Blog #100: Win een Chinees pakketje!

3

Deze winactie is inmiddels gesloten.

Dit is alweer de honderdste post sinds JudithinChina.com in januari 2012 van start ging!

De tijd vliegt, en er zijn inmiddels heel wat verhalen voorbij gekomen. Jullie waren het meest geïnteresseerd in stukken over hoe je richtingsgevoel verandert als je lang in een rechtlijnige stad als Beijing woont, wat ik eigenlijk zoal doe in China, hoe het is om Chinezen mee uit eten te nemen en hoe Chinezen het toilet gebruiken.

China is een fanastisch land om over te schrijven, omdat het nog steeds volop in ontwikkeling is en soms maar met moeite richting vindt. Dingen die in westerse ogen absurd zijn kom je hier overal tegen, tot in de kleinste details van het dagelijkse leven. Dit is voor mij een bijna onuitputtelijke bron van verhalen: ik zit nooit verlegen om inspiratie maar heb eerder moeite om te bepalen waar ik níet over zal schrijven. Lees verder

Over de opkomst van het festival in China

1

(99) De opkomst van het festival

In 2007 ging ik voor het eerst naar een muziekfestival in China. De festivalcultuur bloeide toen net op, alles was nieuw en enerverend en ik vond het geweldig om daar bij te zijn. Sinds toen heb ik ieder jaar (als ik in het land was) een festival bezocht tijdens de mei en oktobervakanties, wanneer deze jaarlijks worden gehouden.

In 2007 werd het Midi Festival alleen in Beijing gehouden, in het Haidian park dat naast de vierde ringweg ligt en goed bereikbaar is. Het was toen het enige festival van formaat in het hele land. Toegangskaartjes kostten 50 yuán (ruim 5 Euro) per dag, een driedaagse pas kostte 120 yuán. Een halve liter bier kostte 5 yuán (60 Eurocent) en op een vrijmarkt naast de ingang van het terrein verkochten creatieve Chinezen zelfgemaakte kleding en accessoires, buttons, cd’s en dergelijke. Een bijzonder groot deel van de bezoekers was buitenlander, maar er waren ook veel Chinese alternatieve jongeren onder de bezoekers. Verschillende bands speelden op 3 podia met ieder een eigen genre. De enige sponsor van het festival in 2007 was Greenpeace.

Die goede oude tijd is voorbij. Lees verder

In beeld: Li Wei uit Qiqihar

(98) Liwei in beeld

In deze nieuwe serie blogs op China2025.nl laten we Chinezen direct aan het woord. Over de Chinese maatschappij, hun eigen leven en wat hen bezig houdt. In deze eerste blog lezen we het verhaal van Li Wei (35). Ze is opgegroeid in de noordelijke provinciestad Qiqihar maar greep de eerste de beste kans aan om naar Beijing te verhuizen. Daar geniet ze allereerst van haar vrije leven.

Li Wei is in 1979 geboren in een buitenwijk van Qiqihar, dicht bij de Russische grens. Naar eigen zeggen is  ze van de laatste generatie die niet veel druk heeft gehad om succesvol te zijn. “Als kind kon ik na school buiten spelen. Ik hoefde niet naar bijles of muziekstudie, zoals kinderen in China vandaag de dag wel moeten van hun ouders. We hadden het vroeger niet breed, sliepen met het hele gezin op een kàng en deelden een gemeenschappelijk toilet met de hele buurt. Toen ik op de middelbare school zat ging het langzaam beter met de Chinese economie en konden we naar een appartement verhuizen.”

Al vrij jong voelde Li Wei dat Qiqihar te klein voor haar was. “Ik wilde er weg, naar de grote stad. Mijn oudere broer heeft nooit de ambitie gehad om te studeren, waardoor ik van mijn ouders ook geen druk kreeg om tot een universiteit te worden toegelaten. Die keuze heb ik zelf bewust gemaakt.” Lees verder

Over de grens: Judith in Beijing

1

(97) Gastblog GoYvon

Regelmatig vragen mensen me meewarig of ik het nog wel volhoud, met al die luchtvervuiling. Of met alle voedselschandelen die in China steeds weer de kop opsteken. En daar heeft men een punt, want aan wonen in Beijng kleven een aantal belangrijke nadelen die ik helaas ook niet kan ontkennen.

De luchtvervuiling kan hier echt erg zijn, daarnaast regent het ’s winters niet en is de lucht zo droog dat het letterlijk pijn aan je huid kan doen. ’s  Zomers is het snikheet en ’s winters is het steenkoud, de stad ligt op een hoogvlakte met vrijwel geen natuurlijke watertoevoer. Inderdaad, Beijing heeft haar natuurlijke kenmerken niet echt mee. Daarnaast is het een bijzonder grote en drukke stad, met veel migrantenarbeiders, waardoor het op straat chaotisch kan zijn, en waardoor het op veel plaatsen ook niet al te schoon is.

Ondanks alle bovenstaande ‘ellende’ kom ik al bijna tien jaar met veel plezier in Beijing en heb ik  hier in totaal ruim 4 jaar gewoond, waarvan nu ruim 2 aaneengesloten. En ik voel me hier op mijn plaats, vermaak mezelf prima en woon hier goed. Wat maakt in Beijing wonen zo geweldig dat het opweegt tegen alle bovenstaande minpunten? Nou, onder andere het volgende… Lees verder

Opvallende dingen in China

2

In China kom je vaak vreemde dingen tegen. Dingen die ik zelfs met tien jaar China-ervaring nog bijzonder vind. Zo kunnen ze hier bijzonder creatief zijn met Engelse vertalingen, trekken zakelijke beurzen onverwachte bezoekers, kun je zomaar ineens in een militaire parade terechtkomen en kunnen Chinezen letterlijk overal slapen.

Daarnaast kom ik regelmatig willekeurig de meest onverwachte vreemde dingen tegen, op de normaalste plaatsen. Deze wil ik jullie niet onthouden, dus hierbij een greep uit wat ik afgelopen tijd zoal zag:

1) Mijn kapper hecht veel waarde aan goede klantenrelaties.

(96) Opvallende dingen-01 Lees verder