Over hoe het afval zichzelf scheidt in China

(180) Over hoe afval zichzelf scheidt

In Nederland gaat afval recyclen tegenwoordig veel verder dan alleen GFT afval scheiden. Zo kun je in Maastricht karton, blik en glas gescheiden weggooien en wordt al het andere afval als ‘restafval’ in (belachelijk dure) speciale vuilniszakken één keer per week opgehaald. In Rotterdam is de gemeentelijke belasting de hoogste van het land, maar kun je op iedere straathoek altijd al je afval kwijt. In mijn ouderlijk dorp kun je glas en papier gescheiden weggooien en wordt plastic (wat in Maastricht dus ‘restafval’ is) gratis apart opgehaald. Een lang verhaal kort: het Nederlandse afvalbeleid is zéér regionaal geregeld en daarom vraag ik me af of het uiteindeljik wel effectief is.

Zo niet in China. Hier gaat al het afval in één zak die je in één keer weggooit. Betekent dit dat ze hier niet aan recyclen doen? Integendeel. Lees verder

Wat is ‘beschaafd’?

1

(163) Wat is beschaafd

Ik heb het er hier al verschillende keren over gehad: in het verkeer gaat het er in China heel anders aan toe dan in Nederland. Dat komt deels omdat het hier op straat veel drukker is dan in Nederland en deels door het wennen aan nieuwe vormen van openbaar vervoer. In Beijing heeft de overheid jarenlang geïnvesteerd in bewustwordingscampagnes die effect hebben gehad: de hoofdstad heeft natuurlijk een voorbeeldfunctie en moet dus wel.

In second tier steden als Wuhan is de metro echter nog heel nieuw en merk je ook op de fiets en te voet duidelijk dat er aan de omgangsvormen op straat nog heel wat verbeterd kan worden.

Waar komt dat onbehouwen gedrag in de openbare ruimte toch vandaan? Lees verder

Een dutje doen in China (3)

3

(161) Dutje in China-3

In China struikel je – zeker in de zomer – op iedere straathoek wel over een slapend persoon, ongeacht het tijdstip van de dag en de locatie. Ik kon het niet laten om ze te fotograferen, en als je eenmaal ergens mee begonnen bent dan komt er soms geen einde aan. Dat heb ik gemerkt; na twee eerdere posts met foto’s over dit onderwerp (zie hier (1) en hier (2)) ben ik inmiddels weer zoveel slapende Chinezen tegengekomen dat we aan een derde blog toe zijn!

Ook in een stad als Wuhan, die dynamisch en iedere dag anders is lukt het Chinezen om wonderbaarlijk rustig en flexibel te blijven, met een uitzonderlijk aanpassingsvermogen naar de omgeving. Netjes op een rijtje samen diep snurken in het openbaar of gewoon met dekbed, kussen en al midden op de stoep gaan liggen: je ziet het allemaal. Hoewel zonder gêne slapen in het openbaar hier volledig geaccepteerd is, blijf ik het fascinerend vinden.

Ook de derde serie zit vol met foto’s van mensen die slapen op plaatsen en in posities die wij als westerlingen niet voor mogelijk houden. Ik wil ze jullie weer niet onthouden: klik hier om de foto’s te bekijken, en blijf jezelf verbazen!

Mysterieuze advertenties in de Beijing metro

1

(148) Mysterieuze advertenties

Het goede antwoord op de poll van vorige week is: ‘Er werd een bureau ingehuurd om westers-georiënteerde advertenties voor niet-bestaande producten te ontwerpen‘. Je verzint het zo gek niet of in Beijing gebeurt het.

Bij een gebrek aan adverteerders zou je verwachten dat de overheid bedrijven korting geeft om het zo langzaam aan te zwengelen, of de ruimte gebruikt om haar eigen campagnes te promoten. Niet in China, waar de overheid het blijkbaar logischer vindt om posters voor niet-bestaande producten te laten ontwerpen. Allemaal in westerse stijl: Lees verder

Wat deed de overheid aan het advertentieprobleem in metrolijn 6?

(147) Metrolijn 6

Het metronetwerk in Beijing is de afgelopen jaren flink gegroeid. En daar komen meer onverwachte zaken bij kijken dan alleen een campagne over hoe men zich in het openbaar vervoer dient te gedragen.

Toen metrolijn 6 werd geopend moesten mensen, zoals met alle nieuwe dingen, even aan deze nieuwe optie wennen voordat er veel gebruik van werd gemaakt. De eerste paar maanden was het dan ook nog niet zo loeidruk in metrolijn 6 als dat het in alle andere metrolijnen is. En daarom hadden adverteerders minder interesse om hun posters in de stations van lijn 6 op te hangen. Die gingen liever voor de superdrukke lijnen, waaronder 10, 1 en 2.

De stations van metrolijn 6 zagen er maar kaal uit, zo zonder posters op de daarvoor bestemde plaatsen. Wat doe je dan als lokale overheid om te ruimte toch wat aan te kleden?

Jullie zijn weer van harte uitgenodigd om met me mee te denken: