Het fenomeen karaoke

7

(172) Het fenomeen karaoke

Als je in China woont dan ontkom je er niet aan: je zult eens of vaker terechtkomen in de KTV: de karaokebar.

Chinezen houden van zingen en hebben de karaokecultuur gretig overgenomen van de Japanners, waar het woord karaoke vandaan komt (in het Chinees: kǎlā OK). En dat in een brede maatschappelijke context: een bezoekje aan de KTV is niet alleen iets wat je in het weekend met vrienden doet, het is een vast onderdeel van het opbouwen van zakelijke relaties. In de Chinese zakencultuur is het namelijk belangrijk om elkaar ook persoonlijk beter te leren kennen, zodat je weet met wie je in zee gaat. Naast samen eten, foto’s van je kinderen laten zien, veel drinken (zodat je ziet of iemand een kwade dronk heeft, handtastelijk wordt of juist vrolijk), hoort daar ook het tonen van je zangkunsten bij.

Of je nu met Chinezen bevriend bent of ermee samenwerkt; het komt regelmatig voor dat men na een etentje direct doorgaat naar de KTV of nog efficiënter – dat er in de aparte ruimte van het restaurant waar je als gezelschap eet, een ingebouwd karaokesysteem aanwezig is. En als je niet van karaoke houdt en het na het etentje eigenlijk wel voor gezien wilt houden, kom je er al snel achter dat er geen ontkomen aan is. Het gaat meestal als volgt: Lees verder

Mysterieuze advertenties in de Beijing metro

1

(148) Mysterieuze advertenties

Het goede antwoord op de poll van vorige week is: ‘Er werd een bureau ingehuurd om westers-georiënteerde advertenties voor niet-bestaande producten te ontwerpen‘. Je verzint het zo gek niet of in Beijing gebeurt het.

Bij een gebrek aan adverteerders zou je verwachten dat de overheid bedrijven korting geeft om het zo langzaam aan te zwengelen, of de ruimte gebruikt om haar eigen campagnes te promoten. Niet in China, waar de overheid het blijkbaar logischer vindt om posters voor niet-bestaande producten te laten ontwerpen. Allemaal in westerse stijl: Lees verder

Wat deed de overheid aan het advertentieprobleem in metrolijn 6?

(147) Metrolijn 6

Het metronetwerk in Beijing is de afgelopen jaren flink gegroeid. En daar komen meer onverwachte zaken bij kijken dan alleen een campagne over hoe men zich in het openbaar vervoer dient te gedragen.

Toen metrolijn 6 werd geopend moesten mensen, zoals met alle nieuwe dingen, even aan deze nieuwe optie wennen voordat er veel gebruik van werd gemaakt. De eerste paar maanden was het dan ook nog niet zo loeidruk in metrolijn 6 als dat het in alle andere metrolijnen is. En daarom hadden adverteerders minder interesse om hun posters in de stations van lijn 6 op te hangen. Die gingen liever voor de superdrukke lijnen, waaronder 10, 1 en 2.

De stations van metrolijn 6 zagen er maar kaal uit, zo zonder posters op de daarvoor bestemde plaatsen. Wat doe je dan als lokale overheid om te ruimte toch wat aan te kleden?

Jullie zijn weer van harte uitgenodigd om met me mee te denken:

Opvallende dingen in China (2)

2

In China kom je vaak vreemde dingen tegen. Dingen die ik zelfs met tien jaar China-ervaring nog bijzonder vind. Zo staat er dagelijks een horde ouderen voor mijn vorige huis, wordt de vlag iedere dag met veel ceremonieel vertoon gehesen op het Tian’anmen plein en wilde men mij in Hong Kong onlangs nog tot de islam bekeren.

Daarnaast kom ik regelmatig willekeurig de meest onverwachte vreemde dingen tegen, op de normaalste plaatsen. Daarvan is hier al een overzicht beschikbaar, en inmiddels zijn er weer zoveel nieuwe bijgekomen dat het tijd is voor een update. Hierbij een greep uit wat ik afgelopen tijd zoal tegenkwam:

1) Goedkoop naar de kapper? Dat kan in China gewoon op straat. Een knipbeurt voor slechts 5 yuán (ca. 60 Eurocent).

(144) Opvallend-2 (1) Lees verder

Een nieuwe uitdaging

12

(138) Een nieuwe uitdaging

Op de kop af drie jaar nadat ik mijn eerste post op JudithinChina plaatste heb ik vandaag voor jullie een grootse aankondiging: vanaf heden vind je hier geen wekelijkse berichten meer uit Beijing, maar vanuit de hoofdstad van de provincie Húběi en de belangrijkste stad in centraal China: Wǔhàn!

Geen zorgen, ik verwacht nog regelmatig naar Beijing te reizen, want met de uitbreidingen in het Chinese spoornetwerk ligt Wuhan voor Chinese begrippen niet ver bij Beijing vandaan: de snelste trein doet er ruim vier uur over.

Omdat Wuhan de meeste Nederlanders niet veel zegt, hier wat weetjes over de stad waar ik ga wonen en werken: Lees verder