Ze zijn weer in het seizoen en hier dus overal verkrijgbaar: mangosteen, in het Nederlands ook wel bekend als mangistan en in het Chinees shānzhú. Volgens sommigen een zogeheten ‘superfood‘, maar zoals we allemaal weten kun je die term maar beter met een korreltje zout nemen. Mocht je wel een superfoodfan zijn: mangosteen zou goed zijn tegen buikloop, malaria, ontstekingen, huidaandoeningen, vermoeidheid en koorts. Dat is me wat. Lees verder
Hard werken in een onzekere sector
Zhang Li en Wang Jiang zijn al sinds het begin van hun studie bij elkaar en besloten al jong dat een carrière binnen een Chinees bedrijf niets voor hen was. Samen runnen ze het reisbureau Amazing World (Yolytour), gevestigd in Beijing. Vandaag vertellen ze op China2025.nl over hoe ze tot het oprichten van een gezamenlijk bedrijf kwamen en hoe het is om als zelfstandige in China te werken.
“Ik heb Engels gericht op toerisme gestudeerd”, begint Zhang Li. “Na afstuderen vond een baan bij een reisbureau waar ik een vergoeding van ¥100 per week kreeg. Dat is natuurlijk geen geld, maar zo kreeg ik wel de kans om werkervaring op te doen.”
Al snel legde ze contacten binnen de sector, en vond een stage waarvoor ze een vergoeding van ¥1,000 per maand kreeg: “De meeste bedrijven in China willen hun medewerkers zo weinig mogelijk kennis geven om te voorkomen dat ze hun ervaringen meenemen naar een beter betalende concurrent. Bij een reisbureau houdt dat in dat één medewerker alleen vliegtickets mag boeken, anderen alleen visumaanvragen voor één bepaald land mogen behandelen enzovoort. In dit bedrijf deden werknemers echter alle taken, en zo heb ik heel breed geleerd hoe de sector in elkaar zit.” Lees verder
Over hoe ik aan drie mondmaskers kwam
6Het mag duidelijk zijn dan een groot nadeel aan wonen in China de luchtvervuiling is. Net zoals de overbevolking en de waterkwaliteit vond ik altijd dat dit iets is wat je maar voor lief moet nemen: als buitenlander kom je hier immers vrijwillig wonen, dan moet je ook de nadelen accepteren. Toen ik in 2005 voor het eerst in Beijing kwam was wel bekend dat het slecht gesteld is met de luchtkwaliteit, maar erg dramatisch deed men daar niet over. In een grote, ontwikkelde stad met veel industrie is er nu eenmaal vervuiling. Soit.
Maar anno 2014 kun je niet meer om de nadelen heen. Of het nu komt omdat de vervuiling in de afgelopen tien jaar echt zo is toegenomen of dat mensen zich nu meer bewust zijn van de gevolgen weet ik niet zeker, maar de onderwerpen ‘gezondheid’ en ‘luchtvervuiling’ zijn momenteel hot & happening in China. Lees verder
De Qīngniánhú waterwereld
8Als ik aan Zhang Yang vraag “Zullen we dit weekend naar het Qīngniánhú zwembad gaan?” kijkt hij me meestal verbaasd aan en zegt “Dat is toch geen zwembad, dat is een waterwereld!”. Laten we dus duidelijk zijn: in China is een zwembad (yóuyǒngguǎn) een gebouw waar je leert zwemmen of baantjes trekt. Als je in de zomer buiten verkoeling zoekt, van glijbanen houdt of met je kinderen naar een peuterbad wilt, ben je aanwezen op de zogeheten ‘waterwereld’ (shuǐshàng shìjiè).
De Qīngniánhú ‘waterwereld’ is een buitenzwembad, centraal gelegen in Beijing maar wonderbaarlijk genoeg niet bekend bij het grote publiek. Zhang Yang kent het omdat hij er vroeger om de hoek woonde. Volgens hem kennen mensen het zwembad alleen als ze zelf uit die wijk komen, of via-via. Je komt er dus niet veel Chinezen tegen die niet uit Beijing komen, en ook niet veel buitenlanders. Lees verder
Lekker eerlijk of onbeleefd?
2Van Nederlanders wordt gezegd dat we recht-vooor-z’n-raap zijn, geen blad voor de mond nemen en de dingen niet mooier laten lijken dan dat ze zijn. Als je aan een Nederlander vraagt of die witte broek je kont niet dik laat lijken, zal hij eerder eerlijk ja zeggen dan dat hij om de waarheid heendraait om maar beleefd te zijn. Je bent praktisch gezien immers slechter af als je rond blijft lopen in een broek die je niet staat, dan dat je jezelf misschien even niet prettig voelt bij het idee dat je kont er dik uitziet.
Chinezen kunnen goed om de hete brij heendraaien in verschillende opzichten. Zo zal een Chinees als je hem de weg vraagt en hij eigenlijk niet weet welke kant je op moet, je meestal toch een willekeurige richting insturen. Dat geeft hem minder ‘gezichtsverlies’ dan eerlijk zeggen dat hij het ook niet weet.
Ondanks dat hebben Chinezen er ook een handje van eerlijk en recht-voor-z’n-raap te zijn, maar dan op een heel andere manier dan Nederlanders. Lees verder




