In westerse media duiken er zo nu en dan verhalen op over hoe de Chinese overheid de hutongs in Beijing sloopt, daarvoor de oude bewoners hun huis uitzet en ze gedwongen laat verhuizen naar appartementen ver buiten het centrum van de stad, zonder daar een goede compensatie tegenover te stellen. Nu mag dat in bepaalde gevallen zo zijn, in het geval van mijn familie Zhang is de op handen zijnde huisuitzetting een heel ander verhaal. Lees verder
Ik houd mijn blog bij met WordPress, één van de grootste platforms waarmee je een weblog kunt beheren. Een handige functie die WordPress biedt, is het bijhouden hoe bezoekers op je blog terecht komen. Dat is vaak via Google, en WordPress houdt de zoektermen die mensen gebruiken bij. Als het om mijn blog gaat zijn dat meestal logische termen, zoals ‘Beijing’, ‘Chinese gewoonten en gebruiken’ of ‘wonen in een hutong’.
Soms zie ik echter de meest vreemde zaken in het overzicht staan. Dingen waarvan ik überhaupt niet begrijp waarom mensen ernaar zoeken, of waarom ze met die zoekterm juist op mijn blog terechtkomen. Eerder kon je hier al een bloemlezing uit de meest bijzondere zoektermen lezen, en inmiddels zijn er weer zoveel nieuwe bijgekomen dat het tijd is voor een update! Je zult zien dat JudithinChina onverwacht antwoord geeft op zeer uiteenlopende levensvragen. Lees verder
Deze winactie is inmiddels gesloten.
Als je in het buitenland woont of veel reist dan maak je veel foto’s, met je camera of telefoon. Deze kun je natuurlijk makkelijk delen via social media en op foto’s gerichte online platforms zoals Instagram, Flickr en Pinterest: fantastische manieren om een groot publiek te bereiken voor je foto’s.
Zelf heb ik door de jaren heen een aardige collectie China foto’s opgebouwd, waaronder mooie foto’s van de kust in Hong Kong, groene vergezichten op de Bashang Hoogvlakte, de vlagceremonie op Tian’anmen en natuurlijk de oude kerkgebouwen in Shandong. Het is handig om deze online te bewaren en delen, maar de ‘goede oude tijd’ waarin je je foto’s pas kon zien als het rolletje ontwikkeld was, waarna je ze in een album plakte, dat had toch ook wel wat. Lees verder
Laatst maakten Zhang Yang en ik samen met vrienden een roadtrip naar de boeddhistische grotten en het hangende klooster bij Datong. Het mooie aan een roadtrip is dat je onderweg onverwachte dingen tegen kunt komen, en dat was ook deze keer het geval.
Er is een mooie nieuwe snelweg aangelegd die Beijing en de provincie Hebei verbindt met de achterliggende gebieden. De snelweg is het enige moderne aan Hebei; een provincie die uit landbouwgrond en kleine dorpjes bestaat en waar geen noemenswaardige stad te vinden is. Wij reden over de snelweg door de middle of nowhere, en ineens staat daar vlak naast de weg een enorme kerk. Zo een met twee markante torens met kruizen erop en al. Trouwe lezers weten dat ik ‘iets heb’ met katholieke kerken op het Chinese platteland, dus reden we prompt de snelweg af om uit te zoeken waar die kerk zo ineens vandaan kwam. Lees verder
Toen Zhang Yang vijf jaar geleden voor het eerst naar Nederland ging, verbaasde hij zich net zo goed over Nederlandse gewoonten als dat ik me verbaasde over Chinese zaken. Na een heel aantal bezoeken aan Nederland en Europa is het ergste onbegrip er bij hem ook wel afgesleten, maar toch moest hij aan bepaalde zaken echt wel wennen: Lees verder
Judith in China 