Toen Zhang Yang vijf jaar geleden voor het eerst naar Nederland ging, verbaasde hij zich net zo goed over Nederlandse gewoonten als dat ik me verbaasde over Chinese zaken. Na een heel aantal bezoeken aan Nederland en Europa is het ergste onbegrip er bij hem ook wel afgesleten, maar toch moest hij aan bepaalde zaken echt wel wennen: Lees verder
Toen ik in 2005 voor het eerst voet op Chinese bodem zette waren er veel dingen die ik niet meteen begreep, waar ik me over verbaasde of waar ik gewoonweg om moest lachen. Bijna tien jaar China-ervaring hebben de meeste verbazing en onbegrip inmiddels wel weggenomen. Aan wat voor dingen wen je als je lang in China woont? Hierbij drie van mijn eigen ervaringen: Lees verder
De oplettende lezer weet dat twee dingen mij de afgelopen tijd bezig hebben gehouden: slapende Chinezen en ouderen die de ingang naar mijn woning iedere dag weer blokkeren. Nu overkwam mij laatst iets wat deze twee zaken onverwacht en ultiem combineert.
De hutong waar we wonen was de afgelopen maanden een bouwput, omdat de waterleidingen vervangen werden. Veel arbeiders hebben hier lang aan gewerkt; zware arbeid in de warme zomer. Dat ze na het middageten daarom een dutje doen zal niemand verbazen. Wat mij wel verbaasde was dat één arbeider een rustig plekje had gevonden in….
… het steegje dat naar onze sìhéyuàn leidt!
Toen ik thuis kwam en mijn fiets nog geen tien centimeter naast zijn hoofd wilde parkeren schrok hij even wakker, keek verbaasd op, draaide zich vervolgens om en sliep lekker verder.
Als je eenmaal ergens mee begint dan komt er soms geen einde aan. Dat merkte ik na mijn eerste serie foto’s van slapende Chinezen (zie hier). In China struikel je – zeker in de zomer – op iedere straathoek wel over een slapend persoon, ongeacht het tijdstip van de dag en de locatie. Ik kon het niet laten om ze te blijven fotograferen.
In ca. 1800 schijnt Napoleon eens gezegd te hebben: “Laat China maar slapen, want als ze wakker wordt zal ze de wereld op haar grondvesten doen schudden”. Hoewel hij daarin gelijk lijkt te krijgen, moeten we niet vergeten dat hardwerkende mensen ook nadat ze wakker zijn geworden zo nu en dan weer eens een dutje nodig hebben. De rust en het aanpassingsvermogen van de mensen die China’s wederopstanding samen bewerkstelligen kunnen verbazingwekkend zijn.
Ondertussen heb ik weer een nieuwe serie bij elkaar gefotografeerd, die ik jullie absoluut niet wil onthouden. Klik hier om de foto’s te bekijken, en blijf jezelf verbazen! Lees verder
Deze winactie is inmiddels gesloten.
Dit is alweer de honderdste post sinds JudithinChina.com in januari 2012 van start ging!
De tijd vliegt, en er zijn inmiddels heel wat verhalen voorbij gekomen. Jullie waren het meest geïnteresseerd in stukken over hoe je richtingsgevoel verandert als je lang in een rechtlijnige stad als Beijing woont, wat ik eigenlijk zoal doe in China, hoe het is om Chinezen mee uit eten te nemen en hoe Chinezen het toilet gebruiken.
China is een fanastisch land om over te schrijven, omdat het nog steeds volop in ontwikkeling is en soms maar met moeite richting vindt. Dingen die in westerse ogen absurd zijn kom je hier overal tegen, tot in de kleinste details van het dagelijkse leven. Dit is voor mij een bijna onuitputtelijke bron van verhalen: ik zit nooit verlegen om inspiratie maar heb eerder moeite om te bepalen waar ik níet over zal schrijven. Lees verder
Judith in China 