Mobiel betalen in China

Dat China zich pas in de jaren ’80 is gaan moderniseren, en daarom in veel opzichten lang ‘achter gelopen’ heeft op het westen, heeft ook zo zijn voordelen. Chinezen wennen hierdoor makkelijker aan ‘nieuwe’ dingen dan wij in het westen.

Zo is de vaste telefonie thuis hier eigenlijk overgeslagen. Chinese huishoudens konden het zich lang niet veroorloven om een eigen vaste telefoonlijn te hebben. Als er gebeld moest worden dan deed men dat vanuit winkels, waar je tegen een gering tarief van de telefoon gebruik mocht maken. Toen de tijd kwam dat Chinezen zich een eigen telefoon konden veroorloven, was mobiele telefonie al zozeer ontwikkeld en betaalbaar, dat de vaste telefoonlijn thuis overgeslagen kon worden.

Ook was de overstap van het papieren metro- of buskaartje naar betalen met een chipkaart in China geen kwestie, zoals de invoer van de OV chipkaart in Nederland dat wel was. Toen de yīkǎtōng (letterlijk: één-kaart-pas) medio jaren ’00 werd ingevoerd in Beijing, werd deze nieuwe betaalmethode gemakkelijk door forenzen geaccepteerd. Het vervoer met de metro was toch al vrij nieuw, dus een nieuwe betaalmethode kon er ook nog wel bij.

En dat geldt nu ook voor mobiel betalen. Waar dat in Nederland nog een nieuw fenomeen is waar mensen huiverig voor zijn, is in China cash betalen of zelfs pinnen in zeer korte tijd enorm achterhaald geworden.

WeChat wordt wel het Chinese equivalent van WhatsApp genoemd, maar WeChat is WhatsApp in alle opzichten allang ontstegen. Je kunt met WeChat niet alleen chatten, maar je kunt er onder andere taxi’s mee reserveren, een publieke fiets nemen, eten bestellen, spullen kopen in We-winkels, en al die zaken direct in de app betalen.

Naast WeChat kun je in China betalen met Alipay, wat je nog het beste kunt vergelijken met een Chinese mobiele variant van Paypal. Je linkt je bankpas aan je WeChat of Alipay account, een proces dat nog geen 5 minuten duurt, en je kunt alles regelen.  Beide apps werken met een QR code. Even scannen en de betaling is gedaan. Nooit meer problemen omdat je je portemonnee bent vergeten, of geen pinautomaat kunt vinden.

Is dat wel veilig, zou de gemiddelde Nederlander zich afvragen. Het antwoord is ja. Waar Google Pay met externe serviceproviders werkt om betalingen af te handelen, houden WeChat en Alipay het hele proces volledig zelf in de hand. Je kunt als gebruiker zelf kiezen hoe veilig je het maakt: een verificatie code naar je mobiele nummer laten sturen, betalen met een pincode of met vingerafdruk. Of met alle drie, het kan allemaal.

Chinezen hebben het gemak van cashloos betalen zo snel omarmd, dat je tegenwoordig alles en overal mobiel kunt betalen. En ‘alles’ moet je, zoals altijd in China, erg letterlijk nemen. Zie hier een paar willekeurige voorbeelden van waar je met WeChat en Alipay kunt betalen. Zoals je ziet gaat dit tot ver buiten de mooie winkelcentra of grote supermarktketens.

Bij de fruitkraam (vrachtwagen) die overdag buiten onze compound staat:

Bij de vrouw die gestoofde varkenspootjes verkoopt naast de fruitkraam:

Bij de entree van de Baotong Tempel in Wuhan:

Bij een souvenirverkoper in de drukstbezochte toeristenstraat van Wuhan (Hùbù Alley):

In de moslim (halal) markt in Beijing:

Nu ben ik vrij ouderwets, of erg on-Chinees in deze dingen, want mijn voorkeur gaat nog altijd uit naar cash betalen. Toen ik laatst een kop koffie cash af wilde rekenen keek de serveerster me heel raar aan: dat ik nog cash bij me had, wat lastig, dan moest ze helemaal wisselgeld gaan zoeken!

Zo gaat dat met die dingen in China. Moderniseringen die het leven makkelijker maken, worden snel omarmd. En waarom ook niet? Cash is zóóóó 2015.

Bijzondere kerstcadeaus uit China

Ook in China verkeren we in kerstsferen. Al ver voor Sinterklaas werden alle warenhuizen versierd met kerstbomen en glitterballen, en ook bij Starbucks staat de kerst-playlist al wéken op repeat. Als het op bijzondere kerstcadeautjes aankomt, is het in China echter lastiger. De warenhuizen doen wel hun best om het winkelpubliek in kerststemming te brengen, maar omdat Kerstmis geen traditionele Chinese feestdag is, is er geen nieuw of speciaal aanbod van kerstcadeaus.

En daar biedt Judithinchina.com vandaag uitkomst: ik geef vijf suggesties voor bijzondere, unieke kerstcadeaus. Allemaal made in China, maar met aandacht voor detail en handgemaakt. En beschikbaar waar je ook bent, want al deze zaken kunnen eenvoudig online worden besteld. Lees verder

Leuke winkelnamen in China

Hebben in Nederland winkels vaak namen die vooral goed klinken en niet – of in mindere mate – een mooie of geschikte betekenis hebben, in China draait alles om de betekenis van een naam. Dat geldt dus niet alleen voor namen van personen, zoals je hier eerder kon lezen.

Hoe ongebruikelijk namen die Chinese winkels hebben in het Nederlands klinken, laat ik vandaag zien. Aan de hand van tien voorbeelden, die ik in Wuhan en Beijing tegenkwam. Kijk mee en oordeel zelf: toepasselijk of pretentieus? Lees verder

Antiek en prullaria: de Panjiayuan markt in Beijing

2

(167) De Panjiayuan Markt in Beijing

Niet geheel onontdekt maar toch een stuk minder bekend dan de Verboden Stad of de hutongs, is de Pānjiāyuán antiekmarkt in Beijing. Dat de markt niet geheel onontdekt meer is, brengt een aantal voordelen met zich mee. Zo kun je er tegenwoordig gemakkelijk met de metro komen, voor de ingang staan meer dan genoeg standjes met Chinees streetfood en de focus op antiek is uitgebreid naar ‘allerhande interessante prullaria’. Daarnaast is de markt nog lang niet zozeer ontdekt dat je er over de toeristen struikelt en er Starbucks koffie kunt drinken, je bent echt helemaal in China.

Op Panjiayuan kun terecht voor allerhande antieke zaken: ornamenten, sieraden, keramiek, kalligrafie, boeken, memorabilia uit het Mao-tijdperk, jade, bronzen beelden, meubilair en alles wat ook maar zijdelings bij al die zaken in de buurt komt. Je kunt het zo gek niet bedenken het wordt op Panjiayuan verkocht. Lees verder

Een middagje aan de Dōngsì Běidàjiē

1

(157) Een middagje Dongsi Beidajie

Bekende plaatsen om te winkelen in Beijing zijn de Zijdemarkt, de Hongqiao Pearl Market en Yashow. Stuk voor stuk winkellocaties waar busladingen vol toeristen worden afgezet om namaak Louis Vuitton tassen en Abercrombie & Fitch kleding in te slaan. Daarnaast zijn bekende plaatsen om rond te lopen, te shoppen en wat te eten of drinken de Nánluógǔxiàng en Sānlǐtún. Ook daar is het altijd druk en de dingen zijn er duur. Waarom zou je niet eens ergens anders gaan winkelen?

De Dōngsì Běidàjiē is van oudsher een bekende winkelstraat in Beijing. Zhang Yang’s moeder nam Zhang Yang er nooit mee naartoe om kleren te kopen, want dat kon het gezin Zhang zich in de jaren ’80 niet veroorloven. Tegenwoordig is de Dōngsì Běidàjiē door alle eerder genoemde alternatieven niet meer zo’n dure en beroemde straat, maar hij staat onder Beijingers nog steeds goed aangeschreven. Er zijn meer dan genoeg interessante dingen te vinden, die veel leuker zijn dan het goedkope spul waarvan toeristen koffers vol mee terug nemen uit China. Daarom neem ik je mee op een middagje winkelen in deze leuke straat, off the beaten track! Lees verder