Koud!

5

(191) Koud

Afgelopen weekend werden de koudste temperaturen in China sinds 30 jaar gemeten. In Wuhan sneeuwde het (ongehoord volgens Wuhannezen), iets dat ik heb moeten missen omdat ik in Beijing was. Daar was het -17°C, met een gevoelstemperatuur van -30°C vanwege de straffe wind. Zo koud had ik het in Beijing dus nog nooit meegemaakt!

Nu mag -17°C vervelender lijken dan een beetje sneeuw, dat valt eerlijk gezegd wel mee. In Wuhan moet je je huis in de wintermaanden warm zien te houden met de verwarmstand van de airco, in Beijing heb je overal centrale of elektrische verwarming. Daarnaast hebben ze in het noorden van China een aantal handige attributen om warm mee te blijven. Lees verder

Over hoe het afval zichzelf scheidt in China

(180) Over hoe afval zichzelf scheidt

In Nederland gaat afval recyclen tegenwoordig veel verder dan alleen GFT afval scheiden. Zo kun je in Maastricht karton, blik en glas gescheiden weggooien en wordt al het andere afval als ‘restafval’ in (belachelijk dure) speciale vuilniszakken één keer per week opgehaald. In Rotterdam is de gemeentelijke belasting de hoogste van het land, maar kun je op iedere straathoek altijd al je afval kwijt. In mijn ouderlijk dorp kun je glas en papier gescheiden weggooien en wordt plastic (wat in Maastricht dus ‘restafval’ is) gratis apart opgehaald. Een lang verhaal kort: het Nederlandse afvalbeleid is zéér regionaal geregeld en daarom vraag ik me af of het uiteindeljik wel effectief is.

Zo niet in China. Hier gaat al het afval in één zak die je in één keer weggooit. Betekent dit dat ze hier niet aan recyclen doen? Integendeel. Lees verder

Het fenomeen karaoke

7

(172) Het fenomeen karaoke

Als je in China woont dan ontkom je er niet aan: je zult eens of vaker terechtkomen in de KTV: de karaokebar.

Chinezen houden van zingen en hebben de karaokecultuur gretig overgenomen van de Japanners, waar het woord karaoke vandaan komt (in het Chinees: kǎlā OK). En dat in een brede maatschappelijke context: een bezoekje aan de KTV is niet alleen iets wat je in het weekend met vrienden doet, het is een vast onderdeel van het opbouwen van zakelijke relaties. In de Chinese zakencultuur is het namelijk belangrijk om elkaar ook persoonlijk beter te leren kennen, zodat je weet met wie je in zee gaat. Naast samen eten, foto’s van je kinderen laten zien, veel drinken (zodat je ziet of iemand een kwade dronk heeft, handtastelijk wordt of juist vrolijk), hoort daar ook het tonen van je zangkunsten bij.

Of je nu met Chinezen bevriend bent of ermee samenwerkt; het komt regelmatig voor dat men na een etentje direct doorgaat naar de KTV of nog efficiënter – dat er in de aparte ruimte van het restaurant waar je als gezelschap eet, een ingebouwd karaokesysteem aanwezig is. En als je niet van karaoke houdt en het na het etentje eigenlijk wel voor gezien wilt houden, kom je er al snel achter dat er geen ontkomen aan is. Het gaat meestal als volgt: Lees verder

Een dutje doen in China (3)

3

(161) Dutje in China-3

In China struikel je – zeker in de zomer – op iedere straathoek wel over een slapend persoon, ongeacht het tijdstip van de dag en de locatie. Ik kon het niet laten om ze te fotograferen, en als je eenmaal ergens mee begonnen bent dan komt er soms geen einde aan. Dat heb ik gemerkt; na twee eerdere posts met foto’s over dit onderwerp (zie hier (1) en hier (2)) ben ik inmiddels weer zoveel slapende Chinezen tegengekomen dat we aan een derde blog toe zijn!

Ook in een stad als Wuhan, die dynamisch en iedere dag anders is lukt het Chinezen om wonderbaarlijk rustig en flexibel te blijven, met een uitzonderlijk aanpassingsvermogen naar de omgeving. Netjes op een rijtje samen diep snurken in het openbaar of gewoon met dekbed, kussen en al midden op de stoep gaan liggen: je ziet het allemaal. Hoewel zonder gêne slapen in het openbaar hier volledig geaccepteerd is, blijf ik het fascinerend vinden.

Ook de derde serie zit vol met foto’s van mensen die slapen op plaatsen en in posities die wij als westerlingen niet voor mogelijk houden. Ik wil ze jullie weer niet onthouden: klik hier om de foto’s te bekijken, en blijf jezelf verbazen!

Duānwǔ Jié (Drakenbootfestival)

3

(160) Drakenbootfestival

Deze blogpost had ook kunnen heten: ‘Over waarom er gisteren een bos onkruid voor de deur stond toen ik thuiskwam’.

Over dat er in Hubei en Wuhan andere gewoonten & gebruiken zijn dan in Beijing en hoe Zhang Yang dat door ervaring leerde, heb ik het hier al eens gehad. Gisteren leerden we weer iets nieuws: ook traditionele Chinese feestdagen kennen in iedere provincie andere gebruiken.

Vandaag is het de vijfde dag van de vijfde maand in de maankalender en viert China het Drakenbootfestival (Duānwǔ Jié). In heel China houdt men vandaag drakenbootraces en eet zòngzi; pakketjes van zoete rijst verpakt in bamboeblad.  Lees verder