1) Ik kleed mezelf om in de kleedruimte van het zwembad. Als ik mijn badpak aan heb komt een oudere vrouw naar me toelopen, enthousiast uitroepend: “Dat badpak ziet eruit alsof het van heel goede kwaliteit is! Waar heb je die gekocht?” Met mijn antwoord (in Nederland), is de kous niet afgedaan. “Wat kost zo’n badpak?” vraagt de vrouw, en dan: “Het ziet er echt uit als heel goede stof, mag ik even aan de zijkant trekken?” Lees verder
Wist je dat Wuhan een stad met een vrij ontwikkelde cafécultuur is? Eerder had ik het hier over Starbucks in China. Starbucks is erg handig, maar natuurlijk wel het fastfood onder de koffie. Op iedere straathoek in Wuhan vind je inmiddels wel een Starbucks vestiging, en die zijn allemaal hetzelfde. Dan is het Nederlandse Kaldi Koffie & Thee al een stuk leuker. Maar nog leuker zijn cafés die vanuit de stad zelf ontstaan, en niet uit een (buitenlandse) franchise voortkomen.
Vandaag laat ik een paar voorbeelden zien van dit soort cafés in Wuhan Cafés die niet onder een grote keten vallen, en daardoor ieder hun eigen stijl en charme hebben. Lees verder
Een paar jaar geleden was er grote ophef in het Oostenrijkse Hallstatt: in China hadden ze het hele stadje gekopieërd! Hallstatt in de provincie Guangdong is inmiddels een feit, maar het is de vraag of of het wel zo’n goed idee is om een eeuwenoud Europees stadje precies te kopiëren in een compleet andere omgeving (zie hier foto’s).
In Wuhan hebben we een winkelgebied in ‘Europese stijl’; je vindt er een Spaanse, Duitse en Franse straat. Het spreekt voor zich dat het kopiëren van slechts een stijl niet het gevoel van echt in Europa rondlopen kan doen opwekken, veel Chinezen lijken deze straten echter geweldig te vinden; je struikelt er over de jongeren die voor gebouwen en de fontein poseren met hun selfiestick. Lees verder
Toen ik laatst thuiskwam in onze studio in Beijing, zag ik dat de buurman een oud blik met een ketting en een haak in de straat had vastgezet voor zijn huis:
Een paar weken later had het blik gezelschap gekregen van een gammel krukje:
De vraag is natuurlijk, waarom doet de buurman dit? Jullie zijn weer uitgenodigd om met mij mee te denken:
Het goede antwoord wordt met de eerstvolgende post bekend gemaakt.
Hoewel ik de gemakken die ons appartement in Wuhan biedt prettig vind, mis ik soms het buurtgevoel van wonen in een hutong in Beijing. Hoewel je ook in een enorm gebouw na een tijdje medebewoners begint te herkennen (en zij jou), krijg je nooit dezelfde sociale structuur als wanneer je een courtyard deelt.
In iedere courtyard waar verschillende woningen op uitkomen, is er één bewoner die de taak op zich neemt de boel een beetje in de gaten te houden. Lees verder
Judith in China 