter compensatie. Daarna zullen we geen contact meer met elkaar hebben en zo elkaars gezinsleven niet beïnvloeden! U draagt geen juridische verantwoordelijkheid! Notaris nummer 1067886.
Jullie kunnen dus weer met mij meedenken:
Het goede antwoord wordt met de eerstvolgende post bekend gemaakt!
In de Chinese cultuur is het vereren van voorouders een belangrijke traditie. Zoals ik eerder al aangaf worden overleden dierbaren in China drie keer per jaar voorzien van voedsel en een financiële bijdrage, om zich mee te redden in het hiernamaals. De enige dag in het jaar waarop daarbij het graf wordt bezocht, is Qīngmíng Jié. Deze dag valt op de honderdvijfde dag na de winterzonnewende, wat omstreeks Pasen is. Qingming Jie valt meestal op 4 of 5 april, maar omdat het die dagen enorm druk is op de begraafplaatsen, is het in Beijing gebruikelijk om een paar dagen eerder te gaan. En zo togen wij (Zhang Yang, zijn moeder en ik) afgelopen weekend naar de begraafplaats van Shahe, om de vader van Zhang Yang de jaarlijkse eer te bewijzen. Lees verder →
Het is een rustige dinsdagavond op het treinstation van Tianjin. Samen met twee collega’s wacht ik op de trein terug naar Beijing. Er komt een Chinese man langslopen, en zodra zijn blik op ons valt blijft hij acuut stilstaan. Hij loopt direct op mijn Poolse colleaga af, gaat vlak voor haar staan, kijkt haar recht in het gezicht en stelt onomwonden: “Jij bent zeker een buitenlander!” Lees verder →
Van jongs af aan heb ik duidelijk geleerd hoe de jaargetijden en seizoen in elkaar steken. “Vier seizoenen heeft een jaar” zongen Bassie en Adriaan in 1985, en hoewel het in Nederland soms nog even hard kan gaan vriezen als het eigenlijk bijna lente zou moeten worden, of de regen die zo kenmerkend is voor de herfst ook gerust een hele zomer neer kan vallen; over het algemeen kun je lente, zomer, herfst en winter in Nederland duidelijk van elkaar onderscheiden. Lees verder →
Judith in China 